اگر ز خاک مزارم غبار برخیزد

ز شوق گوشهٔ دامان یار برخیزد

ز بی‌مروتی چشم او عجب نبود

که رسم مردمی از روزگار برخیزد

ز گریه‌ای که به دل دارم از گل روی

ز دامن مژه ابر بهار برخیزد