ای ماه کجا دیدی خورشید جهان‌سوزم

کز فرقت او سوزد این جام غم‌اندوزم

تا از بر من رفتی روزم همگی شب شد

تاریک شبی دارم بی‌شمع شب‌افروزم

گر روز و شبی از مهر باشی به برم ای ماه

آن شب شب عیدم دان وآن روز چو نوروزم

بر جان و دل غمگین صد رنج و غم و چاک است

زآن بازوی چالاکم زآن ناوک دل‌دوزم

از درد و شرار غم دور از بت خود خاقان

می‌سوزم و می‌سازم می‌سازم و می‌سوزم