گنجور

غزلیات

 
فیض کاشانی
فیض کاشانی » شوق مهدی
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع در قیامت ثمر حب على ما را بس مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «س» است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ت | ث | ح | د | ذ | ر | ز | س | ص | ض | ط | ظ | غ | ف | ق | م | ن | و | ه | ى

ا

شمارهٔ ۱: الا یا ایها المَهدى مدامَ الوَصل ناوِلها

شمارهٔ ۲: اگر آن شاه دین پرور نوازد خاطر ما را

شمارهٔ ۳: اى فروغ شرع و دین از روى رخشان شما

شمارهٔ ۴: یا رب که کارها همه گردد به کام ما

شمارهٔ ۵: به ملازمان مهدى که رساند این دعا را

شمارهٔ ۶: به خدا اگر به فیضت اثرى رسد ز فیضت

شمارهٔ ۷: مژده آمدنت داد صبا دوران را

شمارهٔ ۸: دل مى‏رود ز دستم صاحب زمان خدا را

شمارهٔ ۹: کجا رسم من مسکین بدان جناب کجا

شمارهٔ ۱۰: مژده وصل آن رفیع جناب

ت

شمارهٔ ۱۱: اى شاهد قدسى بگشا بند نقابت

شمارهٔ ۱۲: در دل ز حق تعالى، شکریست بى‏نهایت

شمارهٔ ۱۳: منم که مهر نبى و ولى پناه من است

شمارهٔ ۱۴: براى دوست رفیقى که خالى از خلل است

شمارهٔ ۱۵: هان مژده اى بیار صبا از دیار دوست

شمارهٔ ۱۶: تو حق‏شناس نئى اى عدو خطا اینجاست

شمارهٔ ۱۷: صبا اگر گذرى افتدت به کشور دوست

شمارهٔ ۱۸: برا امام که بنیاد عمر بر باد است

شمارهٔ ۱۹: به علم آل نبى هر کسى که ره دانست

شمارهٔ ۲۰: ما را امام هست و یارا چه حاجت است

شمارهٔ ۲۱: مهر پیغمبر و آلش چه بود تخم بهشت

شمارهٔ ۲۲: روضه خلد برین تربت اهل البیت است

شمارهٔ ۲۳: هر کسى کو از طریق اهل بیت آگاه نیست

شمارهٔ ۲۴: شد دین خراب این همه فسق جهار چیست

شمارهٔ ۲۵: حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

شمارهٔ ۲۶: یا رب سببى ساز که آن ختم امامت

شمارهٔ ۲۷: سئوال طلعت از آن حضرت ارچه بى‏ادبى است

شمارهٔ ۲۸: برو به کار خود اى واعظ این چه فریاد است

شمارهٔ ۲۹: بیا بیا که ز هجر تو کار دل زاریست

شمارهٔ ۳۰: مردم دیده ما جز به رهت ناظر نیست

شمارهٔ ۳۱: دل سراپرده محبت اوست

شمارهٔ ۳۲: کس نیست که او منتظر وصل شما نیست

شمارهٔ ۳۳: روى تو کس ندید و هزارت رقیب هست

شمارهٔ ۳۴: اى هدهد صبا به سبا مى‏فرستمت

شمارهٔ ۳۵: رواق منظر چشم من آشیانه تست

شمارهٔ ۳۶: راز دل با تو گفتنم هوس است

ث

شمارهٔ ۳۷: اى تو ما را راحت جان الغیاث

شمارهٔ ۳۸: توئى به جاى دو جدت سر جهان را تاج

ح

شمارهٔ ۳۹: تو را امام زمان گر در اختفاست صلاح

شمارهٔ ۴۰: ز هجر مهدى هادى است کار و بارم تلخ

د

شمارهٔ ۴۱: گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود

شمارهٔ ۴۲: دست از طلب ندارم تا کام من برآید

شمارهٔ ۴۳: صد شکر که نخل سخنم خوش ثمر افتاد

شمارهٔ ۴۴: نه هر که روى نبى دید سرورى داند

شمارهٔ ۴۵: نفس باد صبا مشک‏فشان خواهد شد

شمارهٔ ۴۶: هماى اوج سعادت به دام ما افتد

شمارهٔ ۴۷: زهى خجسته زمانى که یار باز آید

شمارهٔ ۴۸: اگر آن نائب رحمان ز درم باز آید

شمارهٔ ۴۹: کو ره آن که نهم سوى شما گامى چند

شمارهٔ ۵۰: چو باد عزم سراى امام خواهم کرد

شمارهٔ ۵۱: مرا شوق حضور او ز سر بیرون نخواهد شد

شمارهٔ ۵۲: به کوى مهدى هادى گذر توانى کرد

شمارهٔ ۵۳: سال‏ها دل طلب وصل تو از ما مى‏کرد

شمارهٔ ۵۴: پیشتر زانکه خدا خشت و گل آدم زد

شمارهٔ ۵۵: نقدها را بود آیا که عیارى گیرند

شمارهٔ ۵۶: کى باشد آن که مهدى ما پرده‏در شود

شمارهٔ ۵۷: جان بى‏لقاى مهدى ذوقى چنان ندارد

شمارهٔ ۵۸: آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

شمارهٔ ۵۹: بخت از قدوم دوست نشانم نمى‏دهد

شمارهٔ ۶۰: گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

شمارهٔ ۶۱: نفس برآید و مقصود بر نمى‏آید

شمارهٔ ۶۲: خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

شمارهٔ ۶۳: شوقت نه سرسریست که از سر به در شود

شمارهٔ ۶۴: لاف محبت او، بر قدسیان توان زد

شمارهٔ ۶۵: بود آیا که در وصل شما بگشایند

شمارهٔ ۶۶: صاحب الامر مگر باز گذارى بکند

شمارهٔ ۶۷: مهدى چو به عدل دست گیرد

شمارهٔ ۶۸: گفتم کیم به طلعت تو شادمان کنند

شمارهٔ ۶۹: دوش از جناب مهدى پیک بشارت آمد

شمارهٔ ۷۰: رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

شمارهٔ ۷۱: مژده اى دل که مسیحا نفسى مى‏آید

شمارهٔ ۷۲: بیا که رایت آن نائب آله رسید

شمارهٔ ۷۳: بهر مهر تو به فردوس براتم دادند

شمارهٔ ۷۴: درخت مهر اهل البیت نور دل به بار آرد

شمارهٔ ۷۵: به علم و سیف و نسب کس به یار ما نرسد

شمارهٔ ۷۶: شاه دین گوى فلک در خم چوگان تو باد

شمارهٔ ۷۷: تو را امام ز اعدا خدا نگهدارد

ذ

شمارهٔ ۷۸: وقت آشوب جهان شد العیاذ

ر

شمارهٔ ۷۹: بلینا بالفتن فى لیلة الهجر

شمارهٔ ۸۰: اى خرم از نوید قدومت بهار عمر

شمارهٔ ۸۱: روى بنماى اماما و ره منبر گیر

شمارهٔ ۸۲: به حدیث آى و علوم خودم از یاد ببر

شمارهٔ ۸۳: مهدى آخر زمان آید به دوران غم مخور

شمارهٔ ۸۴: اى صبا نکهتى از خاک در یار بیار

شمارهٔ ۸۵: عید است روز جمعه و یاران در انتظار

ز

شمارهٔ ۸۶: بیا امام که آئین احمد آید باز

شمارهٔ ۸۷: دلم فداى امام زمان شد و جان نیز

شمارهٔ ۸۸: شود به طلعت مهدى چو دیدگانم باز

شمارهٔ ۸۹: خداى عزّوجل کارساز بنده‏نواز

س

شمارهٔ ۹۰: دارم از غیبت مهدى گله چندان که مپرس

شمارهٔ ۹۱: زین جهان پیروى آل نبى ما را بس

شمارهٔ ۹۲: خداوندا مرا برهان ز دنیا و شر و شورش

ص

شمارهٔ ۹۳: جان نخواهد که شود ز آتش شوق تو خلاص

ض

شمارهٔ ۹۴: حرف وجود او جهان جمله گرفت طول و عرض

ط

شمارهٔ ۹۵: در غم شوق تو سخن کس ننوشت بدین نمط

ظ

شمارهٔ ۹۶: ز مکر و کید اعادى تو را خدا حافظ

شمارهٔ ۹۷: در غم هجرانت اى مهدى گدازانم چو شمع

شمارهٔ ۹۸: منم غلام به اخلاص آن امام مطاع

غ

شمارهٔ ۹۹: بسى شدم به بلاد و جبال و کوچه و باغ

ف

شمارهٔ ۱۰۰: مى‏روم از بر امام طوف‏کنان به هر طرف

ق

شمارهٔ ۱۰۱: سلوک راه حق و خدمت امام شفیق

شمارهٔ ۱۰۲: براى مهدى هادى بخوان شأن فراق

شمارهٔ ۱۰۳: امام و سید و مولاى من جعلت فداک

شمارهٔ ۱۰۴: غیر از شما ندارم نزد خدا وسائل

شمارهٔ ۱۰۵: خوش خبر باش اى نسیم شمال

شمارهٔ ۱۰۶: اگر به کوى امامم بود مجال وصول

م

شمارهٔ ۱۰۷: حاشا که من حدیث ثناى تو طى کنم

شمارهٔ ۱۰۸: غم زمانه که هیچش گران نمى‏بینم

شمارهٔ ۱۰۹: خیز تا از در طاعات گشادى طلبیم

شمارهٔ ۱۱۰: خیز تا چاره این غم به مناجات بریم

شمارهٔ ۱۱۱: ما شبى دست برآریم و دعائى بکنیم

شمارهٔ ۱۱۲: نماز شام غریبان چو گریه آغازم

شمارهٔ ۱۱۳: در توسل به جناب تو چه تدبیر کنم

شمارهٔ ۱۱۴: گرچه افتاد ز هجرش گرهى در کارم

شمارهٔ ۱۱۵: دردم از یار است و درمان نیز هم

شمارهٔ ۱۱۶: اماما در فراقت شد هزاران رخنه در دینم

شمارهٔ ۱۱۷: روزى مرا وصال تو روزى اگر شود

شمارهٔ ۱۱۸: من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم

شمارهٔ ۱۱۹: یاد مهدى چه کنم صبر به صحرا فکنم

شمارهٔ ۱۲۰: جوزا سحر نهاد حمایل برابرم

شمارهٔ ۱۲۱: مولاى من بیا که هواخواه خدمتم

شمارهٔ ۱۲۲: حجاب چهره جان مى‏شود غبار تنم

شمارهٔ ۱۲۳: مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم

شمارهٔ ۱۲۴: اماما پاى نه تا آنکه در پایت سراندازیم

شمارهٔ ۱۲۵: اى لقایت آرزوى مؤمنان

شمارهٔ ۱۲۶: با ما یکى به آن لب مشکین خطاب کن

ن

شمارهٔ ۱۲۷: مهدى هادى چو بنشیند به جاى خویشتن

شمارهٔ ۱۲۸: دانى که چیست دولت، روى امام دیدن

شمارهٔ ۱۲۹: ز در درا و شبستان ما منور کن

و

شمارهٔ ۱۳۰: به خاک پاى امام و به حق نعمت او

شمارهٔ ۱۳۱: آرم اى مولاى من یک قطره از دریاى تو

شمارهٔ ۱۳۲: اى پیک راستان خبر یار ما بگو

شمارهٔ ۱۳۳: امر خلافت، گر نیست دلخواه

ه

شمارهٔ ۱۳۴: با خون دل نوشتم نزد امام نامه

شمارهٔ ۱۳۵: وصال او ز عمر جاودان به

شمارهٔ ۱۳۶: تو را مى‏گویم اى جویاى حق هى

شمارهٔ ۱۳۷: پیرو شریعت باش اى دل ار مسلمانى

ى

شمارهٔ ۱۳۸: طفیل نور امامند آدمى و پرى

شمارهٔ ۱۳۹: کتبت قصّة شوقى و مدمعى باکى

شمارهٔ ۱۴۰: بسى شوق تو در دل هست و مى‏دانم که مى‏دانى

شمارهٔ ۱۴۱: سحر با باد مى‏گفتم حدیث آرزومندى

شمارهٔ ۱۴۲: گر از روش حافظ و قرآن به در آئى

شمارهٔ ۱۴۳: نامحرمان بسازید با جاهلى و پستى

شمارهٔ ۱۴۴: اى قصه بهشت ز کویت حکایتى

شمارهٔ ۱۴۵: اى پادشه خوبان داد از غم تنهائى

شمارهٔ ۱۴۶: اى که حرمانى ما را تو روا مى‏دارى

شمارهٔ ۱۴۷: سلامى چو بوى خوش آشنائى

شمارهٔ ۱۴۸: در طلعت تو پیدا انوار پادشاهى

شمارهٔ ۱۴۹: یا من اشتد فیک اهوائى

شمارهٔ ۱۵۰: یا رب نگاهدار تو ایمان آن کسى