ساقی بیا به دور تو گردم که روزگار

هر کینه‌ای که داشت به من کرد آشکار

اول کبوتر دل من صید می‌کند

هر شاهباز تازه که خواهد کند شکار

تاب و توان و صبر و سکون و قرار نیست

از حسرت خدنگ تو دل گشته بی‌قرار

هستم ز ضرب دست تو من منفعل به حشر

گریان و داغدار و سرافکنده و فگار

عزت نیافتیم و ندانم چه طالع است

در پیش گلرخان همه جا ما شدیم خار

تنها نه بی‌نوا ز تو دارد شکایتی

ناکام از عطای تو شاهان کامکار

خاقان به بندگی تو آمد قبول کن

بر خسروان روی زمین دارد افتخار