حرف آخر قافیه

شماره ۱: ای هر سر موی تو رگ جان دل ما

شماره ۲: چه غم گر غمش ناتوان کرد ما را

شماره ۳: نکشد یار از غرور مرا

شماره ۴: دل ز رنج سفر عشق خراب است مرا

شماره ۵: نمک خوان دل فگاران است

شماره ۶: خوگر وصل چه داند غم مهجوری را

شماره ۷: چون نی نساخت همدمی هیچ‌کس مرا

شماره ۸: کی دل خشنود می‌باید مرا

شماره ۹: بس که در هر صورت آزار است دامنگیر ما

شماره ۱۰: چشمش از یک نگاه کشت مرا

شماره ۱۱: کردم ز عشق داغ سراپای خویش را

شماره ۱۲: از پا فکنده قامت رعنای او مرا

شماره ۱۳: همسری نبود به ابروی بتان شمشیر را

شماره ۱۴: پرتو آن مه‌جبین بی‌تاب می‌سازد مرا

شماره ۱۵: کجا هوای گلستان شگفته کرد مرا

شماره ۱۶: ضرور بر زر رخسار شد سپاس مرا

شماره ۱۷: هر شب ز گریه بی تو سحر می‌کنم بیا

شماره ۱۸: مجمر داغ گشت سینه ما

شماره ۱۹: درهم و برهم نمود طره جانانه را

شماره ۲۰: از کجا می‌آیی ای غارتگر جان از کجا

شماره ۲۱: ای سوخته از داغ تو صد جای دل ما

شماره ۲۲: به تربتم چو دهم جان در انتظار بیا

شماره ۲۳: بسمل نمود آرزوی تیغ او مرا

شماره ۲۴: ای که بستی کمر از بهر دل ‌آزاری ما

شماره ۲۵: در غم دل چون ز خون رنگین کنم این دیده را

شماره ۲۶: کس چه کند این دل آواره را

شماره ۲۷: زارم از درد جدایی ای دل زارم بیا

شماره ۲۸: نتوان کرد مرا از تو به تدبیر جدا

شماره ۲۹: بگو به آن مژه‌ها تا زنند تیر مرا

شماره ۳۰: هست آرزوی بوسه‌ای از تو من دل‌ریش را

شماره ۳۱: نوبهار است و ندارم دل خشنود بیا

شماره ۳۲: توان داشت معذور در گردشم

شماره ۳۳: خسته عشقیم و می‌سوزد دل غمگین ما

شماره ۳۴: تا فرود آمدی به خانه ما

شماره ۳۵: می‌روی و حسرت بسیار می‌ماند به جا

شماره ۳۶: ضبط کنم در نفس ناله و فریاد را

شماره ۳۷: داغ تو ز بس گداخت ما را

شماره ۳۸: سر کنم در وصف گیسوی تو هر جا خامه را

شماره ۳۹: مگذار به دل دگر امل را

شماره ۴۰: می خورده با رقیب برافروختی چرا

شماره ۴۱: کرده‌ام پیدا تب و تابی که می‌سوزد مرا

شماره ۴۲: شد اسیر آن زنخندان دیده و دانسته دل

شماره ۴۳: خداوندا ترحم را بگو این سختگیران را

شماره ۴۴: سوخت سودای نگاهت خانمان سرمه را

شماره ۴۵: ای بسته کمر شکست ما را

شماره ۴۶: از کاوش مژگان تو در سینه دارم خارها

شماره ۴۷: دام می‌بافند صیادان برای عندلیب

شماره ۴۸: زین که تب کرده‌ام به درد طلب

شماره ۴۹: خوار شدیم از وفا در سر کوی حبیب

شماره ۵۰: چند باشد دیده از دیدار دیدن بی‌نصیب

شماره ۵۱: همچو صبحم از ازل گشته دم سرد نصیب

شماره ۵۲: از شانه گر برون فتدم شاند وار دست

شماره ۵۳: جلوه مستانه کردی عاقبت

شماره ۵۴: مرا اگر همه یک استخوان ز تن باقیست

شماره ۵۵: همه عمرم به درد غم گذشت است

شماره ۵۶: نه کار بر دل من روزگار تنگ گرفت

شماره ۵۷: این نسخه بی‌ربط که دیوان فقیر است

شماره ۵۸: عاشقان را گزند بسیار است

شماره ۵۹: عشق سوزم در استخوان انداخت

شماره ۶۰: گر زهر دهی شکر توان گفت

شماره ۶۱: به پلوی من تیر یارم نشسته است

شماره ۶۲: سر به سودای تو دارم که تجارت این است

شماره ۶۳: خون من جوشید تا آن دست و پا را دیده است

شماره ۶۴: دلم از هجر رویش بس غمین است

شماره ۶۵: گل زمن قاعده جامه‌دریدن آموخت

شماره ۶۶: جانانه به ما گه نظری گه گذری داشت

شماره ۶۷: در محبت این خرابی‌ها که من دارم بس است

شماره ۶۸: سینه‌ای باغ و داغ تو گل اوست

شماره ۶۹: عیش بیرون رفت و غم در دل به سلطانی نشست

شماره ۷۰: نپرسی حال ما ای بی‌مروت

شماره ۷۱: خوبی من اشک گلگون من است

شماره ۷۲: سرو من دوش در اطراف گلستان می‌گشت

شماره ۷۳: آن را که با تمیز بود یک پشیز نیست

شماره ۷۴: یار رفت و جان زاری مانده است

شماره ۷۵: شب که صحبت به غم دوری احباب گذشت

شماره ۷۶: زان شوخ دل به نامه و پیغام شاد نیست

شماره ۷۷: از تغافل‌های او تنها دلم ناشاد نیست

شماره ۷۸: شب جدایی آن رشک ماه در پیش است

شماره ۷۹: سرو کی همچون قدت ناز مجسم برخاست

شماره ۸۰: کسی که روی تو را لاله‌زار ساخته است

شماره ۸۱: چرا زاهد از بزم رندان نفور است

شماره ۸۲: شب فراق ر بس عرصه بر دلم تنگ است

شماره ۸۳: صحبت غیر با او درگیر است

شماره ۸۴: ز هجران در دل تنگم فضا نیست

شماره ۸۵: ندانم عشق غارتگر کجایی است

شماره ۸۶: کی مرا در زندگانی پیرهن آمد به‌دست

شماره ۸۷: یار را نزدیکم از دورآور است

شماره ۸۸: نی همین دل‌خسته درد جدایی مردنی است

شماره ۸۹: شمشیر ناز او ز سر من گذشته است

شماره ۹۰: دل از سینه من به در رفته است

شماره ۹۱: اضطراب عشق در کارم فتور انداخت است

شماره ۹۲: از بس که گریه کردم م در جگر نمانده است

شماره ۹۳: از یک توجه پیر خرابات

شماره ۹۴: دلا به دست ازان طره نیست یک تارت

شماره ۹۵: مکن شکوه گر دیده در اشک‌باریست

شماره ۹۶: درآ به خشم منت تندخو نخواهم گفت

شماره ۹۷: از طپیدن دمی نیاسوده است

شماره ۹۸: بیا بیا که غم و غصه از حساب گذشت

شماره ۹۹: با ما خیال او چه‌قدر بی‌تکلف است

شماره ۱۰۰: نی همین بی او دل گرمم گداخت

شماره ۱۰۱: ای دل ز یار شکوه‌گزاری چه لازم است

شماره ۱۰۲: اگر به خار و خس آن گل قدح به‌ دست نشست

شماره ۱۰۳: من نه هر جایی که تدبیر بود خواهم رفت

شماره ۱۰۴: به صفحه رخ او نقش خط نوشته درست

شماره ۱۰۵: خاک گشتم در رهت از من غباری برنخاست

شماره ۱۰۶: مرا کشت و کین از دل او نرفت

شماره ۱۰۷: دلی در خون طپیده را چه علاج

شماره ۱۰۸: لبت هنوز نگردیده بود از پان سرخ

شماره ۱۰۹: محبت با دلش کاری ندارد

شماره ۱۱۰: دانی محیط فتنه چرا موج می‌زند

شماره ۱۱۱: به شهرم خرد چند رسوا نماید

شماره ۱۱۲: بند ز بند من جدا کرد که کرد یار کرد

شماره ۱۱۳: رسید یار و در غصه‌ام فراز کنید

شماره ۱۱۴: در دل آن پرعتاب می‌گردد

شماره ۱۱۵: گل عیش نچیدم گرچه عهد وصل یار آمد

شماره ۱۱۶: سر پرشور جنون بر تن من می‌باید

شماره ۱۱۷: مرا ز زنخدان او دل برآید

شماره ۱۱۸: چشم من چون پیش آن نادردمندان تر شود

شماره ۱۱۹: دوستی روزی دشمن نشود

شماره ۱۲۰: گل به عارض زیبا نرسد

شماره ۱۲۱: محنت‌کش هجرم خبرم هیچ مپرسید

شماره ۱۲۲: زان کماندار به حالم نظری بود نماند

شماره ۱۲۳: راندی مرا ز خدمت تقصیر من چه باشد

شماره ۱۲۴: به غیر از جفا یاد کاری ندارد

شماره ۱۲۵: هر سبزه که در بهار روید

شماره ۱۲۶: اشک عشاق تو ممتاز بود

شماره ۱۲۷: تیغ بیداد برآهیختنش را نگرید

شماره ۱۲۸: درد دلم ز رنگ رخم گرد می‌کند

شماره ۱۲۹: ارباب قرب را که جگر آب می‌شود

شماره ۱۳۰: طلعت روی تو آفتاب ندارد

شماره ۱۳۱: آنچه با دل آن ستمگر می‌کند

شماره ۱۳۲: چه شد گر او به من خسته خشمگین افتاد

شماره ۱۳۳: حرف از مهر و وفا می‌گوید

شماره ۱۳۴: تا چه‌ها بر سرش از پهلوی اغیار آمد

شماره ۱۳۵: ره به جانان نمی‌توانم برد

شماره ۱۳۶: چو رفتم پیش او چین بر جبین زد

شماره ۱۳۷: اشکم از دیده به صد شور چکیدن دارد

شماره ۱۳۸: آن دل که ز چشم دلبر افتاد

شماره ۱۳۹: تنها نه چشم از غم هجران سفید شد

شماره ۱۴۰: نمود از وعده قتلم دلم شاد

شماره ۱۴۱: طالب وصل اگر باید بود

شماره ۱۴۲: فغان کز گفته اغیار با من خوب من بد شد

شماره ۱۴۳: ز امید وصالش گرچه دل خشنود می‌گردد

شماره ۱۴۴: یک بوسه گز ز نوش لبان می‌توان خرید

شماره ۱۴۵: جامه‌زیبان به ما چه‌ها کردند

شماره ۱۴۶: غم دل دلبری دارد ندارد

شماره ۱۴۷: کی خسته غمت به مسیح التجا برد

شماره ۱۴۸: رفت در زهد عمر من بر باد

شماره ۱۴۹: دلبران شوخ و میرزا مشوید

شماره ۱۵۰: طاقتم برد هجر تاب نماند

شماره ۱۵۱: راز درون پرده ز اشکم به در فتاد

شماره ۱۵۲: کس چرا دل به چنین شوخ جفا جو بندد

شماره ۱۵۳: ز دولت تو دلم درد و داغ پیدا کرد

شماره ۱۵۴: هر که را سودای زلف او گریبان‌گیر شد

شماره ۱۵۵: به بالای او هر که دل داده باشد

شماره ۱۵۶: از دوا درد دلم روی به بهبود نکرد

شماره ۱۵۷: من ز دل دل ز من جدا افتاد

شماره ۱۵۸: ز من برگشت آن مه مهربان من که خواهد شد

شماره ۱۵۹: دیده گردید و بت عهدشکن پیدا کرد

شماره ۱۶۰: بشنو که پیر دیر چه ارشاد می‌کند

شماره ۱۶۱: چو غنچه مانده‌ای ای دل کنون که یار آمد

شماره ۱۶۲: بنمای رو که صورت عالم نکو شود

شماره ۱۶۳: کسی امید چه نفع از تو ای فلک دارد

شماره ۱۶۴: جان ضعیف من که به جانان نمی‌رسد

شماره ۱۶۵: تنگ تنگ از دهن یار شکر می‌ریزد

شماره ۱۶۶: ره نمی‌یابد سکندر هم به دولت‌خانه‌اش

شماره ۱۶۷: گر او دل می‌دهد جان می‌ستاند

شماره ۱۶۸: تندخویی ز من نمی‌آید

شماره ۱۶۹: دارد افسانه بیتابی من تأثیری

شماره ۱۷۰: نه همین عالم ازین زلف دگرگون گردید

شماره ۱۷۱: داغت بس از فنا به مزارم بهار کرد

شماره ۱۷۲: مرا اگر تب عشق استخوان بجنباند

شماره ۱۷۳: به جز چاکی که آن از جیب تا دامن نمی‌آید

شماره ۱۷۴: سحری مرحمتی عشق تو در کارم کرد

شماره ۱۷۵: اگر ز خاک مزارم غبار برخیزد

شماره ۱۷۶: غم افزون شد نپرسیدی چرا شد

شماره ۱۷۷: تا ستانم ز بتان داد تن خون‌آلود

شماره ۱۷۸: چشم تو را که رخصت خون ریز داده‌اند

شماره ۱۷۹: غنچه‌سان تنگی دل از سر من وا نشد

شماره ۱۸۰: خیال تند خوی در دل من خانه می‌سازد

شماره ۱۸۱: دشمنان خانه من سوخته بودند نشد

شماره ۱۸۲: ز وصلت ناامیدی‌ها همه امید می‌گردد

شماره ۱۸۳: نه همین بادیه گلزار هوادار تو بود

شماره ۱۸۴: چه گویم که حال من از عشق چون شد

شماره ۱۸۵: دامان من از شومی این چشم تر آلود

شماره ۱۸۶: بی تو با این همه زاری به لبم جان نرسد

شماره ۱۸۷: سینه‌ام از داغ‌ها معمور باد

شماره ۱۸۸: آن روز که یار خواهد آمد

شماره ۱۸۹: دوش بر بالینم آمد یار و غم‌خواری نکرد

شماره ۱۹۰: با اهل هوس نشستی آخر

شماره ۱۹۱: دور از در او فتادم آخر

شماره ۱۹۲: نماندیم در هجر او زنده بسیار

شماره ۱۹۳: بیا عیادت من کن قدم دریغ مدار

شماره ۱۹۴: درآ به میکده و ترک نام و ننگ بگیر

شماره ۱۹۵: تا به کی صرف حنابندی نمایی روزگار

شماره ۱۹۶: ای سرت گرم به وصل دلنواز

شماره ۱۹۷: خط از اطراف روی یار شد سبز

شماره ۱۹۸: حسن او برگشت و دارد عشق رسوایم هنوز

شماره ۱۹۹: شب رخت بست و صبح دمیدن گرفت باز

شماره ۲۰۰: تمام چشم شد از شوق دیدن تو دلم

شماره ۲۰۱: رفتی ای ماه به جای که مرپرس

شماره ۲۰۲: خنجر به قصد کشتن ما می‌کشی مکش

شماره ۲۰۳: این‌قدر کینه‌جو مباش مباش

شماره ۲۰۴: من که از غیرت کشیدم دست خود از دامنش

شماره ۲۰۵: گر بگردد روزگار از وضع خویش

شماره ۲۰۶: ای از تو رنگ و بوی گرفته بهار قرض

شماره ۲۰۷: به عشق مردم و از درد سر شدم فارغ

شماره ۲۰۸: شب که در کلبه من بود چراغ

شماره ۲۰۹: کار خداپسند نکردم هزار حیف

شماره ۲۱۰: فرودم آمدی در دل مبارک

شماره ۲۱۱: ماند دست آرزویم خالی از دنیای خشک

شماره ۲۱۲: تن شد از سنگ جفای او مرا فیروزه‌رنگ

شماره ۲۱۳: عمر بگذشت و ندیدم از تو گاهی روی دل

شماره ۲۱۴: خوشم از نعره مستانه دل

شماره ۲۱۵: ز گریه دامن گل گشته است محشر گل

شماره ۲۱۶: تو را ای دل به جای می‌فرستم

شماره ۲۱۷: شوخ و بی‌باک و آفتی چه کنم

شماره ۲۱۸: یا رب به او چگونه شود آشنا دلم

شماره ۲۱۹: غم و درد را جست‌وجو می‌کنم

شماره ۲۲۰: چرا سر بر درت افتاده باشم

شماره ۲۲۱: برت شاد آدم ناشاد رفتم

شماره ۲۲۲: همدم از گریه خونین دارم

شماره ۲۲۳: به تیغ یار اگر سودا نمی‌کردم چه می‌کردم

شماره ۲۲۴: گله از جور تو بنیاد کنم یا نکنم

شماره ۲۲۵: دیدم به خواب امشب زلفت به دست جمعی

شماره ۲۲۶: من دل گم گشته جویان می‌روم

شماره ۲۲۷: در غم هجر تو گریان ز سفر می‌آیم

شماره ۲۲۸: حدیث گرمی خوی تو بر زبان دارم

شماره ۲۲۹: از تو صبر ای ستم ایجاد ندارم چه کنم

شماره ۲۳۰: من کجا معتبرش می‌گردم

شماره ۲۳۱: گاهی نیازد آن ماه یادم

شماره ۲۳۲: از گریه رسید آب به بنیاد نگاهم

شماره ۲۳۳: خوشا ساعت که با مینای می رندانه بنشینم

شماره ۲۳۴: دوشم گذر فتاد به هامون گریستم

شماره ۲۳۵: روزی که به رویت نظر انداخته بودم

شماره ۲۳۶: چند دل را در غم آن خوش پسر ضایع کنم

شماره ۲۳۷: دوستان با وصف بی‌تقصیریم

شماره ۲۳۸: عالی ساخته ویران اشکم

شماره ۲۳۹: چه خیال است کزین باغ ثمر جمع کنم

شماره ۲۴۰: با تو عرض جانگدازی می‌کنم

شماره ۲۴۱: به کوی دلبران حد ادب فهمیده می‌آیدم

شماره ۲۴۲: همه شور و همه شغب ماییم

شماره ۲۴۳: بس که محو خیال آن رویم

شماره ۲۴۴: جان نثار دلربایان کرده‌ایم

شماره ۲۴۵: یاد ایامی که در کوی تو مسکن داشتم

شماره ۲۴۶: دستگیری گر امید از هیچ‌کس می‌داشتم

شماره ۲۴۷: عیبم مکن اگر سوی میخانه می‌روم

شماره ۲۴۸: صرف محبت تو شد حاصل زندگانیم

شماره ۲۴۹: آه کز کوی او به در رفتم

شماره ۲۵۰: بس که یارم داد دشنام از دعا شرمنده‌ام

شماره ۲۵۱: گر ز چشم دام می‌دیدم نگاه التفات

شماره ۲۵۲: ما خون به ایاغ خویش کردیم

شماره ۲۵۳: احوال خود بتان به شما عرض می‌کنم

شماره ۲۵۴: من چه گویم چه زین سفر دیدم

شماره ۲۵۵: یاد ایامی‌ که با آن دل‌شکن می‌ساختم

شماره ۲۵۶: ز همرهان درین وادی کجا کاری به کس دارم

شماره ۲۵۷: خواندی از خیل غلامان خودم

شماره ۲۵۸: کردی بر من جفا چه گویم

شماره ۲۵۹: زین گلستان به خاطر دلگیر می‌روم

شماره ۲۶۰: گر نه سودا به سر زلف بتان می‌کردم

شماره ۲۶۱: پرم در قفس ریخت از بس طپیدن

شماره ۲۶۲: در غمت گریه فراوان کردم

شماره ۲۶۳: نمی‌دانم چه سازم تا دلت از کین بگردانم

شماره ۲۶۴: مرا ای غم ز سر واشو نه دلدارم نه جان دارم

شماره ۲۶۵: من رنگ آن بهار حنا را ندیده‌ام

شماره ۲۶۶: آسان نه درین بادیه ما کام گرفتیم

شماره ۲۶۷: من ز گیسوی کسی تاری به دست آورده‌ام

شماره ۲۶۸: ز وحشت پای در دامن کشیدن رفت از یادم

شماره ۲۶۹: دل سختش از زاری شود نرم

شماره ۲۷۰: در بند غم فغان چو اساری برآورم

شماره ۲۷۱: خون گشت جگر دگر چه گویم

شماره ۲۷۲: عشق‌‌آموخته‌ای می‌خواهم

شماره ۲۷۳: سخت بیمار ز هجران شده‌ام

شماره ۲۷۴: بر سر کوی تو پای من شکست

شماره ۲۷۵: دل نامهربان او اگر سنگست من دانم

شماره ۲۷۶: چند در مدرسه و کعبه افادت طلبم

شماره ۲۷۷: چین بر جبین ز خوی بد ای مه‌جبین مزن

شماره ۲۷۸: هواداری یارن برنمی‌تابد دماغ من

شماره ۲۷۹: مژده وصل ای صبا برسان

شماره ۲۸۰: بر در مهوشان گدایی کن

شماره ۲۸۱: به کوی که خوارند آنجا عزیزان

شماره ۲۸۲: چون تو آیی بر سر بیداد نتوان زیستن

شماره ۲۸۳: در آتشم از عشق و نگویی چه خس است این

شماره ۲۸۴: یک شب قدمی رنجه نما زاری من بین

شماره ۲۸۵: زان لب سخنی شنفته‌ام من

شماره ۲۸۶: قهر و عتاب و جور و جفا می‌کنی مکن

شماره ۲۸۷: خون مرا بریزی و گویی رواست این

شماره ۲۸۸: در لباس دلبران حسن خدایی را ببین

شماره ۲۸۹: جور تو بی‌حساب شد بس کن

شماره ۲۹۰: زلف و رخسار دل‌افروز ببین

شماره ۲۹۱: در فراق آن به دل نزدیک و دور از چشم من

شماره ۲۹۲: بنده پرور ز پی یک دیدن

شماره ۲۹۳: زین دامگاه حادثه رستن نمی‌توان

شماره ۲۹۴: چه دیدی ز من ناز پرورد من

شماره ۲۹۵: از برای غارتم زین‌سان متاز ای نازنین

شماره ۲۹۶: اشکم بکشید پا به دامن

شماره ۲۹۷: ساقی خدای را بر من وصف باده کن

شماره ۲۹۸: به حکم ناز گهی غمزه را چو تیر بزن

شماره ۲۹۹: عبث بی‌عشق عمری زیستم من

شماره ۳۰۰: نمی‌دانستی از طفلی هنوز آن شوخ پان خوردن

شماره ۳۰۱: خون ناحق ریختن از بس که باشد کار او

شماره ۳۰۲: سحر طپیده به خون از بهار خنده تو

شماره ۳۰۳: سرو آمد به سلام قد تو

شماره ۳۰۴: به دل هست بار غمم زان مثابه

شماره ۳۰۵: گشای از دل من گر چو کوکنار گره

شماره ۳۰۶: واه چه خوش چشمی بت من واه واه

شماره ۳۰۷: تا شدم لای خوار میخانه

شماره ۳۰۸: گرچه شد از عشق حال من تباه

شماره ۳۰۹: گشته تا پیدا ازن رخسار گلگون آبله

شماره ۳۱۰: مرا مست و شیدا تو کردی تو کردی

شماره ۳۱۱: من کیستم به بند محبت فتاده‌ای

شماره ۳۱۲: ای دل نشود رفع ملالی که تو داری

شماره ۳۱۳: به رهت به خون نشستم که گذر کنی نکردی

شماره ۳۱۴: ازان لب یافت از بس ساز و رگ شکرافشانی

شماره ۳۱۵: نجس باشد به چشم پاک بینم دولت دنیا

شماره ۳۱۶: واه گه در دست من افتاد نگار عجبی

شماره ۳۱۷: از درد نهان من چه پرسی

شماره ۳۱۸: به بوسه‌ای من ازان لب نمی‌شوم راضی

شماره ۳۱۹: ای دل هزار حیف ز جانانه غافلی

شماره ۳۲۰: به شادی خوگری کیفیت غم را چه می‌دانی

شماره ۳۲۱: ای محبت جسم و جانم سوختی

شماره ۳۲۲: ای مرا با تو آرزومندی

شماره ۳۲۳: دل مهیا نموده برپایی

شماره ۳۲۴: مستانه گر از خانه برون تاخته باشی

شماره ۳۲۵: یا رب بسی کشیدم آزار زندگانی

شماره ۳۲۶: چو گرم دادن دشمنام دیگران باشی

شماره ۳۲۷: داریم زخم‌خورده تیغ بتان دلی

شماره ۳۲۸: گیرم که جمله من جگر و دل شود کسی

شماره ۳۲۹: دلا سودا به زلف دلبران از سادگی کردی