فتحعلیشاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه.ق – ۱۹ جمادیالثانی ۱۲۵۰ ه.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد.
فتحعلیشاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر میسرود. او از چهرههای تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در دربار خود گردآورد.
از فتحعلیشاه حدود ۳٬۵۰۰ بیت باقی مانده که ۲٬۰۰۰ بیت آن غزل و باقی قصیده، ترکیببند، مثنوی و رباعی هستند. میرزا صادق مروزی دیوان او را در زمان ناصرالدینشاه جمعآوری کرده است.
دیوان او به همت آقای امیر لطف زمان از روی دستنویس شمارهٔ ۳۷۶۴ کتابخانهٔ دانشگاه تهران در گنجور در دسترس قرار گرفته است.