توئی جان و توئی جانانه دل
توئی ساکن میان خانه دل
منور باشد ای ساقی مدامم
زعکس طلعتت پیمانه دل
دمی از غلغل مینای وصلت
تهی هرگز نشد خمخانه دل
چنان شمع رخت دردل برافروخت
گرفته سربسر ویرانه دل
شده در گلشن تن مرغ جان را
خط و خال تو دام و دانه دل
مرا نور علی چون مهر گردون
شده روشن ببام خانه دل
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و محبت اشاره دارد و عشق را به عنوان نوری در دل توصیف میکند. شاعر از محبوبش، که به مانند ساقی است، میخواهد که همواره در دلش درخشندگی داشته باشد. او به زیباییهای محبوبش اشاره میکند و میگوید که حضور او در دلش مانند شمعی است که روشنایی میبخشد. همچنین، شاعر احساس میکند که عشق او همچون خورشید، خانه دلش را روشن کرده و او هیچگاه از این حال خالی نمیشود. به طور کلی، شعر به توصیف عمیق و زیبای عشق و حضور محبوب در دل میپردازد.
هوش مصنوعی: تو همان جان منی و محبوب من، تویی که در دل من سکونت داری.
هوش مصنوعی: ای ساقی، همیشه با نور چهرهات دل من روشن است و احساس محبت و شیدایی در دل من موج میزند.
هوش مصنوعی: هرگز قلب من بدون شور و شوق معاشرت تو خالی و ساکت نبوده است.
هوش مصنوعی: چشم تو مانند شمعی در دل من روشنایی بخشد و احساسات مرا در آتش عشق شعلهور کند، به گونهای که درد و ویرانی قلبم را از سر میگیرد.
هوش مصنوعی: در باغ زندگی، زیبایی و ویژگیهای تو به مانند دام و دانهای برای دل من محسوب میشود.
هوش مصنوعی: نور علی مانند خورشید آسمان، دل خانهام را روشن کرده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جد زند بوسه بر ستانهٔ دل
هزل نبود کلیدِ خانهٔ دل
دوستی هر یک از میانه دل
آشنایان آشیانه دل
همه با یکدگر زاول کار
رفته از کوی شهر و خانه دل
ای رخت شمع تابخانه دل
خلوت خاص تو میانه دل
دل چو در اصبعین تست بچرخ
پس مکن چرخ دل بهانه دل
وه که سیمرغ قاف قربت حق
[...]
عرش و کرسی و آسمان و زمین
غرقه در بحرِ بیکرانهٔ دل
همه در دل چو بی نشان شدهاند
ندهد هیچ کس نشانهٔ دل
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.