فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیه آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.
مثلا برای پیدا کردن شعری که مصرع «کسی جز چشم بینای قلندر» مصرع اول یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیه آنها «ر» است.
حرف آخر قافیه
شماره ۱: ای نام خوشت جوهر شمشیر زبانها
شماره ۲: ای چراغ ماه تابان هر شب از کوی شما
شماره ۳: دوش آمد ببر آن ساقی مهوش ما را
شماره ۴: نه تنها خال هندویش رباید کفر و دین ما را
شماره ۵: بیا ساقی بیار آن جام می را
شماره ۶: گر دسترسی نبود بر دامن گلشنها
شماره ۷: بینم چو خرامان بره آن سرو روان را
شماره ۸: خوش درآمد سحری مهوشی از در ما را
شماره ۹: جائی ار نیست دلا سوی مناجات مرا
شماره ۱۰: تا گل وصلت بدامان دسترس باشد مرا
شماره ۱۱: دل کند در سینه تنگی داد میباید مرا
شماره ۱۲: از دل و جان خلوتی بایار میباید مرا
شماره ۱۳: تا زند سینه ز صهبای غمت جوش مرا
شماره ۱۴: پر گل از گلزار وصلش گشته تا دامن مرا
شماره ۱۵: کردم چه از لا رخ سوی الا
شماره ۱۶: سروم دهد چه جلوه بشوخی خرام را
شماره ۱۷: صبحست ساقی خیز و ده آن ساغر دوشینه را
شماره ۱۸: دلا ز چنگ برآمد فغان به محفلها
شماره ۱۹: تا مهر روی یار برآمد ز بام ما
شماره ۲۰: نسیم گلشن کوی تو صبحدم ما را
شماره ۲۱: ای حسن تو از چهره خوبان همه پیدا
شماره ۲۲: ای گشته ز تو سر نهان جمله هویدا
شماره ۲۳: صبح شد ساقی بیا بگشا در میخانه را
شماره ۲۴: ای زاب و رنگ عارضت شادابی گلزارها
شماره ۲۵: در خرابات مغان تا که مقامست مرا
شماره ۲۶: ای از رخ تو روشن انوار دوست ما را
شماره ۲۷: ای رخت مهر سپهر انما
شماره ۲۸: بحر بی انتهاست سید ما
شماره ۲۹: بیرون نکنی تا ز سر این کبر و منی را
شماره ۳۰: سالها در خود سفر کردیم ما
شماره ۳۱: تا گمان پاو سر کردیم ما
شماره ۳۲: باز ساز عشق سر کردیم ما
شماره ۳۳: بزم عشق است و همه شیشه و جامست اینجا
شماره ۳۴: خوش نور خدائیست عیان در نظر ما
شماره ۳۵: نقش بند طلسم اسما ما
شماره ۳۶: نفسی بی جمال دلبر ما
شماره ۳۷: دلبر ما نشسته بر در ما
شماره ۳۸: فکر اگر ای سیمتن داری بتذخیر طلا
شماره ۳۹: مست صهبای وحدتم امشب
شماره ۴۰: بسکه کرد آه وفغان در حسرت گل عندلیب
شماره ۴۱: این عرق باشد برویش یا گلاب
شماره ۴۲: صبحدم آن آفتاب مه نقاب
شماره ۴۳: صبح روشن گشته و مه در نقاب
شماره ۴۴: عین ما آبست و ما در وی حباب
شماره ۴۵: تن رها کن همچو ما جانی طلب
شماره ۴۶: تا شدم حلقه بگوش در سلطان غریب
شماره ۴۷: تا بکی دم زنی ای شیخ باکراه غریب
شماره ۴۸: بگذر از صومعه و خانه خمار طلب
شماره ۴۹: آب حیوان طلبی از در میخانه طلب
شماره ۵۰: زهی سلطان بحر و بر علی بن ابیطالب
شماره ۵۱: دل حریم حضور جانانست
شماره ۵۲: ز من مپرس دلت از چه روی خونینست
شماره ۵۳: دوش در بزم جنان ساقی جان سرشارو مست
شماره ۵۴: هرکه درد فراق یارش نیست
شماره ۵۵: عشق بیجور و جفائی هست نیست
شماره ۵۶: گلعذارا چون تو یاری هست نیست
شماره ۵۷: در جهان چون یار من یاری کجاست
شماره ۵۸: همچو آن دلدار دلداری کجاست
شماره ۵۹: بزم جان را جز تو جانانی کجاست
شماره ۶۰: شمعی از حسن تو هر جا که برافروخته است
شماره ۶۱: در مصطب تجرید مرا تا که مقامست
شماره ۶۲: عشق آمد در دلم منزل گرفت
شماره ۶۳: ساقی جان پرده ز جان برگرفت
شماره ۶۴: ای گشته صفاتت بجهان آیینه ذات
شماره ۶۵: می فراوانست لیکن جام نیست
شماره ۶۶: ما را که بجز بر رخ خوبت نظری نیست
شماره ۶۷: دل را که ز مهر رخت آرام گهی نیست
شماره ۶۸: اکنون که چمن بساط آراست
شماره ۶۹: در آینه تا که عکس پیداست
شماره ۷۰: روشن از نور رخش تا چشم ماست
شماره ۷۱: دراین منزل چه جای کاروانست
شماره ۷۲: اینکه ویران شده از سیل فنا خانه ماست
شماره ۷۳: در خرابات مغان مأوای ماست
شماره ۷۴: مرآت جمال حق دل ماست
شماره ۷۵: جای جانان در حریم جان ماست
شماره ۷۶: چشمه حیوان و کوثر جرعه از جام ماست
شماره ۷۷: یوسف مصر دلم از چه ز کنعان بگذشت
شماره ۷۸: یارب این ساغر پرجوش ز خمخانه کیست
شماره ۷۹: این گل گلشن دل یا رخ دلدار منست
شماره ۸۰: ای خوشا وقتیکه وقت ما خوش است
شماره ۸۱: ما عاشقان مستیم افتاده در خرابات
شماره ۸۲: ای صفاتت سربسر روپوش ذات
شماره ۸۳: ای لبت سرچشمه آب حیات
شماره ۸۴: ای صفاتت شده آئینه ذات
شماره ۸۵: گر نیازی بهر یار دلربا میبایدت
شماره ۸۶: راست گویم قد دلجوی تو بیچیزی نیست
شماره ۸۷: گرچه گستاخیست هر دم آمدن بر در گهت
شماره ۸۸: کوی دلدار بهشت است چمن نتوان گفت
شماره ۸۹: دوش رندی بخرابات مرا فاش بگفت
شماره ۹۰: بسته باشد تا بکی میخانه را در الغیاث
شماره ۹۱: روزگاری صرف شد در کلبه احزان عبث
شماره ۹۲: زهی گرفته جمالت ز ماه تابان باج
شماره ۹۳: دوشم بسحر ساقی پر کرد قدحی از راح
شماره ۹۴: ساقس بقدح چه میکنی راح
شماره ۹۵: لب شیرین تو که هست ملیح
شماره ۹۶: مرو مرو ببرش این چنین دلا گستاخ
شماره ۹۷: دوش از غمکده هجر نجاتم دادند
شماره ۹۸: دوش در مصطب جان باده ذاتم دادند
شماره ۹۹: بدل این نکته از جان می تراود
شماره ۱۰۰: روی تو چو ماه انور آمد
شماره ۱۰۱: مرا گر پای تا سر تن بسوزد
شماره ۱۰۲: روی او بی نقاب خوش باشد
شماره ۱۰۳: لب گلبرگ تو کش جان ز تکلم ریزد
شماره ۱۰۴: دل خلوت خاص دلبر آمد
شماره ۱۰۵: تا ز درس عاشقی دل نکته آگاه شد
شماره ۱۰۶: کسی کاو آشنای بحر ما شد
شماره ۱۰۷: هرکه در بحر جان نظر دارد
شماره ۱۰۸: یار از رخ خود نقاب بگشود
شماره ۱۰۹: تا عکس رخش در دل عشاق عیان شد
شماره ۱۱۰: افسر سلطان گل جانب بستان رسید
شماره ۱۱۱: ترسم ز روی کار چه این پرده واکنند
شماره ۱۱۲: چند از لب تو جانها مست شراب گردد
شماره ۱۱۳: عرقی از گل رویش چه ز بیداد چکد
شماره ۱۱۴: سرپا برهنگان که دم از کبریا زنند
شماره ۱۱۵: اگر چه عشرت و عیش جهان نخواهد ماند
شماره ۱۱۶: تا می صاف بمیخانه صفا خواهد بود
شماره ۱۱۷: سحر ساقی در میخانه وا کرد
شماره ۱۱۸: دوشم بخواب ساغر دولت بدست بود
شماره ۱۱۹: تامی از شیشه اقداح روان خواهد بود
شماره ۱۲۰: مژده ای دل پیک جانان میرسد
شماره ۱۲۱: نه هر که ماه بتان گشت دلبری داند
شماره ۱۲۲: نه هر که دل برد آئین دلبری داند
شماره ۱۲۳: ای گرفتار بزلف تو پریشانی چند
شماره ۱۲۴: هرکرا دیدن روی تو تمنا باشد
شماره ۱۲۵: ساقی ز روی دختر رز پرده باز کرد
شماره ۱۲۶: کنونکه لاله بگلشن پیاله نوش آمد
شماره ۱۲۷: مطلقی باز در قیود آمد
شماره ۱۲۸: ماه رویش بجام ساطع شد
شماره ۱۲۹: ساقیم باز مجلس آرا شد
شماره ۱۳۰: پسته او که نوشخند آمد
شماره ۱۳۱: دل که از لعل لبش جام شرابی دارد
شماره ۱۳۲: ابرویش از بام دل سرمیزند
شماره ۱۳۳: ما را که جمال فتح از جبهه مبین باشد
شماره ۱۳۴: کس در دل من ره بجز آن دیار ندارد
شماره ۱۳۵: زانروز که تا ماه رخش در نظر آمد
شماره ۱۳۶: دربرم یار دلنواز آمد
شماره ۱۳۷: مرا وقتی بکویش منزلی بود
شماره ۱۳۸: بی نشان در نشان نمی گنجد
شماره ۱۳۹: زانسان که بوسه از لب دلبر بود لذیذ
شماره ۱۴۰: دوشم از مهر آمد اندر بر
شماره ۱۴۱: کرده شهنشاه عشق درحرم دل ظهور
شماره ۱۴۲: دلم شد جلوه گاه آتش طور
شماره ۱۴۳: بر در دیرآن بت عیار
شماره ۱۴۴: تا دلم گشته مخزن اسرار
شماره ۱۴۵: ای دل بگشا چشم و ببین جلوه دلدار
شماره ۱۴۶: الا ای عندلیب گلشن یار
شماره ۱۴۷: کسی جز چشم بینای قلندر
شماره ۱۴۸: هر نقش که بر لوح قضا خامه تقدیر
شماره ۱۴۹: پرتو جامست این برسقف گردون جلوه گر
شماره ۱۵۰: ای زماه عارضت خورشید کرده کسب نور
شماره ۱۵۱: برمن مست ازنمائی ساقی انعامی دگر
شماره ۱۵۲: گر بسر منزل جانان برسم بار دگر
شماره ۱۵۳: در قدم اولین تا نشود ترک سر
شماره ۱۵۴: باز شدم جلوه گر ماه رخت در نظر
شماره ۱۵۵: ساقیا ساغر شراب آور
شماره ۱۵۶: مژده ای دل که دلبر آمد باز
شماره ۱۵۷: دوش رفتم بسوی میکده با عجز و نیاز
شماره ۱۵۸: ز آفتابت مها نقاب انداز
شماره ۱۵۹: آنکه رفت از برم گر آید باز
شماره ۱۶۰: ساقیا زان شراب شورانگیز
شماره ۱۶۱: چرا باشم دلا ناکام امروز
شماره ۱۶۲: هر صبح و شام نرگس مستت بخواب ناز
شماره ۱۶۳: بسکه بجان باشدم از غم جانانه سوز
شماره ۱۶۴: دل که ساکن شده بکوی نیاز
شماره ۱۶۵: دل که شد از باده عشق رخت مینای راز
شماره ۱۶۶: دراین گلشن ز خوبانم گلی بس
شماره ۱۶۷: زچشم سیاهی نگاهی مرا بس
شماره ۱۶۸: زاهد از تزویر تا کی افکنی دام هوس
شماره ۱۶۹: کی رسد بر دامن وصل تو دست بوالهوس
شماره ۱۷۰: صید وصلش توان بدام هوس
شماره ۱۷۱: حسن ازل برگرفت پرده ز رخسار خویش
شماره ۱۷۲: مهی دارم که انوار جمالش
شماره ۱۷۳: دل که عمریست در افتاده بچاه ذقنش
شماره ۱۷۴: باحضار ملک وضعی پری وش
شماره ۱۷۵: ترک چشم تو که از غمزه کند غارت هوش
شماره ۱۷۶: هر که در کوی او بود بارش
شماره ۱۷۷: ای فکر تو جستجوی درویش
شماره ۱۷۸: بیا و جام زرینی بکن نوش
شماره ۱۷۹: نقد دل جز بتوبه اخلاص
شماره ۱۸۰: ای جمالت مطلع انوار فیض
شماره ۱۸۱: عشق تو شط و دل ما هست بط
شماره ۱۸۲: دلا از نظم گوهر بار حافظ
شماره ۱۸۳: این عکس ساقیست در جام ساطع
شماره ۱۸۴: ساقیا برخیز و پیش آور ایاغ
شماره ۱۸۵: چهره یارم که باشد چون گل جنت لطیف
شماره ۱۸۶: ای خم ابروی تو قبله ارباب عشق
شماره ۱۸۷: ترا سزد که بگردش درآوری افلاک
شماره ۱۸۸: توئی جان و توئی جانانه دل
شماره ۱۸۹: ساقیا کو باده چون سلسبیل
شماره ۱۹۰: هر که واقف گشت از اسرار دل
شماره ۱۹۱: آئینه حق نماست این دل
شماره ۱۹۲: ای جلالت گشته مرآت جمال
شماره ۱۹۳: ای رخ نیکوی تو مهر جمال
شماره ۱۹۴: ای قدت سرو ناز و رویت گل
شماره ۱۹۵: چمن فرمود باز آرایش گل
شماره ۱۹۶: مطرب گل دمید در نی دم
شماره ۱۹۷: ما ابر گهر باریم هی هی جبلی قم قم
شماره ۱۹۸: من در تاج خسروان آن لؤلؤ لالا ستم
شماره ۱۹۹: موج و بحر و کشتی و طوفان منم
شماره ۲۰۰: چند یاد تو جفا کیش کنم
شماره ۲۰۱: هله مست دلبرستم هله مست بیخودستم
شماره ۲۰۲: هله مست کن فکانم هله جان جان جانم
شماره ۲۰۳: گاه ذاکر گاه مذکورم نمیدانم کیم
شماره ۲۰۴: ما محو تجلی الهیم
شماره ۲۰۵: چون ز دار فنا بقا گشتم
شماره ۲۰۶: وقت آن شد که دگر سر حق اظهار کنم
شماره ۲۰۷: باز آمدم موسی صفت ظاهر ید بیضا کنم
شماره ۲۰۸: ما خراباتیان بی باکیم
شماره ۲۰۹: نور رویش چو در نظر داریم
شماره ۲۱۰: ما ساقی مصطب صفائیم
شماره ۲۱۱: ما جلوه گه جمال یاریم
شماره ۲۱۲: ما هزاران گلشن اوئیم
شماره ۲۱۳: ما گهی یونس و گهی حوتیم
شماره ۲۱۴: ما مریدان سید خویشیم
شماره ۲۱۵: ما مقیمان تخت تحمیدیم
شماره ۲۱۶: جز جان و جنان که شد ز دستم
شماره ۲۱۷: منکه هر جای روم در قفس صیادم
شماره ۲۱۸: من مست جام وحدتم هذا جنون العاشقین
شماره ۲۱۹: ای جان و ای جانان من هذا جنون العاشقین
شماره ۲۲۰: ای ماه رویت چون مهر تابان
شماره ۲۲۱: ای دل از جان پیش جانان دم مزن
شماره ۲۲۲: ذره از مهر تابان دم مزن
شماره ۲۲۳: ساقی بیا و میکده را فتح باب کن
شماره ۲۲۴: خلوتی در سرای درویشان
شماره ۲۲۵: روی بهر چه هر دم سوی گلشن
شماره ۲۲۶: ای کار گه نقش خیالت بصر من
شماره ۲۲۷: دیوانه شو دیوانه شو از خویشتن بیگانه شو
شماره ۲۲۸: ایستاده شو ایستاده شو زین بیش منشین از طلب
شماره ۲۲۹: جز یار در بزم جهان دلدار کو دلدار کو
شماره ۲۳۰: دست در آفاق یافت نرگس فتان تو
شماره ۲۳۱: برخیز و بیا ساقی بگشا در میخانه
شماره ۲۳۲: سخنی از لب آن یار بگویم یا نه
شماره ۲۳۳: یارب آنمه کیست کز نو سوی بازار آمده
شماره ۲۳۴: شمعی ز رخت چه بر فروزی
شماره ۲۳۵: بیا و ساغر کامم لبالب کن ز می ساقی
شماره ۲۳۶: صبح عید است ساقیا جامی
شماره ۲۳۷: دوشم بصدر مصطبه ساقی مهوشی
شماره ۲۳۸: خوشا عشق و نیاز نازنینی
شماره ۲۳۹: چنان مستم ز یار نازنینی
شماره ۲۴۰: ای بجامت همان که میدانی
شماره ۲۴۱: بهر آئینه چون پیدا تو باشی
شماره ۲۴۲: نیست لایق منزلش در هر دلی
شماره ۲۴۳: منم آئینه وجه الهی
شماره ۲۴۴: صبح عید است و میدهد ساقی
شماره ۲۴۵: ای ز مهر روی تو صبح وصل نورانی