من پای بست قامت زیبنده‌اش شدم

خانه خراب سرو خرامنده‌اش شدم

ای دل بگو که کیست خداوند این غلام

این بنده‌ که بود که من بنده‌اش شدم

آمد به کلبه من و جان کردمش نثار

از بی‌بضاعتی‌ست که شرمنده‌اش شدم

خندید و گفت از غم هجرم نمرده‌ای

گریان به روز وصل من از خنده‌اش شدم

با صد فریب دل ز کفم آن صنم گرفت

خاقان اسیر چشم فریبنده‌اش شدم