طرح ابروی تو کز روز ازل ریختهاند
بر سر سرو کمانیست که آویختهاند
خط به رخسار تو ای قبله خوبان خَتا
بر گل سرخ نگر مشک ختن بیختهاند
چشم فتّان تو ای سروقد گلرخسار
نرگسی هست که از سرو برانگیختهاند
ترک چشمان جفاپیشهٔ خونخوار تو را
تیغی از ابروی مشکین تو آمیختهاند
جور و بیداد تو با مهر و وفای خاقان
همچو شیریست که با شهد درآمیختهاند


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیباییهای معشوقهاش میپردازد و او را با نمادهای طبیعی و جذابیتی خاص وصف میکند. ابرو و خط و چشم او به طور خاص مورد ستایش قرار میگیرد و نوعی توازن میان زیبایی و ظلم او به تصویر کشیده میشود. شاعر به تضاد در شخصیت معشوق اشاره دارد و وصفی شاعرانه از عشق و درد ناشی از آن ارائه میدهد. در این شعر، عشق و عذابهای آن در هم تنیده شده و روابط پیچیدهای را بین مهر و بیداد خلق کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.