|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ما ساقی مصطب صفائیم
مست می وحدت خدائیم
از کبر و ریا شده مبرا
آئینه وجه کبریائیم
بگذشته از این سرای فانی
شاهنشه کشور بقائیم
از دام بلای عقل جسته
در وادی عشق مبتلائیم
دستار ریا فکنده از سر
وارسته ز جبه و ردائیم
هستیم ز لبس اگر چه عریان
هر لحظه بکسوتی برآئیم
چون نور علی بکشور فقر
گه پادشهیم و گه گدائیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف حال و مقام خود می‌پردازد و از حالت مستی در عشق و وحدت با خداوند سخن می‌گوید. او خود را از کبر و ریا مبرا می‌داند و به گونه‌ای از دنیای فانی فاصله گرفته و به سمت عشق الهی رفته است. شاعر به تواضع خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هرچند ظاهراً عریان است، اما در واقع به مقام‌های عالی دست یافته و در یک آن می‌تواند هم پادشاه باشد و هم گدا، نشان‌دهنده‌ای از وارستگی و عمیق بودن احساساتش است.
هوش مصنوعی: ما نوشندگان خوش‌ذوق و صفای مخصوصی داریم و به می وحدت الهی مست و شادابیم.
هوش مصنوعی: از خودخواهی و تظاهر پاک شده‌ایم و مانند آینه‌ای هستیم که حجاب‌ها را کنار زده و حقیقت عظمت را نمایش می‌دهیم.
هوش مصنوعی: از این دنیای زودگذر گذشته‌ایم و اکنون در سرای جاودان و ثبات حضور داریم.
هوش مصنوعی: از گرفتار کردن عقل آزاد شده‌ایم و در راه عشق به زحمت افتاده‌ایم.
هوش مصنوعی: من از ظواهر فریبنده و تزویر آزاد شده‌ام و دیگر به پوشش‌های ظاهری وابسته نیستم.
هوش مصنوعی: ما در زندگی ممکن است بدون پوشش و عریانی احساس کنیم، اما در هر لحظه برای خود لباس و هویت جدیدی انتخاب می‌کنیم.
هوش مصنوعی: همانند نوری که بر سرزمین فقر می‌تابد، گاهی در مقام پادشاهی هستیم و گاهی در حالت گدایی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نمرود به گاه پور آذر
می‌گفت خدای خلق ماییم
جبار به نیم‌پشه او را
خوش داد سزا که ما گواییم
لبیک زنان عشق ماییم
احرام گرفته در وفاییم
در کوی قلندری و تجرید
در کم زدن اوفتاده ماییم
جز روح طوافگه نداریم
[...]
آیا تو کجا و ما کجاییم
تو زانِ که‌ای و ما تراییم
ما مست شراب جان فزاییم
سرخوش ز می گره گشاییم
در کنج شرابخانه گنجی است
ما طالب گنج کنجهاییم
آنها که هوای می ندارند
[...]
ای دوست، بیا، که ما توراییم
بیگانه مشو، که آشناییم
رخ بازنمای، تا ببینیم
در بازگشای، تا درآییم
هر چند نه‌ایم در خور تو
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.