حرف آخر قافیه

شماره ۱: ای به بزم شوق تو نالان به هر سو سازها

شماره ۲: خیال آن‌ قد رعنا شگفته کرد مرا

شماره ۳: ز حد بردی به ما جور و جفا را

شماره ۴: خوش‌نگاهان بس که شوخ افتاد مژگان شما

شماره ۵: آب گردید دل و از نظر افتاد مرا

شماره ۶: سیه کرد از تغافل بس‌که چشمش روزگار ما

شماره ۷: چرا در گریه آوردی چو من آزرده‌جانی را

شماره ۸: مکن‌ بی‌‌جا به کوی خود چو من بی‌خانمانی را

شماره ۹: دلا نمی‌شنوم از دو شب فغان تو را

شماره ۱۰: بسیار کردم با غم مدارا

شماره ۱۱: شب‌ها ز شور گریه نیاسوده‌ایم ما

شماره ۱۲: بتان ز بس‌که به دل خانه کرده‌اند مرا

شماره ۱۳: گاهی به درد من نرسیدی چه شد تو را

شماره ۱۴: مده یا رب دل بیمار کس را

شماره ۱۵: تا کی خرد ز وسوسه در خون کشد مرا

شماره ۱۶: ابر گرید به اشکباری ما

شماره ۱۷: ز حد گذشت شب هجر بس که زاری ما

شماره ۱۸: عشق تو چنان گرفت ما را

شماره ۱۹: پرورد گرچه عشق به خون جگر مرا

شماره ۲۰: یار تا از نظر افکند مرا

شماره ۲۱: به گریه‌ای که ندارد اثر چه‌کار مرا

شماره ۲۲: به زاری سپردم چنان بی‌تو جان را

شماره ۲۳: محفل‌افروز بکن جلوه یغمایی را

شماره ۲۴: یا به من ده دل غمین مرا

شماره ۲۵: یار از حد گذرانید خودآرایی را

شماره ۲۶: غم چه استاده‌ای تو بر در ما

شماره ۲۷: هوس عیش نماند از تو جدا در سر ما

شماره ۲۸: ناله چون می‌کشم از شعف برد باد مرا

شماره ۲۹: تیرگی‌های روزگار مرا

شماره ۳۰: بود در زندان غم یک عمر هم‌شیون مرا

شماره ۳۱: مده از کف دل گداخته را

شماره ۳۲: ساختم جمع ز بس بی‌سروسامانی را

شماره ۳۳: عشق آورد در کمند مرا

شماره ۳۴: از ناله سوختیم دل زار خویش را

شماره ۳۵: سیل کی شد دچار گریه ما

شماره ۳۶: رحم بر حالم نداری گریه می‌آید مرا

شماره ۳۷: ملک دل زیر و زبر شد پادشاه من بیا

شماره ۳۸: داغ گردیدم از جدایی‌ها

شماره ۳۹: تا چند کند زیر و زبر کشور دل را

شماره ۴۰: در شور آور هزارها را

شماره ۴۱: سبک ز بند گران زمانه بیرون آ

شماره ۴۲: ما سپردیم یار جانی را

شماره ۴۳: غم به من دست و گریبان شد نمی‌پرسی مرا

شماره ۴۴: با اثر یافت چون فغان مرا

شماره ۴۵: تا گرفته است غم عشق گریبان ما را

شماره ۴۶: گو کشد آن نگاه تیز مرا

شماره ۴۷: ز شاخسار شنیده است تا فغان مرا

شماره ۴۸: رفت دل در غمت ز دست مرا

شماره ۴۹: ای کرده خون فراق توام در جگر بیا

شماره ۵۰: آن‌که این دل حواله کرد مرا

شماره ۵۱: ای دل نهفته دار غم یار خویش را

شماره ۵۲: تا خون به ایاغ نیست ما را

شماره ۵۳: کردیم ضبط گریه غماز خویش را

شماره ۵۴: شوخی ز نظر گذشت ما را

شماره ۵۵: ای رفیقان به خدا پند مگویید مرا

شماره ۵۶: از شگفتی‌ها چه می‌پرسی من دلگیر را

شماره ۵۷: در قفس بسیار ناشادیم ما

شماره ۵۸: سر کنی چون در گلستان غارت ترکانه را

شماره ۵۹: ای کرده تباه کار ما را

شماره ۶۰: دو روزه دوری آن یار جانی می‌کشد ما را

شماره ۶۱: آفت مرساد داغ ما را

شماره ۶۲: برده ‌است گریه چون موج از دست من عنان را

شماره ۶۳: سبز کردم به گریه هامون را

شماره ۶۴: باز آ و تسلی بده این دل نگران را

شماره ۶۵: عشق تو ز ما ستاند ما را

شماره ۶۶: سپند آتشین‌جانم ندارم پایداری‌ها

شماره ۶۷: همین‌جا کنم رام دلدار خود را

شماره ۶۸: در نظر چون سایه شمشاد می‌آید مرا

شماره ۶۹: گریبان گر نباشد چاک می‌سازیم دامان را

شماره ۷۰: بس‌که فکر دهنت ساخته دلگیر مرا

شماره ۷۱: گر خاک آستانت بخشد به من سراپا

شماره ۷۲: مژه‌اش تا به دل خلید مرا

شماره ۷۳: فتاده است به اطفال اشک کار مرا

شماره ۷۴: دید تا ثابت‌قدم بر جاده سودا مرا

شماره ۷۵: یک شب اگر به خلوت راز آورم تو را

شماره ۷۶: مگذر ای سیل شتابان ز در خانه ما

شماره ۷۷: کرده جا غم به صدر خانه ما

شماره ۷۸: همچو بی‌دردان نه گل چیدن هوس باشد مرا

شماره ۷۹: ز تار زلف به زنجیر کرده‌اند مرا

شماره ۸۰: به سویم رو نیاری بخت برگردیده‌ای گویا

شماره ۸۱: عجایب رونقی دادم من سرگشته سودا را

شماره ۸۲: دردمند از کوچه دلدار می‌آییم ما

شماره ۸۳: از درد دلم خون شد تا باد چنین بادا

شماره ۸۴: نیست می در کار رنگ آن رخ پر نور را

شماره ۸۵: هواداری ندارم تا براندازد حجابش را

شماره ۸۶: دامن‌کشان به دشت بلا می‌برد مرا

شماره ۸۷: رنگ زردی روکش فصل خزان داریم ما

شماره ۸۸: او که نشناخت آشنایی را

شماره ۸۹: به سر می‌برم بی‌تو زان روز و شب را

شماره ۹۰: به نازی تاب دادی در چمن ای شوخ کاکل را

شماره ۹۱: در قفس نی گل نه گلشن یاد می‌آید مرا

شماره ۹۲: در سخن‌سازی ز بی‌برگی چه غم داریم ما

شماره ۹۳: گفتم بسی ز درد دل خود حبیب را

شماره ۹۴: زخم تیغ تو رسیده است مرا

شماره ۹۵: گریه شست از خاطرم فکر دل افسرده را

شماره ۹۶: خال در زیر ابرو است او را

شماره ۹۷: ببینید آن چشم سحر آفرین را

شماره ۹۸: یار گماشت بر سرم هجر خرد‌ربای را

شماره ۹۹: نیست یک تن که به جان نیست خریدار شما

شماره ۱۰۰: کردم از زاری خود بیزار یار خویش را

شماره ۱۰۱: از بس گذری به کوی دل‌ها

شماره ۱۰۲: هجران ‌شده سازگار با ما

شماره ۱۰۳: تا مهر و وفا به ‌جاست ما را

شماره ۱۰۴: به‌حمدلله دل درد آشنایی کرده‌ام پیدا

شماره ۱۰۵: تا کی غم فراق به زندان کند مرا

شماره ۱۰۶: چشم ترسیده است ازین مردم من دیوانه را

شماره ۱۰۷: ای لاله‌ها ز شوق رخت داغ‌دیده‌ها

شماره ۱۰۸: بیرون کشم ز دیده دل غم کشیده را

شماره ۱۰۹: غنچه دل در چمن دور از تو نگشاید مرا

شماره ۱۱۰: از آن لعل مسیحادم سر حرفی به ما بگشا

شماره ۱۱۱: آمد آواز او به گوش مرا

شماره ۱۱۲: به چشم من چقدر رتبه است جنگ تو را

شماره ۱۱۳: غم او دربه‌در انداخت ما را

شماره ۱۱۴: بر باد داد گل به هوایت رساله را

شماره ۱۱۵: کردند قبایل همه مجنون لقب ما

شماره ۱۱۶: ز سیلاب سرشک از چهره شستم گرد هامون را

شماره ۱۱۷: چنین که بهر لب یار می‌کنم جان را

شماره ۱۱۸: ای بسته کمر شکست ما را

شماره ۱۱۹: سوختم تا آن رخ تابان برآمد از نقاب

شماره ۱۲۰: در موج‌خیز چشم خودم تا گلو در آب

شماره ۱۲۱: ای با لطافت عرق تو گلاب آب

شماره ۱۲۲: من مردم و نمی‌کندم یاد یا نصیب

شماره ۱۲۳: مرا بهانه آن شوخ کرد خانه‌خراب

شماره ۱۲۴: آن جوان رفت و من از گریه شدم پیر در آب

شماره ۱۲۵: چو دل با زلف جانان شد مصاحب

شماره ۱۲۶: تو را در آینه با خویشتن سروکار است

شماره ۱۲۷: دیدار یار از لب بامی مرا بس است

شماره ۱۲۸: در جهان آفتی گزندی نیست

شماره ۱۲۹: به جانم از تو کدام آفت و بلاست که نیست

شماره ۱۳۰: نوشتم قصه دردت قلم سوخت

شماره ۱۳۱: زاهد اگرت سبحه صد دانه عزیز است

شماره ۱۳۲: یار رحمی به حال ما می‌داشت

شماره ۱۳۳: این است که شمشیر ستم آخته این است

شماره ۱۳۴: سر من خاک آستان دل است

شماره ۱۳۵: اشکم از بیم تو‌ام آبله دل شده است

شماره ۱۳۶: حرف و صوت است دهان تو دگر چیزی نیست

شماره ۱۳۷: دل در قفای او ز برم رفته‌رفته رفت

شماره ۱۳۸: اضطرابی که در من افتاده‌ست

شماره ۱۳۹: عمر گریزپا نه همین هم‌عنان توست

شماره ۱۴۰: تا سوی توام نظر نبوده‌ست

شماره ۱۴۱: نگاهت آفت دوران شد و هنوز کجاست

شماره ۱۴۲: گل به جیب تو بار یافته است

شماره ۱۴۳: چنان مرا غم و درد فراق یار گرفت

شماره ۱۴۴: عیبم نکنی ز مستی عشق

شماره ۱۴۵: هیچ راهی همچو راه کوی جانان دور نیست

شماره ۱۴۶: ندیدم کس خریدار محبت

شماره ۱۴۷: بر خلق ره فتنه به دوران تو بسته‌ست

شماره ۱۴۸: تیر غمت کارگر افتاده است

شماره ۱۴۹: گلگون اشک گرم‌عنانی مرا بس است (گلگونه)

شماره ۱۵۰: کشم جور و جفایش طاقتی هست

شماره ۱۵۱: در چمن رفتی و گل چون شعله لرزیدن گرفت

شماره ۱۵۲: با زلف تو کار تا فتاده است

شماره ۱۵۳: از سوز محبت اثری بیش نمانده است

شماره ۱۵۴: دلبر انداز رمیدن کرده است

شماره ۱۵۵: ز من اگرچه تو را ننگ و عار بسیار است

شماره ۱۵۶: دردا که یار جانب ما را نگه نداشت

شماره ۱۵۷: وصف لعل تو گفتنم هوس است

شماره ۱۵۸: همچو دل در غم عشقت به من انبازی هست

شماره ۱۵۹: لعل لب یار دل‌نشین است

شماره ۱۶۰: ای که پرسی که دلت از چه بدین‌سان تنگ است

شماره ۱۶۱: عاشق دل‌بسته وطن نیست

شماره ۱۶۲: به خاکساری من گرد بر زمین ننشست

شماره ۱۶۳: دل در سواد زلف کسی جا گرفته است

شماره ۱۶۴: رحمش به دل فگار من نیست

شماره ۱۶۵: درد تو را عزیزتر از جان نگاه داشت

شماره ۱۶۶: تیر تو به سینه جای‌گیر است

شماره ۱۶۷: در جهان ز بالایش هر طرف بلا برخاست

شماره ۱۶۸: ما را به تو روزگار نگذاشت

شماره ۱۶۹: دل دوش گدای سرراهی شد و برخاست

شماره ۱۷۰: تو را هرگز غم بیماریم نیست

شماره ۱۷۱: کی دلم از سفر عشق به سامان برگشت

شماره ۱۷۲: خانه‌پرداز و خانه‌دار امن است

شماره ۱۷۳: صفای آن رخ گلفام برطرف شد و رفت

شماره ۱۷۴: آنقدر زخم که نتوان برداشت

شماره ۱۷۵: کند کار سنان در دل اگر خار است از دستت

شماره ۱۷۶: دل هوای تو به سر داشته است

شماره ۱۷۷: بر دل و دیده از غمش بس که بلا رسیده است

شماره ۱۷۸: گرد خط جا به روی یار گرفت

شماره ۱۷۹: به حشر خطر به من ای بی‌وفا چه خواهی گفت

شماره ۱۸۰: دلم از آه بی‌اثر داغست

شماره ۱۸۱: خویش و بیگانه به حال من بیمار گریست

شماره ۱۸۲: از بس که فتاده گرم خویت

شماره ۱۸۳: قدم از میکده مگذار برون جای خوش است

شماره ۱۸۴: به عهدت جابه‌جا ویرانه‌ای هست

شماره ۱۸۵: تا دل به بستر غمت افتاد برنخاست

شماره ۱۸۶: تا تو رفتی دامن صبر و قرار از دست رفت

شماره ۱۸۷: جان ماند و دل من از میان رفت

شماره ۱۸۸: نگار بسته به رنگی نمود جانان دست

شماره ۱۸۹: در دل نه همین سه چار درد است

شماره ۱۹۰: سر زلفت ز صبا گر نه پریشان می‌گشت

شماره ۱۹۱: ندانم کدامین ادای تو خوب است

شماره ۱۹۲: نیست گر حق یقین علم یقین هم بد نیست

شماره ۱۹۳: بیا از جلوه کن برپا قیامت

شماره ۱۹۴: مژه‌ای ریخته خونم که به خنجر خویش است

شماره ۱۹۵: دلبر لعل قبا را عشق است

شماره ۱۹۶: دلی که در سر آن زلف جا گرفت و گذاشت

شماره ۱۹۷: جز منت عاشق فدایی نیست

شماره ۱۹۸: بعد ازینم مده آزار گذشت آنچه گذشت

شماره ۱۹۹: به طفلی در دبستان محبت

شماره ۲۰۰: در شب وصل ز اندیشه هجرانم سوخت

شماره ۲۰۱: نمی‌ترسد اگر زان فتنه قامت

شماره ۲۰۲: گر نباشد وعده دیدار فردا در بهشت

شماره ۲۰۳: با تو من هشیار نتوانم نشست

شماره ۲۰۴: دوش بر حالم چو گل آن بی‌وفا خندید و رفت

شماره ۲۰۵: سرو افتاده ز پا از دستت

شماره ۲۰۶: غافل از حال من دیوانه بودن خوب نیست

شماره ۲۰۷: مست آمد عتاب کرد و گذشت

شماره ۲۰۸: فتد آتش به چشم گل چو بینم در گریبانت

شماره ۲۰۹: شب هجر تو خانه بی‌نور است

شماره ۲۱۰: مجنون مرا به سلسله عشق واگذاشت

شماره ۲۱۱: شب که جمعی در غم آن جامه گلگون می‌گریست

شماره ۲۱۲: دل خون شد و آرزو نمانده است

شماره ۲۱۳: سودای تو از سر رود اصلا شدنی نیست

شماره ۲۱۴: من ز دل دل ز من شده است

شماره ۲۱۵: آنجا که خون ز دیده عاشق چکیده است

شماره ۲۱۶: این زمان دلبری به شآن تو نیست

شماره ۲۱۷: آن ماه را به کلبه تارم گذار نیست

شماره ۲۱۸: هر کجا شوخ میرزای هست

شماره ۲۱۹: دل به این وارستگی کی غافل از تدبیر ماست

شماره ۲۲۰: نیست یک دل که مبتلای تو نیست

شماره ۲۲۱: تو گریه‌های زار ندانسته‌ای که چیست

شماره ۲۲۲: گل ز وصل تو چیدنم هوس است

شماره ۲۲۳: دل دیوانه ما از سر دنیا برخاست

شماره ۲۲۴: گدای کوی خوبان پادشاه است

شماره ۲۲۵: به کوی یار چو من گرچه خاکساری نیست

شماره ۲۲۶: بی لبت خماری بیش نیست

شماره ۲۲۷: سد راه یار جز اغیار می‌دانم که نیست

شماره ۲۲۸: مرا تیر تو در دل جا گرفته است

شماره ۲۲۹: چشم و ابرو خط و خال تو مرا خواهد کشت

شماره ۲۳۰: خصم جان دشمن دل و دین است

شماره ۲۳۱: از لبت راه حیات تازه‌ای رو داده است

شماره ۲۳۲: دیوان‌ایم شهر به ما نامبارکست

شماره ۲۳۳: به کام غیر شوم کشته یار اگر این است

شماره ۲۳۴: دست تا برداشتم از عشق دامان را گرفت

شماره ۲۳۵: سر گران آمد خدنگ او به استغنا گذشت

شماره ۲۳۶: تیغ ستم‌ات گلوشناس است

شماره ۲۳۷: گیرم بر تو قدر محبت نمانده است

شماره ۲۳۸: جایم به قدر جبهه بر آن خاک در بس است

شماره ۲۳۹: نه همین در سرم از زلف تو سودایی هست

شماره ۲۴۰: تا غمت میهمان ما شده است

شماره ۲۴۱: آن طفل گلعذار خریدار بلبل است

شماره ۲۴۲: ظالم به حال ما نرسیدن ز بهر چیست

شماره ۲۴۳: تا سرو من از میانه برخاست

شماره ۲۴۴: آنچه از جرم محبت دوست با من کرده است

شماره ۲۴۵: غم دل نه شهری است نی روستایی است

شماره ۲۴۶: در دل من هوس چاک گریبانی هست

شماره ۲۴۷: سود سر بر قدم یار حنا یا قسمت

شماره ۲۴۸: نوبهار آمد و شوری به گلستان برخاست

شماره ۲۴۹: جان من امشب به لب بسیار نزدیک آمد است

شماره ۲۵۰: دهنش نقطه‌ای موهو و گمان هر سه یکیست

شماره ۲۵۱: کس چو من حسرت‌کش آن لعل شکربار نیست

شماره ۲۵۲: چشم و دل و جگر پی آن خوش‌پسر گریست

شماره ۲۵۳: رفتی و دل ز غصه پریشان نشسته است

شماره ۲۵۴: تیزدستی‌های مژگان تو را تا دیده است

شماره ۲۵۵: شمع پیش جلوه‌اش آتش به جانی بیش نیست

شماره ۲۵۶: از برم در جست‌وجویت دل نه‌تنها رفته است

شماره ۲۵۷: ز بزمش دل بسی ناشاد برخاست

شماره ۲۵۸: در عشق نه نسبیح و نه زنار ضرور است

شماره ۲۵۹: شنیده‌ام که به دست تو نازنین داغ است

شماره ۲۶۰: دل همان روز تو را دشمن جانی دانست

شماره ۲۶۱: چشم من بر رخ او افتاد است

شماره ۲۶۲: کسی به‌سان تو بیدادگر نیامده است

شماره ۲۶۳: غمت نمی‌شود از من جدا قرین این است

شماره ۲۶۴: نفسم سوخت ولی ذوق دویدن باقیست

شماره ۲۶۵: یکی کس ز اهل سوز به سرمنزل تو نیست

شماره ۲۶۶: گرچه پهلوی دل صدگونه رنجم حاصلست

شماره ۲۶۷: دگر ز جبهه آن شوخ سطر چین پیداست

شماره ۲۶۸: دل ز شغل عشق بیزاری نمی‌داند که چیست

شماره ۲۶۹: اگر نه عاشقم احوال من خراب چراست

شماره ۲۷۰: گر به قدر حسرت دل دیده ما می‌گریست

شماره ۲۷۱: تا هست داغ عشق به افسر چه حاجت است

شماره ۲۷۲: جنگ تو صلح و صلح تو جنگ است

شماره ۲۷۳: دیوانه سختی که ز طفلان کشیده است

شماره ۲۷۴: بی‌ تو‌ام ذوق باغ‌دیدن نیست

شماره ۲۷۵: ای سیل بهاران که تو را موسم جوش است

شماره ۲۷۶: سرو ماناست به بالای تو همس رخود نیست

شماره ۲۷۷: دل از کف رفت و تدبیری نمانده است

شماره ۲۷۸: نقش پیشانی من بر در جانانه نشست

شماره ۲۷۹: با ما چو هم‌نفس شدی از درد چاره نیست

شماره ۲۸۰: شکر می‌گویم که از من خاطری دلگیر نیست

شماره ۲۸۱: یک سرو چون تو روضه رضوان نداشته است

شماره ۲۸۲: من و اغیار یار اگر این است

شماره ۲۸۳: دل نمی‌دانم که دور از من کجا افتاده است

شماره ۲۸۴: از جوش گریه شورش جیحون نمونه‌ای است

شماره ۲۸۵: به حال مرگ مرا یار دید و هیچ نگفت

شماره ۲۸۶: محبت دوستی مهر و وفا سوخت

شماره ۲۸۷: دلم را یار از جو و جفا سوخت

شماره ۲۸۸: چون پیر گشته‌ام غزل عاشقانه چیست

شماره ۲۸۹: یار بد خو به جبهه چین زد و رفت

شماره ۲۹۰: جلوه حسن در نقابم سوخت

شماره ۲۹۱: به خون نشانده مرا دلبری که نتوان گفت

شماره ۲۹۲: ای زاهد اگرت سبحه صددانه ضرور است

شماره ۲۹۳: نتوان ز خود به همرهی این و آن گذشت

شماره ۲۹۴: امروز ناوک تو ز من سرگران گذشت

شماره ۲۹۵: ای که پرسی از چه چشمت مبتلای گریه است

شماره ۲۹۶: هرچند بوی مهر و وفا در دل تو نیست

شماره ۲۹۷: ز بی‌یاری سروکارم به زاریست

شماره ۲۹۸: به کویش خوار گشتم از وفاداری زهی قسمت

شماره ۲۹۹: از توام چشم چاره‌سازی نیست

شماره ۳۰۰: ساقی بیار جام شرابی که حاضر است

شماره ۳۰۱: به قصد کشتن من یار گر ز جا برخاست

شماره ۳۰۲: گرچه با غیر تو را لطف نمایانی هست

شماره ۳۰۳: زین‌که درد تو آشنای دل است

شماره ۳۰۴: هرچند که خون در دل و در دیده نمی ‌نیست

شماره ۳۰۵: گل بسکه رنگ بی تو به پرواز داده است

شماره ۳۰۶: بعد از هزار وعده نیایی خوشا دلت

شماره ۳۰۷: دل با جفای غمزه خوبان نزیست است

شماره ۳۰۸: غزلم عاشقانه افتاده است

شماره ۳۰۹: هر که جام می مغانه گرفت

شماره ۳۱۰: درسر پرسور من از بس هوای گریه است

شماره ۳۱۱: در سر هوای رفتن با غم نمانده است

شماره ۳۱۲: به لب رسیدن این جان زار نزدیک است

شماره ۳۱۳: دهر پر فتنه شد و امن و امان باید نیست

شماره ۳۱۴: یار احوال دل خسته کماهی دانست

شماره ۳۱۵: چنان‌که تیر بود جانب کمان محتاج

شماره ۳۱۶: گاهی نشد که ختم شود داستان موج

شماره ۳۱۷: تا به کی از دل ویران بستم گیرد باج

شماره ۳۱۸: دارم گله از خوی بد یار و دگر هیچ

شماره ۳۱۹: در زاری خود وای ندیدیم اثر هیچ

شماره ۳۲۰: عاقبت گردید پیدا داغ پنهانم چو صبح

شماره ۳۲۱: به کوی او نبود جبهه با زمین گستاخ

شماره ۳۲۲: خوش آنکه به رویت نظری داشته باشد

شماره ۳۲۳: عاشق مشو که عشق نگون‌ساری آورد

شماره ۳۲۴: صبا کجاست کزان رو نقاب بردارد

شماره ۳۲۵: هرچند او مرا به بدی یاد می‌کند

شماره ۳۲۶: من و اشکی کزو جگر ریز

شماره ۳۲۷: آن شوخ ز دل‌ها چه خبر داشته باشد

شماره ۳۲۸: آن درد که بی‌دوا نباشد

شماره ۳۲۹: با حسرت من گر دگری هست بگویید

شماره ۳۳۰: دل زمن رفت و به زلف یار ماند

شماره ۳۳۱: به بی‌سامانی از من نیز کاری می‌تواند شد

شماره ۳۳۲: در کشور تو دید به درمان نمی‌رسد

شماره ۳۳۳: بر در یار شور نتوان کرد

شماره ۳۳۴: ازین کز بخت ناسازم به من جانان نمی‌سازد

شماره ۳۳۵: دور از تو روزگار به من آنچه خواست کرد

شماره ۳۳۶: عمر رفت و چشم بختم خفته ماند

شماره ۳۳۷: ترسم که طاقتم ز غم یار کم شود

شماره ۳۳۸: اینک آن سرو روان می‌آید

شماره ۳۳۹: گر چنین اشک‌بار خواهد شد

شماره ۳۴۰: در کوی تو دیوانه به دیوانه نسازد

شماره ۳۴۱: تا خیال زلف جانان برنخورد

شماره ۳۴۲: رسید غم به سرم بی‌خبر چه خواهم کرد

شماره ۳۴۳: می‌بری دل را و دانم کز نظر خواهی فکند

شماره ۳۴۴: یار چون از نظرم می‌گذرد

شماره ۳۴۵: ز دل پهلو تهی کردم که الفت را نمی‌شاید

شماره ۳۴۶: سرم مرهون سودای تو باشد

شماره ۳۴۷: گر نیم عاشق جهان بر من چنین تنگ از چه شد

شماره ۳۴۸: با من آن ماه مهربان گردید

شماره ۳۴۹: روزی از روی تو من قطع نظر خواهم کرد

شماره ۳۵۰: تاب جور و جفا که می‌آرد

شماره ۳۵۱: اگر در آتش شوقش سپندم آفرین گوید

شماره ۳۵۲: یار از من مبتلا گریزد

شماره ۳۵۳: سروی نگشته بود درین گلستان بلند

شماره ۳۵۴: آن را که قدم ز سر نباشد

شماره ۳۵۵: به ‌سرت می‌خورد جفا سوگند

شماره ۳۵۶: ز هر کسی به جهان یادگار می‌ماند

شماره ۳۵۷: ساختی با غیر غیرت را چه شد

شماره ۳۵۸: اشکم به سر دویده به محبوب می‌رسد

شماره ۳۵۹: گر به من شب گذرانی چه شود

شماره ۳۶۰: یار از در چو درآمد گله‌ها بر هم خورد

شماره ۳۶۱: گر کنی جور و جفا می‌زیبد

شماره ۳۶۲: من کیم تا آن قد رعنا به فریادم رسد

شماره ۳۶۳: خسته‌اش کی ناز درمان می‌کشد

شماره ۳۶۴: به شهر حسن حال ما غریبان را که می‌پرسد

شماره ۳۶۵: سحر یارم به غمخواری خوش آمد

شماره ۳۶۶: جانان نه سر مهر و وفا داشت ندارد

شماره ۳۶۷: من چه گویم که پیامش به دل زار چه کرد

شماره ۳۶۸: ناله تا جان‌گداز نتوان کرد

شماره ۳۶۹: ز بس به دل سخنت جای گیر می‌آید

شماره ۳۷۰: بی‌تو جان حزین نیاساید

شماره ۳۷۱: مرا محمل‌نشین خویشتن چون یاد می‌آید

شماره ۳۷۲: با یار که آرمیده باشد

شماره ۳۷۳: نه خط است اینکه از آن چهره برون می‌آید

شماره ۳۷۴: سر به شمشیر قضا باید داد

شماره ۳۷۵: که تاب جلوه آن سرخ‌پوش می‌آرد

شماره ۳۷۶: او پهلوی من کجا نشیند

شماره ۳۷۷: اگر به حکم جنون با تو جنگ خواهم کرد

شماره ۳۷۸: نه اشک شام و نه آه سحر تمام کند

شماره ۳۷۹: بیمار غمت دوا ندارد

شماره ۳۸۰: تا قضا عشق تو را بر سرمن والی کرد

شماره ۳۸۱: جدا شد دل ز من یاری خوشی بود

شماره ۳۸۲: سخن از هجر جان‌فرسا مگویید

شماره ۳۸۳: ز دل که رفت به تاراج دلستانی چند

شماره ۳۸۴: حالم بر آن پسر بگویید

شماره ۳۸۵: دل ز پهلوی غم او شادمانی می‌کند

شماره ۳۸۶: مهربان آن ماه را بر حال زار ما نکرد

شماره ۳۸۷: کسی نماز در آیین ما درست کند

شماره ۳۸۸: شب سیاه فراقم چراغ دست نداد

شماره ۳۸۹: اشک من صد محله ویران کرد

شماره ۳۹۰: به کشور دل من تا غم تو والی شد

شماره ۳۹۱: تیرش ز دل غیر خطا شد چه به‌جا شد

شماره ۳۹۲: وه که در دست من بی‌سر و سامان افتاد

شماره ۳۹۳: کسی معنی حسن فهمیده باشد

شماره ۳۹۴: از صبا بوی یار می‌آید

شماره ۳۹۵: ازان ز تیغ تو عاشق امان نمی‌خواهد

شماره ۳۹۶: بر سر کویش گذاری داشتم نگذاشتند

شماره ۳۹۷: با زاهد بیکار نشستن که تواند

شماره ۳۹۸: مفروش عشوه با تو سر یاریم نماند

شماره ۳۹۹: بالش ناز زیر سر دارد

شماره ۴۰۰: کسی کز مصحف دل فال به هر وصل او گیرد

شماره ۴۰۱: دلم ز کوی تو در خون نشسته می‌آید

شماره ۴۰۲: هجر رو داد چه می‌باید کرد

شماره ۴۰۳: در کوی تو جز فتنه و آشوب نباشد

شماره ۴۰۴: ز مهر روی تو آیینه ماه می‌گردد

شماره ۴۰۵: دلم اول به جان خویشتن کرد

شماره ۴۰۶: بر بام جلوه گر چو شد آن ماه بامداد

شماره ۴۰۷: دل باخت دین و دانش در عشق خوار هم شد

شماره ۴۰۸: دلم از کوچه آن زلف هراسان گذرد

شماره ۴۰۹: سرو را با قد رعنای تو دعوی نرسد

شماره ۴۱۰: سرشک بی‌قرارم پای درد امن نگه دارد

شماره ۴۱۱: عشق کارم تباه خواهد کرد

شماره ۴۱۲: چرا آن مه ز نزدیک خودم مهجور می‌سازد

شماره ۴۱۳: کرد دل تا در سر کویش وطن یادم نکرد

شماره ۴۱۴: در حریم او چو نتوانست قاصد راه برد

شماره ۴۱۵: رفتی و یک دم دل ما از طپیدن بس نکرد

شماره ۴۱۶: تا چند بر من از تو بیداد رفته باشد

شماره ۴۱۷: ماندیم در بلا و دعا را خبر نشد

شماره ۴۱۸: یعقوب اگر به بیت حزن گریه می‌کند

شماره ۴۱۹: پندگویان دو سه حرفی به من ارشاد کنید

شماره ۴۲۰: بلا زان چشم فتان می‌گریزد

شماره ۴۲۱: بتگران چون صنم تراشیدند

شماره ۴۲۲: دلم در سینه کز داغ غم جانانه می‌سوزد

شماره ۴۲۳: دوش پیکان خود از سینه من یار کشید

شماره ۴۲۴: در چمن چون بی‌دلان آه فغان برداشتند

شماره ۴۲۵: این‌چنین گر ستم از دست تو بر دل برود

شماره ۴۲۶: با تو ناآشنا کسی چه کند

شماره ۴۲۷: چشم او عربده‌ساز است چه می‌باید کرد

شماره ۴۲۸: دل دگر از یاد سروی گریه پیرا می‌شود

شماره ۴۲۹: ناتوانی که طلبکار تو باشد چه کند

شماره ۴۳۰: به هواداری زلفت چو صبا برخیزد

شماره ۴۳۱: آن چشم را ببین به چه ناز آفریده‌اند

شماره ۴۳۲: ندانم تا چه‌ها از تیغ ابروی تو می‌آید

شماره ۴۳۳: دل دیوانه من جان سپردن آرزو دارد

شماره ۴۳۴: اگر بی‌شرمی سر می‌توان کرد

شماره ۴۳۵: نی درد دین نه راحت دنیا به ما رسید

شماره ۴۳۶: دنبال دل خویش دوانم چه توان کرد

شماره ۴۳۷: کردم وداع یار ببینم چه می‌شود

شماره ۴۳۸: اگر دل تو شبی از برای من سوزد

شماره ۴۳۹: ز پهلوی تو دارم آن‌چنان درد

شماره ۴۴۰: دل‌ها کباب جلوه مستانه تو اند

شماره ۴۴۱: ز شادی می‌گریزد طبع من با غم نمی‌سازد

شماره ۴۴۲: در هوایت کی دلم از زندگانی شاد بود

شماره ۴۴۳: به من تاب و توان این دیده خونبار نگذارد

شماره ۴۴۴: به دل سیل غمی دیگر به چندین زور می‌آید

شماره ۴۴۵: دل به صد درد و غم از دار فنا می‌گذرد

شماره ۴۴۶: دلم جز به کویش نشیمن ندارد

شماره ۴۴۷: بدخویی نهان تو معلوم می‌شود

شماره ۴۴۸: از دوستان امید وفا داشتم نشد

شماره ۴۴۹: درد من منت دوا نکشد

شماره ۴۵۰: بی‌تو ام بس که ز دل آه حزین برخیزد

شماره ۴۵۱: گاهی نگفت آه که حال فلان چه شد

شماره ۴۵۲: می‌زنی بر دل من سنگ جفا شرمت باد

شماره ۴۵۳: تن من از تب و جانم ز تاب می‌سوزد

شماره ۴۵۴: دلم سخت بیزاری از خانه دارد

شماره ۴۵۵: زارنالی من زار شنیدن دارد

شماره ۴۵۶: در عشق خوار و زارتر از من کسی نبود

شماره ۴۵۷: در به در دل ز بینوایی شد

شماره ۴۵۸: درآمد عشق از عقل را نام و نشان گم شد

شماره ۴۵۹: دل من در سراغ تیر آن ابروکمان گم شد

شماره ۴۶۰: بس کن ای دل که ازین گریه و زاری چه شود

شماره ۴۶۱: از کلبه‌ام آن سیل جفا را که خبر کرد

شماره ۴۶۲: با تو کی جنگ می‌توانم کرد

شماره ۴۶۳: دل ریش شد و سینه فگار است ببینید

شماره ۴۶۴: دل بی‌توام ز سیر چمن وا نمی‌شود

شماره ۴۶۵: ابنای جنس ما را فرزانه آفریدند

شماره ۴۶۶: مرا آن روز گریان آفریدند

شماره ۴۶۷: یار صاحب‌مذاق می‌آید

شماره ۴۶۸: به روی بستر افگندی نزارم این‌چنین باشد

شماره ۴۶۹: آه یار اجر جفای من ناشاد نداد

شماره ۴۷۰: ای دل ز سوختن اثری داشتی چه شد

شماره ۴۷۱: ز دیرین محرمان کس درد پنهانم نمی‌داند

شماره ۴۷۲: اگر زاریم می‌شنیدی چه می‌شد

شماره ۴۷۳: شب همچو بلبلم همه شب کار شور بود

شماره ۴۷۴: دلم از جلوه‌اش خراب شود

شماره ۴۷۵: خوبان که دوای دل بیمار فروشند

شماره ۴۷۶: با صبا گرد کوی یار رسید

شماره ۴۷۷: تا به یک از تو برین غمزده بیداد رود

شماره ۴۷۸: عشق و رشک و آه و اشک و داغ و درد

شماره ۴۷۹: دادیم سر به تیغش کاری که بود این بود

شماره ۴۸۰: به خونریزی از غم دل ما نشیند

شماره ۴۸۱: شوخ من عالم دل‌ها نه به شکر گیرد

شماره ۴۸۲: پیک اشکم دویده می‌آید

شماره ۴۸۳: داریم یوسفی که به خوابش کسی ندید

شماره ۴۸۴: با من مبتلا چه خواهی کرد

شماره ۴۸۵: گذارش گر سوی گلزار با آن چشم مست افتد

شماره ۴۸۶: نازک‌دلم شکایت سنگ جفا نکرد

شماره ۴۸۷: تا مرا دربه‌در نگرداند

شماره ۴۸۸: غم هجر تو چه گویم که چه با جانم کرد

شماره ۴۸۹: هجر خونخوار شد چه باید کرد

شماره ۴۹۰: کی ز جور حبیب می‌نالد

شماره ۴۹۱: ز بزم غیر چو مست و خراب می‌آید

شماره ۴۹۲: گر دلت از جفا نمی‌گذرد

شماره ۴۹۳: دل حاصل ازین سیر و سفر هیچ ندارد

شماره ۴۹۴: عنبرین موی مرا دیوانه کرد

شماره ۴۹۵: از چشم یار عاشق اصلا حذر ندارد

شماره ۴۹۶: میل پیکان تیر او دارد

شماره ۴۹۷: دل را رهایی از غم عشقت هوس مباد

شماره ۴۹۸: دل را جفای عشق کشیدن ضرور شد

شماره ۴۹۹: تا به هجر تو کار زار افتاد

شماره ۵۰۰: دل ز پهلونشینی‌های این غمگین به تنگ آمد

شماره ۵۰۱: فصل گلست و این دل محزون همان که بود

شماره ۵۰۲: دل تو را نوش خند می‌گوید

شماره ۵۰۳: همچو روی تو رو نمی‌باشد

شماره ۵۰۴: به رغبتی که خورم خون کسی شراب نخورد

شماره ۵۰۵: ای عشق مژده نوگل خندان ما رسید

شماره ۵۰۶: از صبا نکهت گیسوی کسی می‌آید

شماره ۵۰۷: از لعل یار بوسه کجا می‌توان خرید

شماره ۵۰۸: بهر علاج من نه دوا می‌توان خرید

شماره ۵۰۹: دیده را گریه‌ناک خواهم کرد

شماره ۵۱۰: گر قدسیان دهان تو یک‌بار بو کنند

شماره ۵۱۱: خودنمایی ز من نمی‌آید

شماره ۵۱۲: ماه نو ابرو کشید و این اشارت می‌کند

شماره ۵۱۳: حال مرا چه دانند این غم ندیده چند

شماره ۵۱۴: سرو مهر من دل از لطف تو لرزان می‌شود

شماره ۵۱۵: شانه چون دست آن بت چین را به گیسو می‌زند

شماره ۵۱۶: ندارد همچون من یک آشنا درد

شماره ۵۱۷: از دلم تیر یار می‌گذرد

شماره ۵۱۸: می خورده شوخ من عرق‌آلود می‌رسد

شماره ۵۱۹: رفتن او سبب رفتن جان می‌گردد

شماره ۵۲۰: اگر به بزم تو نالیدنم هوس باشد

شماره ۵۲۱: عاشقی هر که اختیار کند

شماره ۵۲۲: در عشق خواست غیر که چون ما شود نشد

شماره ۵۲۳: از کوی تو رفتن نتوانم چه توان کرد

شماره ۵۲۴: چه‌سان زنم نفسی خوش که همدمان رفتند

شماره ۵۲۵: خاک در تو همره باد صبا رسید

شماره ۵۲۶: ای دریغا که خوی او گردید

شماره ۵۲۷: بر سرم گل زده از زخم نمایانی چند

شماره ۵۲۸: ز چشمم خون نه اکنون می‌تراود

شماره ۵۲۹: نوید وصل تو باید سحرگهی آورد

شماره ۵۳۰: دلم را در ره عشقت سر شادی نمی‌باشد

شماره ۵۳۱: بر من دواسپه تاخته غم یا علی مدد

شماره ۵۳۲: دردا که شرم چشم تو را بیش و کم نماند

شماره ۵۳۳: تا خط و چهره جانان به نظر می‌آید

شماره ۵۳۴: چشم او رهزن ایمان به‌نظر می‌آید

شماره ۵۳۵: شب بر سر کوی تو کسی گرم فغان بود

شماره ۵۳۶: غم مرا افکند از پا غمگساران را چه شد

شماره ۵۳۷: یارم از لطف به لب کار مسیحا می‌کرد

شماره ۵۳۸: ای خوشا طالع پیری که جوانی دارد

شماره ۵۳۹: خنجر به کف او را گذری بر سرم افتاد

شماره ۵۴۰: دل در شط غمت به قرار آشنا نشد

شماره ۵۴۱: او می‌رود از رفتنش آرام جانم می‌رود

شماره ۵۴۲: بتان که گفت ازین گونه ترکتاز کنید

شماره ۵۴۳: نه فکر بوس نه ذکر کنار باید کرد

شماره ۵۴۴: آن کسانی که دل از زلف تو برمی‌آرند

شماره ۵۴۵: بهار آمد ز خویش و آشنا بیگانه خواهم شد

شماره ۵۴۶: به هجران ذکر وصل یار جانی خوش نمی‌آید

شماره ۵۴۷: جانم زین درد بر لب آمد

شماره ۵۴۸: به کف پیمانه گل بر سر چه‌ها رنگ حنا دارد

شماره ۵۴۹: غم ندارم گر به غربت روزگارم می‌کشد

شماره ۵۵۰: آخر دلم به دست نگاری اسیر شد

شماره ۵۵۱: اشک من تا دامن محشر نمی‌گیرد قرار

شماره ۵۵۲: می‌نهم بر پای دل از زلف او بندی دگر

شماره ۵۵۳: دور از تو آنچه خواست به ما کرد روزگار

شماره ۵۵۴: ز بس که آمده در بند من به جان زنجیر

شماره ۵۵۵: آنکه دل را یاد او بخشد سرور از راه دور

شماره ۵۵۶: خون من بر طرف دامانش نگر

شماره ۵۵۷: در محبت بی‌سرانجامیم نام ما مبر

شماره ۵۵۸: ما قفس پرورده مرغانیم اسیر یکدگر

شماره ۵۵۹: صبا ز چشم من آن خاک پا دریغ مدار

شماره ۵۶۰: هر شام می‌افروزم شمع مزار دیگر

شماره ۵۶۱: ما را کجاست حوصله جنگ روزگار

شماره ۵۶۲: آنی که نیست جز سمت پیشه دگر

شماره ۵۶۳: دلش از درد محبت نطپیدست هنوز

شماره ۵۶۴: سخن از هجر مگو بنده‌نواز

شماره ۵۶۵: دل صدپاره‌ام ای شوخ جفا کار مسوز

شماره ۵۶۶: سوختی دل را و در جانی هنوز

شماره ۵۶۷: کشتی و سرزنش کندم طعنه‌زن هنوز

شماره ۵۶۸: گشتم هلاک و درد تو دارم به جان هنوز

شماره ۵۶۹: رفتی و فتاد از نوا ساز

شماره ۵۷۰: به بنده نیست تو را کار جز جفا هرگز

شماره ۵۷۱: حسنش آخر شد و از مان نکند یاد هنوز

شماره ۵۷۲: در آشیانه شدم بسمل از برای قفس

شماره ۵۷۳: کی شود کیفیت عشق تو پنهان در لباس

شماره ۵۷۴: دیدم سحر ز لبلب ناشاد در قفس

شماره ۵۷۵: ما دماغ آشفته‌ایم از حال زار ما مپرس

شماره ۵۷۶: از کجا هر صبح صرف چاک سازم جیب نو

شماره ۵۷۷: تا گرفتارت شدم از رشک گویم هر نفس

شماره ۵۷۸: داریم یوسفی که به خوابش ندید کس

شماره ۵۷۹: روز و شب از دیدن صیاد مستم در قفس

شماره ۵۸۰: از غم دوری ماهی که مپرس

شماره ۵۸۱: تو را که گفت که مایل به سیر بستان باش

شماره ۵۸۲: سر جدا می‌کنم خود از تن خویش

شماره ۵۸۳: کشته گشتم ز طبع روشن خویش

شماره ۵۸۴: کند خراب جهانی به یک عنان گردش

شماره ۵۸۵: کرده زلف تو پا به زنجیرش

شماره ۵۸۶: چند برگردانیم با اشک و آه از کوی خویش

شماره ۵۸۷: هوسم نیست که سنجاب کنم بستر خویش

شماره ۵۸۸: از دل چه می‌پرسی که من در عشق مجنون کردمش

شماره ۵۸۹: صد وعده می‌گرفتم از یار جانی خویش

شماره ۵۹۰: گل کند پاره برت دفتر زیبایی خویش

شماره ۵۹۱: دلم غمدیده عشق است بگذارید ناشادش

شماره ۵۹۲: ای شوخ ز آزار دل ریش بیندیش

شماره ۵۹۳: به هر جا آن سهی‌بالا کند رقص

شماره ۵۹۴: چون ماجرای هجر به جانان کنیم عرض

شماره ۵۹۵: از دام‌گاه دهر رمیدم به احتیاط

شماره ۵۹۶: راه دل را می‌کند آن شوخ بی‌پروا غلط

شماره ۵۹۷: به آن کسی که کند یک دل پریشان جمع

شماره ۵۹۸: زان پیشتر که گل کند از برگ لاله داغ

شماره ۵۹۹: گر نسوزد شام مرگم کس به خاک من چراغ

شماره ۶۰۰: بی‌برگ شد ز باد خزان شاخسار حیف

شماره ۶۰۱: هرگز نشد دل ما یک‌دم به ما موافق

شماره ۶۰۲: چون شاخ‌های درختی که شد ز سرما خشک

شماره ۶۰۳: بر کمر توشه از لخت جگر دارد اشک

شماره ۶۰۴: روز ازل که گشت غمت آشنای دل

شماره ۶۰۵: هرچند که با من است این دل

شماره ۶۰۶: کی درد به افسانه و افسون رود از دل

شماره ۶۰۷: می‌روم هر سو دوان از دست دل

شماره ۶۰۸: گر گوش کنی ترانه دل

شماره ۶۰۹: زمین برد آن دو چشم سرمه‌سا دل

شماره ۶۱۰: کرده اظهار غمم پیش تو صدبار خجل

شماره ۶۱۱: ز شیون دل غنچه آزرد بلبل

شماره ۶۱۲: بس که نگذاشته شرم رخ او رنگ به گل

شماره ۶۱۳: بس که رفت از پی تو صد جا دل

شماره ۶۱۴: گوش مردم کراست و ذه کلیل

شماره ۶۱۵: به داغ حسرت آن آتشین لعل

شماره ۶۱۶: یار طناز وای بر من و دل

شماره ۶۱۷: ربودی جان من زین دل ازان دل

شماره ۶۱۸: زلف تو ز بس حال مرا ساخته مختل

شماره ۶۱۹: دل بردی و چه‌ها که نکردی به جان دل

شماره ۶۲۰: ای که هرگز نکنی چاره بیماری دل

شماره ۶۲۱: از جنگ تو شدم من دل‌تنگ منفعل

شماره ۶۲۲: از بس به راه شوق تو شد بی‌قرار دل

شماره ۶۲۳: خواهم شود از پیچ و خم زلف رها دل

شماره ۶۲۴: از تو در کون و مکان هنگامه عشق است گرم

شماره ۶۲۵: ز گلزار تمنا حسرت بسیار می‌آرم

شماره ۶۲۶: تا به آن سرو ناز دل بستم

شماره ۶۲۷: درد دلی به پیش تو اظهار می‌کنم

شماره ۶۲۸: داغی ز تو یادگار دارم

شماره ۶۲۹: از چشم کینه‌جوی تو مشکل که جان برم

شماره ۶۳۰: تا سیم‌بری به هم رسانم

شماره ۶۳۱: دل را اگر به ناله‌کشیدن درآورم

شماره ۶۳۲: به نازی من آن خاک پا می‌فروشم

شماره ۶۳۳: تاب تیمار دل زار ندارم چه کنم

شماره ۶۳۴: بساط گریه خواهد کرد طی چشم

شماره ۶۳۵: فتادم بر دل دل خانه یار است می‌دانم

شماره ۶۳۶: دلم به زلف کسی مبتلاست من چه کنم

شماره ۶۳۷: یار ناپایدار را چه کنم

شماره ۶۳۸: گر رسم روزی به دلداری که می‌خواهد دلم

شماره ۶۳۹: هر دم از درد دگر می‌گریم

شماره ۶۴۰: نمی‌سازد هوای جز هوای خانه خویشم

شماره ۶۴۱: آزرده ز کوی یار رفتم

شماره ۶۴۲: نی به خواب آسوده گردد نی به بیداری دلم

شماره ۶۴۳: به حال من نپردازی چه ‌سازم

شماره ۶۴۴: به اشک شام و به آه سحر چه چاره کنم

شماره ۶۴۵: ز کوی او سفر کردیم و رفتیم

شماره ۶۴۶: منم آن خسته که از درد محابا نکنم

شماره ۶۴۷: چون تار ساز هر چند ما زار می‌نماییم

شماره ۶۴۸: تو را من باوفا دانسته بودم

شماره ۶۴۹: چون شمع ما به کعبه و بتخانه سوختیم

شماره ۶۵۰: احوال خراب می نویسم

شماره ۶۵۱: به زندان غمت جز ناله و زاری نمی‌دانم

شماره ۶۵۲: بیا ای دلربا گرد تو گردم

شماره ۶۵۳: منت از خون دل شراب دهم

شماره ۶۵۴: این دل گم‌گشته را در زلف خوبان یافتم

شماره ۶۵۵: دل سخت آن بی‌وفا را چه گویم

شماره ۶۵۶: دارم اگرچه دست به کاری که داشتم

شماره ۶۵۷: به آن سیمین‌بدن زر بگذرانم

شماره ۶۵۸: اشک را یافته‌ام پرده‌در خود چه کنم

شماره ۶۵۹: دل در خون طپیده‌ای دارم

شماره ۶۶۰: هر سحر یاد شما می‌کنم و می‌گریم

شماره ۶۶۱: آن قد دل پسند را نازم

شماره ۶۶۲: خواهم که یک شب گریه‌ای در پای دیوارش کنم

شماره ۶۶۳: گرچه ما از زمانه سوخته‌ایم

شماره ۶۶۴: چنان مکن که ز کوی تو خوار برخیزم

شماره ۶۶۵: اشارت کن دل و جان می‌رسانم

شماره ۶۶۶: در آغاز محبت از جفای دلستان مردم

شماره ۶۶۷: اشک خونین‌جگری می‌خواهم

شماره ۶۶۸: شکوه‌ها از یار در دل می‌برم

شماره ۶۶۹: می‌توانم ز سر هر دو جهان برخیزم

شماره ۶۷۰: شب از دوریت سخت افسرده بودم

شماره ۶۷۱: زمین خدمتش گاهی که یابم یار می‌بوسم

شماره ۶۷۲: وا ش زمانی ای بی‌ترحم

شماره ۶۷۳: چو خم به گوشه میخانه نسبتی دارم

شماره ۶۷۴: غم هجران کشیدم و رفتم

شماره ۶۷۵: من با دل سخت تو در افتاد ندارم

شماره ۶۷۶: شب هجر تو داغ می‌سوزم

شماره ۶۷۷: دل بیتاب وصل سیم تن جانانه‌ای دارم

شماره ۶۷۸: از وصل دلبر دل برگرفتم

شماره ۶۷۹: با غیر سری داری و گویی که ندارم

شماره ۶۸۰: ساخت غربت به من وطن چه کنم

شماره ۶۸۱: به دامان جنون دستی زدم از خویشتن رفتم

شماره ۶۸۲: شکایت ازین باغ بی‌جا ندارم

شماره ۶۸۳: دیگر به جوش آمده دریای گریه‌ام

شماره ۶۸۴: موج زد بحر غم شنا چه کنم

شماره ۶۸۵: خوش آنکه من از دانش و فرهنگ برآیم

شماره ۶۸۶: خصم جانی منت شناخته‌ام

شماره ۶۸۷: صبر گریزپا را من خوب می‌شناسم

شماره ۶۸۸: هست هیچ آن کمر دگر معلوم

شماره ۶۸۹: به‌جز جور و جفا از دلربای خود نمی‌بینم

شماره ۶۹۰: به اشک و آه و درد و غم جدا از یار می‌سازم

شماره ۶۹۱: نه من وصل و نه هجران می‌پرستم

شماره ۶۹۲: از کوی یار خاک به سر کرده می‌روم

شماره ۶۹۳: یار ما را نکرد یاد چه غم

شماره ۶۹۴: هر جا که وصف آن بت کافر نوشته‌ایم

شماره ۶۹۵: جان آزرده به کوی تو سپردیم و شدیم

شماره ۶۹۶: من کجا گوهر یکدانه به دامن دارم

شماره ۶۹۷: زندگی بی‌یار جانی چون کنم

شماره ۶۹۸: گریبان گر به قدر حسرت دل چاک می‌کردم

شماره ۶۹۹: هیچ‌گه یاد آن پسر نکنم

شماره ۷۰۰: ز کویش دوش رخت از غیرت اغیار می‌بستم

شماره ۷۰۱: ز دست عزیزان وطن می‌گذارم

شماره ۷۰۲: از دوری تو گشته سیه روزگار چشم

شماره ۷۰۳: تو را با من سر جور و جفا بود است دانستم

شماره ۷۰۴: خون نمی‌گشتی دلم دلدار اگر می‌داشتم

شماره ۷۰۵: سر از قدم تو برنداریم

شماره ۷۰۶: تا کی به غمت در پس دیوار بگریم

شماره ۷۰۷: دلش خاراست بسیار آزمودم

شماره ۷۰۸: به عهدت ای شه خوبان عجب دستور می‌بینم

شماره ۷۰۹: بی‌تو نظاره چمن کردیم

شماره ۷۱۰: با چنین بخت که ره نیست به زندان توام

شماره ۷۱۱: بت من وصل تو را می‌خواهم

شماره ۷۱۲: گر بگریم به تو این تندی خو نگذارم

شماره ۷۱۳: جفاجویان ندارند از وفا شرم

شماره ۷۱۴: دل نمی‌خواهد که من تنها دلی خالی کنم

شماره ۷۱۵: ز صدرم راند یار از آستان هم

شماره ۷۱۶: کی شب هجر تو ظالم خواب می‌آید به چشم

شماره ۷۱۷: به سودای سر زلف تو شادم

شماره ۷۱۸: ز حرف ناصح دم‌سرد ترسیدن نمی‌دانم

شماره ۷۱۹: نه انیسی نه همدمی دارم

شماره ۷۲۰: آنکه فکر دل بیمار نکرد است منم

شماره ۷۲۱: حدیث شوخی چشمت شنیده آمده‌ام

شماره ۷۲۲: رفتم که کسی به هم رسانم

شماره ۷۲۳: بر سر کوی وفا می‌گریم

شماره ۷۲۴: تا به داغ او سری می‌داشتم

شماره ۷۲۵: رفتی و نقش پای تو دیدم گریستم

شماره ۷۲۶: نمی‌کردم شب هجران اگر زاری چه می‌کردم

شماره ۷۲۷: گل زد از شعله داغ تو به سر دستارم

شماره ۷۲۸: تا سیه شد از خط مشکین جانان خانه‌ام

شماره ۷۲۹: به یک عالم مصیبت جان و دل را مبتلا دیدم

شماره ۷۳۰: خوبا خیال چون تو نگاری گرفته‌ایم

شماره ۷۳۱: نیست امروز که با عشق ندیم است دلم

شماره ۷۳۲: دور از تو گر دمی به گلستان نشسته‌ام

شماره ۷۳۳: برد سرمایه ابر از چشم گریانی که من دارم

شماره ۷۳۴: دل خریدار تو باشد من خریدار دلم

شماره ۷۳۵: ز چاک سینه چو احوال دل نظاره کنم

شماره ۷۳۶: هرچند که ناتوان عشقم

شماره ۷۳۷: امروز من عجب می پرزور خورده‌ام

شماره ۷۳۸: عیش دنیا همه غم بود نمی‌دانستم

شماره ۷۳۹: دلم تا کی رود از دست دلداری به‌دست آرم

شماره ۷۴۰: گاهی به شهر و گاه به صحرا گریستم

شماره ۷۴۱: باز آمدم بر تو به حالی که داشتم

شماره ۷۴۲: جست‌وجوی شمه‌ای درد و غم او می‌کنم

شماره ۷۴۳: ز کوی یار بیرون می‌دود از سینه من هم

شماره ۷۴۴: دعوی دل به یار ستمگر گذاشتم

شماره ۷۴۵: می‌کنی آزار خوش می‌آیدم

شماره ۷۴۶: خاک شد در قدم او سر خود را نازم

شماره ۷۴۷: بر آن سرم که ره عرض مدعا بندم

شماره ۷۴۸: امشب که بی‌تو تاب و توانی نداشتیم

شماره ۷۴۹: ز وصل آن گل‌اندام است تا بی‌بهره آغوشم

شماره ۷۵۰: یک نفس پا نکشد اشک به دامان چه کنم

شماره ۷۵۱: هر کرا رفت دل از دست حزین من بودم

شماره ۷۵۲: مانند سپند از بس بی‌طاقتی انگیزم

شماره ۷۵۳: چون جانب او قاصدی از ناله فرستم

شماره ۷۵۴: خزان رسید و پی غمگساریی چمنم

شماره ۷۵۵: گرچه احوال بسی درهم و برهم دارم

شماره ۷۵۶: غم و غصه جای دیگر می‌برم

شماره ۷۵۷: خوشا روزی که من این رنج غربت در وطن گویم

شماره ۷۵۸: به گلشن وصف رویت کردم و گل را خجل کردم

شماره ۷۵۹: ما دل صدپاره در فکر شراب انداختیم

شماره ۷۶۰: بر بیگانه گاهی گاه پیش خویش می‌نالم

شماره ۷۶۱: به دل گفتم از جور گردون نگردیم

شماره ۷۶۲: در گریه به دولت تو ممتازم

شماره ۷۶۳: ز بی‌مهری چرخ از مهربانی دور افتادم

شماره ۷۶۴: با خود از دوستیش این همه دشمن کردم

شماره ۷۶۵: بار غم‌های تو با جسم حقیری می‌کشم

شماره ۷۶۶: خو گرفتم به قفس رفته چمن از یادم

شماره ۷۶۷: دریغا که دردآشنای ندیدم

شماره ۷۶۸: آرزو دارم که در عشق تو یار دل شوم

شماره ۷۶۹: دیدم از غیر بسی جور و تغافل کردم

شماره ۷۷۰: شکوه‌ها کز روزگار ناموافق می‌کنم

شماره ۷۷۱: در خواب همچو روی تو روی ندید چشم

شماره ۷۷۲: ناامید از مهر و ماهی می‌روم

شماره ۷۷۳: فتاد از دست من دل با که گویم

شماره ۷۷۴: سبک گشتم به چشمت وز تو دیدم سرگرانی هم

شماره ۷۷۵: آه سرد خود اگر مطلق عنان می‌ساختم

شماره ۷۷۶: شب هجر تو کی در دیده راه خواب می‌دادم

شماره ۷۷۷: خون گشت دل از داغ جفای تو جگر هم

شماره ۷۷۸: خواهم که بر یار دل‌آزار بگریم

شماره ۷۷۹: غمین گشتم ز پیری شادمانی از کجا آرم

شماره ۷۸۰: دیده اشکبار می‌خواهم

شماره ۷۸۱: نخست آن کس که شد در عشق او افسانه من بودم

شماره ۷۸۲: تا به کی از ستمش آه کنم

شماره ۷۸۳: گشتم دو تا ز درد به یکتایی‌ات قسم

شماره ۷۸۴: سراسر خشک دیدم مزرع خود تا نظر کردم

شماره ۷۸۵: به گلشن پیش آن نازآفرین چشم

شماره ۷۸۶: همان بهتر که من از آستانش زود برخیزم

شماره ۷۸۷: قطره اشکی به صد خون جگر پیدا کنم

شماره ۷۸۸: به کوی یار گذاری که داشتم دارم

شماره ۷۸۹: چه خوش باشد به ن نوخط به گلشن باده نوشیدن

شماره ۷۹۰: شبی به کلبه احزان من بیا بنشین

شماره ۷۹۱: یک جا می‌روی از برزده دامان بنشین

شماره ۷۹۲: من نمی‌گویم که مجنون باش و در صحرا نشین

شماره ۷۹۳: بر سر دل مرا عتاب مکن

شماره ۷۹۴: امروز مرا کرد غم یار پریشان

شماره ۷۹۵: وصل تو به خواب دید نتوان

شماره ۷۹۶: بسته زنجیر گیسویت نه من صد همچو من

شماره ۷۹۷: به دست من افتاد کار گریبان

شماره ۷۹۸: گر کشد باز ز دست من شیدا دامن

شماره ۷۹۹: سوخت بی‌مهریت ستاره من

شماره ۸۰۰: کی بود گریه دست و گریبانم این‌چنین

شماره ۸۰۱: در آ خندان ز در جانانه من

شماره ۸۰۲: تنگ‌تر از دل مور است فضای دل من

شماره ۸۰۳: شوخ سرکش پسری وای به من

شماره ۸۰۴: هر غنچه بشکفت الا دل من

شماره ۸۰۵: انکار اهل صدق و صفا می‌کنی مکن

شماره ۸۰۶: سیاهی کرده جا در دیده من

شماره ۸۰۷: ابری کشید سر به هوای گریستن

شماره ۸۰۸: مده به یاد من دلفگار خندیدن

شماره ۸۰۹: خوشا رهرو که تا منزل رسیدن

شماره ۸۱۰: فتاد از ضعف نبضم از طپیدن

شماره ۸۱۱: می‌نهد هرگاه آن سرکش جوان پا بر زمین

شماره ۸۱۲: بی‌یار گرفته شد دل من

شماره ۸۱۳: نیست همچون شمع ما را الفتی با پیرهن

شماره ۸۱۴: مهربانی نشد دوچار به من

شماره ۸۱۵: سرو روان من گذر افکن به سوی من

شماره ۸۱۶: از سحرسازی نگه نازنینی من

شماره ۸۱۷: هجر تو کرد بس که سیه روزگار من

شماره ۸۱۸: غم دوش در عزای دل مبتلای من

شماره ۸۱۹: پیکان یار بس که شکست استخوان من

شماره ۸۲۰: ز تو شاه من جلوسی به سریر ناز کردن

شماره ۸۲۱: در دلم هست که نالم سحری بهتر ازین

شماره ۸۲۲: بیش از دلی ندارم و خوبان هزار تن

شماره ۸۲۳: گر آمدم به پیش تو چین بر جبین مزن

شماره ۸۲۴: سنگسارم کرد آن مه مهربانی را ببین

شماره ۸۲۵: نه من خط جانب آن بی‌وفا خواهم فرستادن

شماره ۸۲۶: ندارد حاصلی پیش نکویان درددل کردن

شماره ۸۲۷: کمر بستی به کین من نشستی در کمین من

شماره ۸۲۸: دل از غم تو زبون شد چه می‌توان کردن

شماره ۸۲۹: زنده دل را نسزد گرد هنر گردیدن

شماره ۸۳۰: می‌گفت بلبل قفسی شب چمن چمن

شماره ۸۳۱: به رنگ لاله مرا رسته از جگر ناخن

شماره ۸۳۲: نه شوق دیدنت از دل به در توان کردن

شماره ۸۳۳: کنون که موج سرشکم رسید تا گردن

شماره ۸۳۴: اشکم به دیده می‌گفت آماده چکیدن

شماره ۸۳۵: صبح خندید ای دل خوابیده چشمی باز کن

شماره ۸۳۶: ای دل هوس شیشه و پیمانه رها کن

شماره ۸۳۷: ماند واپس به رهت دین و دل و جان از من

شماره ۸۳۸: کار ما گذشت از کار فکر ما خدا را کن

شماره ۸۳۹: چون سیل روم در طلب دوست شتابان

شماره ۸۴۰: دل رفت ز من پی نکویان

شماره ۸۴۱: سرمه‌سا چشم تو کرد این همه بیداد به من

شماره ۸۴۲: کشم از خار خار گل‌عذاران

شماره ۸۴۳: دل دید ز بس که خواری من

شماره ۸۴۴: ای چرخ بعد مرگ ز خاکم پیاله کن

شماره ۸۴۵: هر کجا طفلی بود دیوانه من

شماره ۸۴۶: سلوکی طرفه آن یار جانی می‌کند با من

شماره ۸۴۷: نالد دلم چو بلبل از آمد بهاران

شماره ۸۴۸: در خون نشاند دل را مژگان دل‌شکاران

شماره ۸۴۹: خوش آن شب‌ها که در گوشش حدیثی می‌رسید از من

شماره ۸۵۰: بسته‌ام عهدی درستی در غمت با سوختن

شماره ۸۵۱: قصد خونم کرده‌ای می‌کن چه باک ای نازنین

شماره ۸۵۲: نیم غمگین دل و دین صبر و طاقت گر رمید از من

شماره ۸۵۳: زهی سرحلقه کاکل کمندان

شماره ۸۵۴: اگر رسواست ور شیدا دل من

شماره ۸۵۵: مردم و بوسه‌ای آن شوخ نبخشید به من

شماره ۸۵۶: در خاطر رمیده‌دلان جا به هم رسان

شماره ۸۵۷: دل ز چشم و ابروی جانانه می‌گوید سخن

شماره ۸۵۸: مگر کرده ایت پیدا خوی طفل اشکبار من

شماره ۸۵۹: پوشیده رخ ز دیده ما می‌روی مرو

شماره ۸۶۰: ای مرا روی ارادت سوی تو

شماره ۸۶۱: سود خود می‌شمرد غیر زیان من و تو

شماره ۸۶۲: برو ای شوخ جفا کار برو

شماره ۸۶۳: مایل رحم اگر بدی چشم ستم‌پرست تو

شماره ۸۶۴: روزها شد نمی‌نمایی تو

شماره ۸۶۵: کند گر ناوک آن آشنایی خانه در پهلو

شماره ۸۶۶: از دست شست چشم‌سیاهی که آه ازو

شماره ۸۶۷: دارد بهر باغ آن قامت و رو

شماره ۸۶۸: خزان خط به جا نگذاشت رنگی از بهار او

شماره ۸۶۹: خراب و خسته و بیمارم از تو

شماره ۸۷۰: دل را نواخت گرچه لب نوشخند تو

شماره ۸۷۱: تیر کاری خورده‌ام از شست او

شماره ۸۷۲: شراب گرم نجوشد به انجمن بی تو

شماره ۸۷۳: جانم به لب رسانده‌ای از دل برآ برو

شماره ۸۷۴: باش ای گل عم یک‌ساله ز بلبل بشنو

شماره ۸۷۵: سیاه شد روز من ای ماه بی تو

شماره ۸۷۶: ای عرش فرش در حرم کبریای تو

شماره ۸۷۷: ای اشک به خون طپیده‌ای تو

شماره ۸۷۸: داغ بر سر نهم از یاد رخت گل گفته

شماره ۸۷۹: سری دارم از دست سودا شکسته

شماره ۸۸۰: ساقی اگر از می قدری هست به من ده

شماره ۸۸۱: خوردم ز شست یار خدنگی که واه واه

شماره ۸۸۲: تیر نازی کزان کمان جسته

شماره ۸۸۳: مست و خنجر به کف ای شوخ بیا بسم‌الله

شماره ۸۸۴: مهر و وفا ز من ز بتان جور و کین همه

شماره ۸۸۵: خدا برد به کجا می‌روی شتاب‌زده

شماره ۸۸۶: شد از بوی گریبانش سحرگاه

شماره ۸۸۷: گو نباشد کسی به ما همراه

شماره ۸۸۸: ای خدا آگهی از حال من زارش ده

شماره ۸۸۹: ز چشمم می‌رسد آن نور دیده

شماره ۸۹۰: شود سالک ز بند خود رها آهسته آهسته

شماره ۸۹۱: در خواب دیده

شماره ۸۹۲: من آتش به جان را می‌کشی رنجیده رنجیده

شماره ۸۹۳: جانانه رام است الحمدالله

شماره ۸۹۴: جانم به لب رسید مداوا چه فایده

شماره ۸۹۵: دل از جفای عشق کشیدن چه فائده

شماره ۸۹۶: آن خط نورسته شد بر من وبال تازه‌ای

شماره ۸۹۷: ناصح فریب نرگس فتان ندیده‌ای

شماره ۸۹۸: سرو قامت چه‌ها خوش آمده‌ای

شماره ۸۹۹: دیده گریان سینه بریان کرده‌ای

شماره ۹۰۰: ای دل به عشق کار نداری چه‌کاره‌ای

شماره ۹۰۱: دلی دارم چه دل از زلف او سرشار سودایی

شماره ۹۰۲: ای دل که ز ما پیش به آن بزم رسیدی

شماره ۹۰۳: نیست سرو این همه رعنا که تویی

شماره ۹۰۴: ازان بیگانه خوی ما نمی‌گوید به ما حرفی

شماره ۹۰۵: از دل نفسی به در نمی‌آیی

شماره ۹۰۶: کشتی به غمزه خلق خدا بی‌جنایتی

شماره ۹۰۷: تو نداری سر وفاداری

شماره ۹۰۸: ز دستش گاه بر سر می‌زنم گاهی برو دستی

شماره ۹۰۹: داغ کردی دلم چه می‌پرسی

شماره ۹۱۰: بیماری فراق کشیدم نیامدی

شماره ۹۱۱: تو تا کی حالدل پرسیده باشی

شماره ۹۱۲: به چشم مردم بیگانه خانه می‌خواهی

شماره ۹۱۳: کار من سخت است یاران یاری‌ای

شماره ۹۱۴: مرا ای بخت بد دردآشنا می‌خواستی کردی

شماره ۹۱۵: از من ای چشم تر چه می‌خواهی

شماره ۹۱۶: دل را اسیر هجران بگذاشتی و رفتی

شماره ۹۱۷: تو را داده در حسن حق دستگاهی

شماره ۹۱۸: به این دماغ که بر اوج کبریا داری

شماره ۹۱۹: تو چون با غیر پیمان تازه کردی

شماره ۹۲۰: تو به کوی بی‌وفایان غم بی‌شمار داری

شماره ۹۲۱: رسد هر دم مرا بر دل شکستی

شماره ۹۲۲: اگر صدبار از درد توام دل خون شود روزی

شماره ۹۲۳: زین می ناز که در سر داری

شماره ۹۲۴: دگر ای باد صبا روح‌فزا می‌آیی

شماره ۹۲۵: جفایش کند بر وفا پیش‌دستی

شماره ۹۲۶: چند ای دل بی‌درد پیش یار من باشی

شماره ۹۲۷: دلا تا کی چنین افسرده باشی

شماره ۹۲۸: بسیار پریشانم از گوشه تنهایی

شماره ۹۲۹: لبش آب بقاست پنداری

شماره ۹۳۰: جدا کردی ز یارم ای فلک زیر و زبر گردی

شماره ۹۳۱: زلف خوبان بلاست پنداری

شماره ۹۳۲: هرکس که خورده چون شمع سر چنگ زندگانی

شماره ۹۳۳: یار ز من گر خبر داشتی

شماره ۹۳۴: به صحرا رفتی و می‌گفت در هر گوشه نخجیری

شماره ۹۳۵: بت من به حق خدای که داری

شماره ۹۳۶: از گریه من دشت جنون کرده بهاری

شماره ۹۳۷: تا دست به خون دل نشویی

شماره ۹۳۸: جانا مگشا زلف خدار را دو سه روزی

شماره ۹۳۹: تا به کی در‌به‌درم گردانی

شماره ۹۴۰: نگذاشت به‌جا از من این درد اگر چیزی

شماره ۹۴۱: به جرم مبتلا کردی چه کردی

شماره ۹۴۲: تویی که رسم به جان‌های مبتلای نکنی

شماره ۹۴۳: بکس بیداد آن ترک سپاهی

شماره ۹۴۴: چه کنم گر ندهم تن به جفای پیری

شماره ۹۴۵: شدم پیر و می‌گویم ازناتوانی

شماره ۹۴۶: اشارات ابروی او گر ندانی

شماره ۹۴۷: من کیستم از شوق تو سرگرم شتابی

شماره ۹۴۸: ای گریه زار در چه فکری

شماره ۹۴۹: افتاده است بر سر ما بار زندگی

شماره ۹۵۰: تو ای شوخ برقع کجا می‌کشایی

شماره ۹۵۱: میسر هر کسی را کی شود با یار سرگوشی

شماره ۹۵۲: ماه نبود به این چنین که توبی

شماره ۹۵۳: از سینه صافی ما جانان خبر نداری

شماره ۹۵۴: صبا با زلف یار من چه کردی

شماره ۹۵۵: بر ستر غم می‌کشم آزار کجایی

شماره ۹۵۶: غبار درش ای صبا گر بیاری

شماره ۹۵۷: پیش زلف او بردم شکوه پریشانی

شماره ۹۵۸: به‌جز آزار دل کاری نداری

شماره ۹۵۹: ای ناله به گوش شنوای نرسیدی

شماره ۹۶۰: چه شود گر تو یار من باشی

شماره ۹۶۱: بی‌تو در اسباب عیش افتاده از بس دشمنی

شماره ۹۶۲: ز بس در جمع مهرویان تمامی

شماره ۹۶۳: ای اشک بی‌قرار به کوی که می‌روی

شماره ۹۶۴: مگر دل گریه سر کرده است جای

شماره ۹۶۵: ز تأثیر محبت دل به زلفش سر کند بازی

شماره ۹۶۶: چو نی هرچند گشتم خشک و خالی

شماره ۹۶۷: تا کی به کنج عمکده ما واکند کسی

شماره ۹۶۸: دماغم تازه است از صحبت دیوانه چندی

شماره ۹۶۹: اگر دستم رسد بر خط‌تراشی‌های خوش‌روی

شماره ۹۷۰: نباشد همچو من در کوچه زلف تو شیدای

شماره ۹۷۱: تا تو رفتی درد شد صاف ایاغ زندگی

شماره ۹۷۲: دم مزن این تیغ با ابروی یار از همسری

شماره ۹۷۳: ز دست تو منم دستخوش بی‌تابی

شماره ۹۷۴: عجب بی‌رحم و کافر ماجرایی

شماره ۹۷۵: ای بلند از قند تو رعنایی

شماره ۹۷۶: زهی نگاه تو سرگرم فتنه‌پردازی

شماره ۹۷۷: فتادم بر درت برخیز گفتی

شماره ۹۷۸: به بختم محرمی در حضرت جانانه بایستی

شماره ۹۷۹: ای دل تو چه اضطراب داری

شماره ۹۸۰: در دیده مردم چرا بر رغم من جا می‌کنی

شماره ۹۸۱: گر کنم صاحب من در تو نگاهی گاهی

شماره ۹۸۲: دل ز من برد جامه گلگونی

شماره ۹۸۳: هزار گونه الم هست و دل‌فگار یکی

شماره ۹۸۴: چه باشد گر به شکر مه‌جبینی

شماره ۹۸۵: با غیر تو را خطاب تا کی

شماره ۹۸۶: آنکه برده است دل و دین من از ایمای

شماره ۹۸۷: کارم افتاد عزیزان به بت خودرای

شماره ۹۸۸: قصه من شده مشهور و تو هم می‌دانی

شماره ۹۸۹: میانت را چو گفتم رشته رنجیدی چه فهمیدی

شماره ۹۹۰: تو بلبل طافت پرواز داری باز می‌نالی

شماره ۹۹۱: شکوه آن بی‌وفا بسیار دارم دیدنی

شماره ۹۹۲: بهر عیادت دل غمگین نیامدی

شماره ۹۹۳: چه باشد گر به ما ای مرغ گلشن هم‌قفس گردی

شماره ۹۹۴: بنده را نیست تاب مهجوری

شماره ۹۹۵: از خودی بس که گرفتار خودی

شماره ۹۹۶: به پیریم شده رهزن جوان خودرای

شماره ۹۹۷: مرا دلی است چه دل کوچه‌گرد رسوای

شماره ۹۹۸: غیر شاد است ز وصل ای غم هجران مددی

شماره ۹۹۹: دردا که جز گناه ندارم بضاعتی

شماره ۱۰۰۰: ز شوخی جلوه‌ای بر من برای دلبری کردی

شماره ۱۰۰۱: جانم به لب رسید مدارا چه می‌کنی