نه همین بادیه گلزار هوادار تو بود

آب می‌گشت سراسیمه طلبکار تو بود

لطف کردی که فرود آمده‌ای در دل من

ورنه این منزل ویران نه سزاوار تو بود

در چمن دوش خرامیدی و نرگس از شوق

چشم خود دوخته بر گوشهٔ دستار تو بود