حرف آخر قافیه

شماره ۱: چو در بستان عالم گل‌عذاری می‌شود پیدا

شماره ۲: تا به آن منظر زیبا نظر افتاد مرا

شماره ۳: حاش لله گر بود جز عشق‌بازی کار ما

شماره ۴: روزگار طرب و روز جوانی دریاب

شماره ۵: ای زاهد مغرور مکن تکیه به طاعات

شماره ۶: مکن آزار کسان تا نکنند آزارت

شماره ۷: سرفرازی است مرا در سر کوی تو نشست

شماره ۸: چون کله کژ می‌نهاد آن سرو راست

شماره ۹: عمری است که لعل تو تمنای دل ماست

شماره ۱۰: آنکه از تاب رخش مهر فلک در تاب است

شماره ۱۱: دلم زآن پریشان‌تر از روزگار است

شماره ۱۲: هر کجا جانانه‌ای باشد بلای جان ماست

شماره ۱۳: عشق ورزیدن او شیوه جان‌بازان است

شماره ۱۴: آنکه اندیشه وصلش مدد جان من است

شماره ۱۵: آن سرو قباپوش که در سایه ماه است

شماره ۱۶: مسلمانان دلم سودا گرفته است

شماره ۱۷: آن ملک‌زاده که در ملک ملاحت شاه است

شماره ۱۸: فارغم از هر چه در دنیاست الا روی دوست

شماره ۱۹: آنکه سنبل چو خم طره پرچینش نیست

شماره ۲۰: آن کاو خبر ز حال پریشان ما نداشت

شماره ۲۱: ای رشک آب حیوان گردی ز خاک پایت

شماره ۲۲: چو ماه من سوی میدان سمند می‌راند

شماره ۲۳: بدادی آن همه پیوند و دوستی بر باد

شماره ۲۴: یاد باد آنکه نیاید ز منش هرگز یاد

شماره ۲۵: بس نکته که از سر سویدا به در افتاد

شماره ۲۶: بود آیا که یک شب یا رب من کارگر گردد

شماره ۲۷: یار من آب خضر در شکر مینوش دارد

شماره ۲۸: گر صبا خاک در یار به بستان ببرد

شماره ۲۹: هر شبی فریاد من از هفت گردون بگذرد

شماره ۳۰: نسبت روی تو با روی پری نتوان کرد

شماره ۳۱: یک لحظه دل از صحبت جانان نگزیرد

شماره ۳۲: آیا بود که یک شب دستم نگار گیرد

شماره ۳۳: گرد گلبرگ تو تا سنبل تر سر برزد

شماره ۳۴: منصب عشق به هر بی‌سر و پایی نرسد

شماره ۳۵: مرا دردی است دور از وی که آن بهتر نمی‌باشد

شماره ۳۶: ماه من از شب خطی پیرامن خور می‌کشد

شماره ۳۷: هر که را دل سوی آن خط و عذارش می‌کشد

شماره ۳۸: خدا را همتی یاران که یار از دست بیرون شد

شماره ۳۹: بیا که آب رخم خاک رهگذار تو شد

شماره ۴۰: چون روان از نظر آن سرو خرامان می‌شد

شماره ۴۱: ای برده چاشنی ز نبات لب تو قند

شماره ۴۲: پایدار ای دل که خوبان غارت جان می‌کنند

شماره ۴۳: ز راه لطف به این خسته‌دل گذر کن زود

شماره ۴۴: یاد از آن روز که با ما سر پیمانت بود

شماره ۴۵: بی‌خور روی تو میل خور و خوابم نبود

شماره ۴۶: تا چند نگار از من هیچش خبری نبود

شماره ۴۷: غنچه تا در هوس تنگ ‌دهان تو بود

شماره ۴۸: هرگزت یاد نیامد که مرا یاری بود

شماره ۴۹: گر نه او زود ز حال دلم آگاه شود

شماره ۵۰: چون یاد زلفش می‌کنم حالم پریشان می‌شود

شماره ۵۱: حسن بر ملک ملاحت چون که سلطان می‌شود

شماره ۵۲: چو یادم از وصال دلبر آید

شماره ۵۳: چاره‌ای سازید یاران یار من باز آورید

شماره ۵۴: الغیاث از جور چرخ سرکش ناپایدار

شماره ۵۵: زاین پس منم و سوز غم و دیده خون‌بار

شماره ۵۶: ای عرش را به خاک سر کویت افتخار

شماره ۵۷: پایدار ای دل کنون کز دست بیرون رفت یار

شماره ۵۸: نزد جانان چون ندارد زهد و تقوی اعتبار

شماره ۵۹: که گوید حبستا لله به دلدار

شماره ۶۰: دردا که ملول است طبیب از من بیمار

شماره ۶۱: روز و شب در همه حالی ز خدا یاد آور

شماره ۶۲: یارا ترحمی کن و یاری دگر مگیر

شماره ۶۳: شرح آشفتگی زلف تو ای مایه ناز

شماره ۶۴: اگر نه چشم عنایت کنی به رویم باز

شماره ۶۵: نیمه مست از در من دوش نگار مه‌وش

شماره ۶۶: یا رب از آن کز من دل‌خسته نیامد یادش

شماره ۶۷: خوشا اوقات آن یاری که یاری خوش بود یارش

شماره ۶۸: که دیده است یک روز روی چو ماهش

شماره ۶۹: جان من تا بتوانی به جوانمردی کوش

شماره ۷۰: دوش آوردند بیرون از خراباتم به دوش

شماره ۷۱: ای سبزه ریحان خطت سنبل گلپوش

شماره ۷۲: گر شبی سنبل گلپوش تو افتد بر دوش

شماره ۷۳: در جهان هیچ نخواهم به جز از یاری خوش

شماره ۷۴: یاد بادا آن زمان کز وصل روی یار خویش

شماره ۷۵: روز و شب در پی آنی که به دست آری مال

شماره ۷۶: ساکنان قبه این طارم فیروزه‌فام

شماره ۷۷: به یاد چشم و لبت می‌خوریم باده مدام

شماره ۷۸: زاقضای چرخ تا دور از دیار افتاده‌ام

شماره ۷۹: ساقی بده آن رطل گران‌مایه به دستم

شماره ۸۰: منم آنکه در جان مکان تو کردم

شماره ۸۱: چه جفا بود که از یار وفادار ندیدم

شماره ۸۲: هزار حیله برانگیزد این دل زارم

شماره ۸۳: در چمن چون ز قدش یاد آرم

شماره ۸۴: آنکه از جان و جهان دوست‌ترش می‌دارم

شماره ۸۵: هر شبی بهر خیالت پیشکش جان می‌برم

شماره ۸۶: شبی تا روز می‌خواهم که چون جان در برت گیرم

شماره ۸۷: نگفته‌ای که شبی تنگ در برت گیرم

شماره ۸۸: خداوندا که من چندان نمیرم

شماره ۸۹: عهد کردم که به جز ساغر می هیچ نگیرم

شماره ۹۰: ای سرو خرامان قدت عمر درازم

شماره ۹۱: نه رای آنکه ز رویت نظر بپرهیزم

شماره ۹۲: نسیم طره جانان به هم بر می‌زند جانم

شماره ۹۳: من چو یاد قد دلبر می‌کنم

شماره ۹۴: شبی چون شمع روشن‌دل گذاری کن به بالینم

شماره ۹۵: طمع از یار به یکبار بار بریدیم و شدیم

شماره ۹۶: ننگری صد ره اگر پیش رخت برگذریم

شماره ۹۷: چون نیست پیدا احوال دوران

شماره ۹۸: پسته تنگ تو آن دارد و یاقوت تو جان

شماره ۹۹: صبوحی کرده آن شمع شبستان

شماره ۱۰۰: ای مردمان چشمت بی‌می همیشه مستان

شماره ۱۰۱: گر یار خود زمانی در بر توان گرفتن

شماره ۱۰۲: باز جان در موج دریای خطر خواهم زدن

شماره ۱۰۳: ای مدعی ز روی نکو منع ما مکن

شماره ۱۰۴: جانا دلم در عشق خود شیدا مکن

شماره ۱۰۵: یک نظر روی تو دیده است ملامت‌گر من

شماره ۱۰۶: کار من از دست شد زآن پیش کافتد کار من

شماره ۱۰۷: حسبتا لله که می‌راند بر دل‌دار من

شماره ۱۰۸: ای سر زلف تو جای دل من

شماره ۱۰۹: زآه سحرگاه من غافلی ای ماه من

شماره ۱۱۰: در سر کار تو شد صبر و شکیبایی من

شماره ۱۱۱: دل ز ما برداشتی بگذاشتی زارم چنین

شماره ۱۱۲: سرو سیمین‌مرکب خورشید انور ساخته

شماره ۱۱۳: دوش دور از روی تو چون موی تو

شماره ۱۱۴: مستانه دیگر ای صنم در مجلس مستان مرو

شماره ۱۱۵: تا دلم با غم هجران تو دارد یاری

شماره ۱۱۶: ناز پروردی میان خوش‌دلی آسوده‌ای

شماره ۱۱۷: بی‌وفا یارا چرا از یار خود ببریده‌ای

شماره ۱۱۸: به زخم ضربت هجران دلم فگار تو کردی

شماره ۱۱۹: هر چند به تنگ آمد نگرفت دلم پندی

شماره ۱۲۰: گر نبودی روی زیبان زندگانی خوش نبودی

شماره ۱۲۱: دلبرم گر گره از بند قبا بگشودی

شماره ۱۲۲: یک صراحی می و طرف چمنی با یاری

شماره ۱۲۳: نگارینا گرت باشد به هر مویی گرفتاری

شماره ۱۲۴: پیش رویت گل که باشد هرزه‌خندی شرمساری

شماره ۱۲۵: یاران ندارم بی‌روی یاری

شماره ۱۲۶: چندان که گریم هر شب به زاری

شماره ۱۲۷: چه باشد بخت در خواب ار شبی با من کند یاری

شماره ۱۲۸: یارا نبود شرط وفاداری و یاری

شماره ۱۲۹: چو ندارد آن نگارین سر صلح و دوست‌داری

شماره ۱۳۰: هر شب بر آستانت سر می‌زنم به زاری

شماره ۱۳۱: گیرم که از تکبر پروای ما نداری

شماره ۱۳۲: دل زار نزار من ندارد طاقت دوری

شماره ۱۳۳: با که گویم چون کنم تدبیر کز ناگهانی

شماره ۱۳۴: گر نبودی عشق‌بازی خوش نبودی زندگانی

شماره ۱۳۵: ای دیدن جمالت مقصود زندگانی

شماره ۱۳۶: ندهی کام دلی تا نستانی جانی

شماره ۱۳۷: از سر زلف تو سرگشته شدم تا دانی

شماره ۱۳۸: کوثر و آب حیات و لب جام و لب جوی

شماره ۱۳۹: بلاها می‌کشد جانم ز جور سروبالایی

شماره ۱۴۰: در انتظار تو ای آرزوی بینایی