گنجور

 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیه آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلا برای پیدا کردن شعری که مصرع با همه خوف و رجا آمده‌ام سوی یار مصرع اول یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیه آنها ر است.

حرف آخر قافیه

الف
ب
ت
ج
د
ر
ز
س
ش
گ
ل
م
ن
و
ه
ی

شماره ۱: دور از رخ گلفام تو در سینه دارم خارها

شماره ۲: کشت از یک نگهی دیده خون‌خوار مرا

شماره ۳: گذری جانب حسرت نگری نیست تو را

شماره ۴: رفتی اگر از مقابل ما

شماره ۵: خنجر دیگری بزن صید به خون تپیده را

شماره ۶: جمالینک آفتاب عالم‌آرا

شماره ۷: چشم مستت دور می‌گردد دل دیوانه را

شماره ۸: دوا به لعل تو کردیم درد پنهان را

شماره ۹: بنشست به بر نگارم امشب

شماره ۱۰: پرنیان افکنده‌ای بر آفتاب

شماره ۱۱: بر رخ چون ماه برافکن نقاب

شماره ۱۲: ماه تابان است طالع گشته این یا آفتاب

شماره ۱۳: بنده خط شده مشک ختنت

شماره ۱۴: چو او رفت از پیش جانم روان است

شماره ۱۵: ای قرعه سلطنت به نامت

شماره ۱۶: این دشمن جان عاشقان کیست

شماره ۱۷: قامت موزون تو قد صنوبر شکست

شماره ۱۸: تو را به صحبت دیو ای پری چه آهنگ است

شماره ۱۹: دلبرا نوبت دلداری‌هاست

شماره ۲۰: آن کعبه نخواهم رفت چون کعبه من آن کوست

شماره ۲۱: سرو قد تو که نونهال است

شماره ۲۲: زار گریم که مرا یار وفادار برفت

شماره ۲۳: زآن ابروی سیاه و زآن قامت بلندت

شماره ۲۴: در دلی نیست که ماوای تو نیست

شماره ۲۵: جز ناله و گریه کار من نیست

شماره ۲۶: دل خانه‌خراب غم زیباپسران است

شماره ۲۷: خط به گرد مهت دمیده خوش است

شماره ۲۸: از خال تو حال من تباه است

شماره ۲۹: رخ چو ماه تو از مشک تر نقاب گرفت

شماره ۳۰: نسیم از بوی گل عنبرفشان است

شماره ۳۱: رخست این یا که بر چرخ آفتاب است

شماره ۳۲: هر که درد عشق را آسان گرفت

شماره ۳۳: چاره عشقت به غیر از عشق نیست

شماره ۳۴: دست فراق تو گریبان گرفت

شماره ۳۵: ای گلبنی که بلبل دل پای بست توست

شماره ۳۶: مگر رخسار یارم بی‌نقاب است

شماره ۳۷: بکش به تیغ و نگه کن که خون‌بهای من است

شماره ۳۸: آمدی مردم فغان از رفتنت

شماره ۳۹: بس که مهر تو ای صنم دیده است

شماره ۴۰: اجر من از حد فزون جور تو بی‌منتهاست

شماره ۴۱: در آن دمی که جان به وفا می‌سپارمت

شماره ۴۲: به ملک حسن کنون چون تو پادشاهی نیست

شماره ۴۳: در پیش عارض تو مه از ذره کمتر ا‌ست

شماره ۴۴: دلی دارم که از تنگی به تنگ است

شماره ۴۵: به بالین ار مسیحم صد هزار است

شماره ۴۶: شورم ز لبان نوش‌خند است

شماره ۴۷: منزل جغد ز بیداد تو کاشانه ماست

شماره ۴۸: ای بر سر جمله دلبران تاج

شماره ۴۹: لهلن به سخن چو شد گهرسنج

شماره ۵۰: از نگاهی درد ما را چاره کرد

شماره ۵۱: از گل رخ گلاب می‌ریزد

شماره ۵۲: تیر تو بر دل رسید جان مرا شاد کرد

شماره ۵۳: طرح ابروی تو کز روز ازل ریخته‌اند

شماره ۵۴: ز رفتن تو مرا دوش کار شیون بود

شماره ۵۵: بنیاد عاشقان را از بیخ و بن برآورد

شماره ۵۶: شب مرگ است به بالین من زار آمد

شماره ۵۷: شهان را خاک پایت تاج سر باد

شماره ۵۸: ای مسلمانان غم دلدار زارم می‌کشد

شماره ۵۹: کسی از کجا غصه بر دل نشیند

شماره ۶۰: عاشق آن است که جور تو وفا می‌داند

شماره ۶۱: کنون با روی تابان یار خوش‌رفتار می‌آید

شماره ۶۲: بر این رهم به امیدی که یار می‌گذرد

شماره ۶۳: ناشاد کسی کز ستمت شاد نباشد

شماره ۶۴: بازم ای یاران غم مژگان دلبر می‌کشد

شماره ۶۵: کیست که عرض شوق من جانب یار من برد

شماره ۶۶: اگر شراب بهشتم به جام خواهد شد

شماره ۶۷: مرا در کوی یاری منزلی بود

شماره ۶۸: خط رخسار تو ای مه چو عیان خواهد شد

شماره ۶۹: ای کاش از این بی‌گنه هر دم گناهی سر زند

شماره ۷۰: نیست یاری به وفای محمود

شماره ۷۱: ز خورشید فلک دل می‌رباید

شماره ۷۲: نشسته بر سر کوی تو تاج‌دارانند

شماره ۷۳: خوش آن زمان که ز بزمش رقیب را راند

شماره ۷۴: هر دلی شاد نباشد که نگاری دارد

شماره ۷۵: در قید بلا مرغ دلم باز درافتاد

شماره ۷۶: خوی از آن سیم بدن می‌ریزد

شماره ۷۷: باده از رطل گران خورده‌ای و نوشت باد

شماره ۷۸: سجاده و دستار برد هر طرفی باد

شماره ۷۹: مرا بی‌تو به عالم جان نباشد

شماره ۸۰: دل تمنای وصال رخت از ما می‌کرد

شماره ۸۱: دیدی که بر سر من آن بی‌وفا چه آورد

شماره ۸۲: سرمه بر آن چشم شهلا کرده‌اند

شماره ۸۳: ای کاش آن که بر رخ خوبان نظر کند

شماره ۸۴: گر چنین پا به گلم سرو خرامان تو کرد

شماره ۸۵: بر جای گل به ماه عذار تو خار ماند

شماره ۸۶: اسیر خم کمند تو گشتم ای صیاد

شماره ۸۷: کی شود کآن خاتم دولت تو را بر کف رسد

شماره ۸۸: تا قیامت نمی‌شود آزاد

شماره ۸۹: از زلف کمندی قد رعنای تو دارد

شماره ۹۰: دادم از دست دادگر باشد

شماره ۹۱: ای کاشکی روز ازل کردی مرا قربان خود

شماره ۹۲: این پری کیست که در منظر خاقان آمد

شماره ۹۳: کسی به وادی عشق تو رهنمون آید

شماره ۹۴: مارا به وصلت تا به کی امروز و فردا بگذرد

شماره ۹۵: از رشک گل رخ تو ای یار

شماره ۹۶: ناز از بت دل‌نواز خوش‌تر

شماره ۹۷: کرده‌ام با کافری من عهد و پیمانی دگر

شماره ۹۸: جور دلدار نگفتن بهتر

شماره ۹۹: ز گلرخی به دلم هست خارخار دگر

شماره ۱۰۰: بکش تیغ و بکش زارم مکن پروا تو ای دلبر

شماره ۱۰۱: رخش کین تاخته بر عاشق دلباخته یار

شماره ۱۰۲: با همه خوف و رجا آمده‌ام سوی یار

شماره ۱۰۳: من مانده ز کوی یار مهجور

شماره ۱۰۴: کفر بود از تو به جز از تو یار

شماره ۱۰۵: ساقی بیا به دور تو گردم که روزگار

شماره ۱۰۶: گردش چشمی چو دور روزگار

شماره ۱۰۷: نمی‌شود به من آن یار آشنا هرگز

شماره ۱۰۸: نهانی غمزه تو گشت غماز

شماره ۱۰۹: حال دل را به جان نگفتم باز

شماره ۱۱۰: شبی خوشتر ز صبح عید نوروز

شماره ۱۱۱: دم تو جان به مرده بخشد باز

شماره ۱۱۲: دل به زلف تو شد نیامد باز

شماره ۱۱۳: ای جان من ز آه من مبتلا بترس

شماره ۱۱۴: شنیده‌ام که به جان بسته یار قیمت بوس

شماره ۱۱۵: ای دل از جور بتان این ناله بس

شماره ۱۱۶: هستی تو به زیر چرخ اطلس

شماره ۱۱۷: ابروکمان برابرش بنشسته بسته ترکش

شماره ۱۱۸: ای آن که ربوده از سرم هوش

شماره ۱۱۹: آن که دوران بود به فرمانش

شماره ۱۲۰: عاقبت وصل تو را یافتم از زاری خویش

شماره ۱۲۱: پا به گل سرو شد ز رفتارش

شماره ۱۲۲: مصور پیش چشمم شد جمالش

شماره ۱۲۳: دل نشد بابت هرجایی خویش

شماره ۱۲۴: دلم افتاده در قیدی که لاقید است صیادش

شماره ۱۲۵: گرفتم تا خیالت را در آغوش

شماره ۱۲۶: غم عالم نهادم بر دل تنگ

شماره ۱۲۷: اندر آن خرم چمن کس را چرا گیرد ملال

شماره ۱۲۸: ناله تا چند کنم از پی بیماری دل

شماره ۱۲۹: مرا ننگ است در هجران تو از جان شیرینم

شماره ۱۳۰: پرتوی از روی تو افتاده تا در خانه‌ام

شماره ۱۳۱: دین و دل خود ز کف در ره تو داده‌ام

شماره ۱۳۲: پادشاها بر درت شوق گدایی کرده‌ام

شماره ۱۳۳: در بزم تو پروانه‌صفت سوخته بودم

شماره ۱۳۴: باده کامروز دست صنمی می‌نوشم

شماره ۱۳۵: شد پریشان چو زلف جانانم

شماره ۱۳۶: بر یاد آن سرو روان چون رو سوی گلشن کنم

شماره ۱۳۷: کاش من در راه تو چون خار دامن می‌شدم

شماره ۱۳۸: من پای بست قامت زیبنده‌اش شدم

شماره ۱۳۹: ای ماه کجا دیدی خورشید جهان‌سوزم

شماره ۱۴۰: جدا ز روی تو جان‌ها بهار را چه کنم

شماره ۱۴۱: سینه خویش هدف ساخته تیر توییم

شماره ۱۴۲: آن که جان بر تو فشاند ز دل ای یار منم

شماره ۱۴۳: دیده غم‌دیده را بی‌تو چه نور ای صنم

شماره ۱۴۴: هجران تو سوخت بس که جانم

شماره ۱۴۵: چمن چون بخت خسرو شاد و خرم

شماره ۱۴۶: بس که بی‌روی دل‌آرای تو غوغا کردم

شماره ۱۴۷: یزدان پرستم گه صنم در دیر و گاهی در حرم

شماره ۱۴۸: عید است جان من به تو جان را فدا کنم

شماره ۱۴۹: نعمت هر دو جهان را به تو سودا کردم

شماره ۱۵۰: به دل مهر روی تو آکنده‌ام

شماره ۱۵۱: از ستم روزگار تیر غمی خورده‌ام

شماره ۱۵۲: حلقه هر موی تو سلسله کهکشان

شماره ۱۵۳: وفا تا کی نمایی با رقیب ای بی‌وفای من

شماره ۱۵۴: هر کس که بدید لعلت ای جان

شماره ۱۵۵: بی‌تو تا کی خون فشاند چشم خون‌بار این چنین

شماره ۱۵۶: ماه شد شرمنده از رویت چه رخساری‌ست این

شماره ۱۵۷: به دلت جا نمی‌توان کردن

شماره ۱۵۸: بگیر آینه و خویشتن تماشا کن

شماره ۱۵۹: پی قتلم دل کین‌پرورش بین

شماره ۱۶۰: بی‌داد و ظلم و جور و جفا و ستم ببین

شماره ۱۶۱: یک امشب با دل زارم به صد منت مدارا کن

شماره ۱۶۲: ملک دل‌ها چون از آن توست غم‌خواری بکن

شماره ۱۶۳: شنیدم من از بلبل گلستان

شماره ۱۶۴: اسیر چشم تو شد جان و دل فغان هردو

شماره ۱۶۵: ز جوش جهد تیر مژگان تو

شماره ۱۶۶: بخرام که سرها شد خاک کف پای تو

شماره ۱۶۷: با غیر همراه آمدی از وصل به هجران تو

شماره ۱۶۸: دل اسیر کمند پرفن تو

شماره ۱۶۹: مملکت دل گرفت حسن جهان‌گیر تو

شماره ۱۷۰: ای سر من خاک کف پای تو

شماره ۱۷۱: گر به خنجر می‌زند هیچش مگو

شماره ۱۷۲: جان را ببین به کوی تو راهبر شده

شماره ۱۷۳: هر کسی دارد کسی الا من دلباخته

شماره ۱۷۴: گر جان بباید دادن در آن راه

شماره ۱۷۵: یارم سر زلف وا نکرده

شماره ۱۷۶: هرگز دلم زآن دلربا دیدی شود خوشنود نه

شماره ۱۷۷: باده لعل تو را باده‌پرستان تشنه

شماره ۱۷۸: تا عهد دوستی تو به اغیار بسته‌ای

شماره ۱۷۹: جانم خدنگ شست بتان را نشان شده

شماره ۱۸۰: ای گل چه دل بهر خس و هر خار بسته‌ای

شماره ۱۸۱: در حلقه زلف تو دل آرام گرفته

شماره ۱۸۲: ز تیغ ناز و ز تیر غمزه زنی به جانم چو زخم کاری

شماره ۱۸۳: دلم ربوده ز کف دلبری به صد خواری

شماره ۱۸۴: دیده تا کیوان خرام مشتری

شماره ۱۸۵: به امیدی که امیدم برآری

شماره ۱۸۶: دوش با دل به کنج پنهانی

شماره ۱۸۷: بگشا به کلیسا لب ای دلبر ترسایی

شماره ۱۸۸: تو مگو گناه‌کاری بکشم به هر چه خواهی

شماره ۱۸۹: فدای روی چو ماهت بتان فرخاری

شماره ۱۹۰: شوخی که مرده به زبان آورد تویی

شماره ۱۹۱: داده‌ام باز دل خویش به چشم مستی

شماره ۱۹۲: بریز ای شوخ خونم را به راهی

شماره ۱۹۳: مرا یاری‌ست یاران زورمندی

شماره ۱۹۴: جان می‌رودم هر روز دیگر به تماشایی

شماره ۱۹۵: ای مه نامهربان نامهربانی تا به کی

شماره ۱۹۶: آرام دل و جانی ای دلبر کرمانی

شماره ۱۹۷: منم کشته نرگس نیم نازی

شماره ۱۹۸: ساقی بیار باده ز جام تهمتنی

شماره ۱۹۹: چون شوی از غمزه به غارتگری

شماره ۲۰۰: چه شود جانب حسرت نگری

شماره ۲۰۱: بر جانب ما نظر نداری

شماره ۲۰۲: بکن هر چه ای بی‌وفا می‌کنی

شماره ۲۰۳: مرا در سر هوای دیگرستی