گنجور

 
فیض کاشانی
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع «تو حق‏شناس نئی ای عدو خطا اینجاست» مصرع اول یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «ت» است.

حرف آخر قافیه

الف
ب
ت
ث
ج
ح
خ
د
ذ
ر
ز
س
ش
ص
ض
ط
ظ
ع
غ
ف
ق
ک
ل
م
ن
و
ه
ی

شمارهٔ ۱: الا یا ایها المَهدی مدامَ الوَصل ناوِلها

شمارهٔ ۲: اگر آن شاه دین پرور نوازد خاطر ما را

شمارهٔ ۳: ای فروغ شرع و دین از روی رخشان شما

شمارهٔ ۴: یا رب که کارها همه گردد به کام ما

شمارهٔ ۵: به ملازمان مهدی که رساند این دعا را

شمارهٔ ۶: به خدا اگر به فیضت اثری رسد ز فیضت

شمارهٔ ۷: مژده آمدنت داد صبا دوران را

شمارهٔ ۸: دل می‏رود ز دستم صاحب زمان خدا را

شمارهٔ ۹: کجا رسم من مسکین بدان جناب کجا

شمارهٔ ۱۰: مژده وصل آن رفیع جناب

شمارهٔ ۱۱: ای شاهد قدسی بگشا بند نقابت

شمارهٔ ۱۲: در دل ز حق تعالی، شکریست بی‏نهایت

شمارهٔ ۱۳: منم که مهر نبی و ولی پناه من است

شمارهٔ ۱۴: برای دوست رفیقی که خالی از خلل است

شمارهٔ ۱۵: هان مژده ای بیار صبا از دیار دوست

شمارهٔ ۱۶: تو حق‏شناس نئی ای عدو خطا اینجاست

شمارهٔ ۱۷: صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

شمارهٔ ۱۸: برا امام که بنیاد عمر بر باد است

شمارهٔ ۱۹: به علم آل نبی هر کسی که ره دانست

شمارهٔ ۲۰: ما را امام هست و یارا چه حاجت است

شمارهٔ ۲۱: مهر پیغمبر و آلش چه بود تخم بهشت

شمارهٔ ۲۲: روضه خلد برین تربت اهل البیت است

شمارهٔ ۲۳: هر کسی کو از طریق اهل بیت آگاه نیست

شمارهٔ ۲۴: شد دین خراب این همه فسق جهار چیست

شمارهٔ ۲۵: حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

شمارهٔ ۲۶: یا رب سببی ساز که آن ختم امامت

شمارهٔ ۲۷: سئوال طلعت از آن حضرت ارچه بی‏ادبی است

شمارهٔ ۲۸: برو به کار خود ای واعظ این چه فریاد است

شمارهٔ ۲۹: بیا بیا که ز هجر تو کار دل زاریست

شمارهٔ ۳۰: مردم دیده ما جز به رهت ناظر نیست

شمارهٔ ۳۱: دل سراپرده محبت اوست

شمارهٔ ۳۲: کس نیست که او منتظر وصل شما نیست

شمارهٔ ۳۳: روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

شمارهٔ ۳۴: ای هدهد صبا به سبا می‏‌فرستمت

شمارهٔ ۳۵: رواق منظر چشم من آشیانه تست

شمارهٔ ۳۶: راز دل با تو گفتنم هوس است

شمارهٔ ۳۷: ای تو ما را راحت جان الغیاث

شمارهٔ ۳۸: توئی به جای دو جدت سر جهان را تاج

شمارهٔ ۳۹: تو را امام زمان گر در اختفاست صلاح

شمارهٔ ۴۰: ز هجر مهدی هادی است کار و بارم تلخ

شمارهٔ ۴۱: گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود

شمارهٔ ۴۲: دست از طلب ندارم تا کام من برآید

شمارهٔ ۴۳: صد شکر که نخل سخنم خوش ثمر افتاد

شمارهٔ ۴۴: نه هر که روی نبی دید سروری داند

شمارهٔ ۴۵: نفس باد صبا مشک‏فشان خواهد شد

شمارهٔ ۴۶: همای اوج سعادت به دام ما افتد

شمارهٔ ۴۷: زهی خجسته زمانی که یار باز آید

شمارهٔ ۴۸: اگر آن نائب رحمان ز درم باز آید

شمارهٔ ۴۹: کو ره آن که نهم سوی شما گامی چند

شمارهٔ ۵۰: چو باد عزم سرای امام خواهم کرد

شمارهٔ ۵۱: مرا شوق حضور او ز سر بیرون نخواهد شد

شمارهٔ ۵۲: به کوی مهدی هادی گذر توانی کرد

شمارهٔ ۵۳: سال‏‌ها دل طلب وصل تو از ما می‏‌کرد

شمارهٔ ۵۴: پیشتر زانکه خدا خشت و گل آدم زد

شمارهٔ ۵۵: نقدها را بود آیا که عیاری گیرند؟

شمارهٔ ۵۶: کی باشد آن که مهدی ما پرده‌‏در شود

شمارهٔ ۵۷: جان بی‏لقای مهدی ذوقی چنان ندارد

شمارهٔ ۵۸: آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

شمارهٔ ۵۹: بخت از قدوم دوست نشانم نمی‏‌دهد

شمارهٔ ۶۰: گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

شمارهٔ ۶۱: نفس برآید و مقصود بر نمی‌‏آید

شمارهٔ ۶۲: خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

شمارهٔ ۶۳: شوقت نه سرسریست که از سر به در شود

شمارهٔ ۶۴: لاف محبت او، بر قدسیان توان زد

شمارهٔ ۶۵: بود آیا که در وصل شما بگشایند ؟

شمارهٔ ۶۶: صاحب الامر مگر باز گذاری بکند

شمارهٔ ۶۷: مهدی چو به عدل دست گیرد

شمارهٔ ۶۸: گفتم کیم به طلعت تو شادمان کنند؟

شمارهٔ ۶۹: دوش از جناب مهدی پیک بشارت آمد

شمارهٔ ۷۰: رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

شمارهٔ ۷۱: مژده ای دل که مسیحانفسی می‌‏آید

شمارهٔ ۷۲: بیا که رایت آن نائب آله رسید

شمارهٔ ۷۳: بهر مهر تو به فردوس براتم دادند

شمارهٔ ۷۴: درخت مهر اهل البیت نور دل به بار آرد

شمارهٔ ۷۵: به علم و سیف و نسب کس به یار ما نرسد

شمارهٔ ۷۶: شاه دین گوی فلک در خم چوگان تو باد

شمارهٔ ۷۷: تو را امام ز اعدا خدا نگه دارد

شمارهٔ ۷۸: وقت آشوب جهان شد العیاذ

شمارهٔ ۷۹: بلینا بالفتن فی لیلة الهجر

شمارهٔ ۸۰: ای خرم از نوید قدومت بهار عمر

شمارهٔ ۸۱: روی بنمای اماما و ره منبر گیر

شمارهٔ ۸۲: به حدیث آی و علوم خودم از یاد ببر

شمارهٔ ۸۳: مهدی آخر زمان آید به دوران غم مخور

شمارهٔ ۸۴: ای صبا نکهتی از خاک در یار بیار

شمارهٔ ۸۵: عید است روز جمعه و یاران در انتظار

شمارهٔ ۸۶: بیا امام که آئین احمد آید باز

شمارهٔ ۸۷: دلم فدای امام زمان شد و جان نیز

شمارهٔ ۸۸: شود به طلعت مهدی چو دیدگانم باز

شمارهٔ ۸۹: خدای عزّوجل کارساز بنده‏نواز!

شمارهٔ ۹۰: دارم از غیبت مهدی گله چندان که مپرس

شمارهٔ ۹۱: زین جهان پیروی آل نبی ما را بس

شمارهٔ ۹۲: خداوندا مرا برهان ز دنیا و شر و شورش

شمارهٔ ۹۳: جان نخواهد که شود ز آتش شوق تو خلاص

شمارهٔ ۹۴: حرف وجود او جهان جمله گرفت طول و عرض

شمارهٔ ۹۵: در غم شوق تو سخن کس ننوشت بدین نمط

شمارهٔ ۹۶: ز مکر و کید اعادی تو را خدا حافظ

شمارهٔ ۹۷: در غم هجرانت ای مهدی گدازانم چو شمع

شمارهٔ ۹۸: منم غلام به اخلاص آن امام مطاع

شمارهٔ ۹۹: بسی شدم به بلاد و جبال و کوچه و باغ

شمارهٔ ۱۰۰: می‏روم از بر امام طوف‏کنان به هر طرف

شمارهٔ ۱۰۱: سلوک راه حق و خدمت امام شفیق

شمارهٔ ۱۰۲: برای مهدی هادی بخوان شأن فراق

شمارهٔ ۱۰۳: امام و سید و مولای من جعلت فداک

شمارهٔ ۱۰۴: غیر از شما ندارم نزد خدا وسائل

شمارهٔ ۱۰۵: خوش خبر باش ای نسیم شمال

شمارهٔ ۱۰۶: اگر به کوی امامم بود مجال وصول

شمارهٔ ۱۰۷: حاشا که من حدیث ثنای تو طی کنم

شمارهٔ ۱۰۸: غم زمانه که هیچش گران نمی‌‏بینم

شمارهٔ ۱۰۹: خیز تا از در طاعات گشادی طلبیم

شمارهٔ ۱۱۰: خیز تا چاره این غم به مناجات بریم

شمارهٔ ۱۱۱: ما شبی دست برآریم و دعائی بکنیم

شمارهٔ ۱۱۲: نماز شام غریبان چو گریه آغازم

شمارهٔ ۱۱۳: در توسل به جناب تو چه تدبیر کنم

شمارهٔ ۱۱۴: گرچه افتاد ز هجرش گرهی در کارم

شمارهٔ ۱۱۵: دردم از یار است و درمان نیز هم

شمارهٔ ۱۱۶: اماما در فراقت شد هزاران رخنه در دینم

شمارهٔ ۱۱۷: روزی مرا وصال تو روزی اگر شود

شمارهٔ ۱۱۸: من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم

شمارهٔ ۱۱۹: یاد مهدی چه کنم صبر به صحرا فکنم

شمارهٔ ۱۲۰: جوزا سحر نهاد حمایل برابرم

شمارهٔ ۱۲۱: مولای من بیا که هواخواه خدمتم

شمارهٔ ۱۲۲: حجاب چهره جان می‏شود غبار تنم

شمارهٔ ۱۲۳: مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم

شمارهٔ ۱۲۴: اماما پای نه تا آنکه در پایت سراندازیم

شمارهٔ ۱۲۵: ای لقایت آرزوی مؤمنان

شمارهٔ ۱۲۶: با ما یکی به آن لب مشکین خطاب کن

شمارهٔ ۱۲۷: مهدی هادی چو بنشیند به جای خویشتن

شمارهٔ ۱۲۸: دانی که چیست دولت، روی امام دیدن

شمارهٔ ۱۲۹: ز در درا و شبستان ما منور کن

شمارهٔ ۱۳۰: به خاک پای امام و به حق نعمت او

شمارهٔ ۱۳۱: آرم ای مولای من یک قطره از دریای تو

شمارهٔ ۱۳۲: ای پیک راستان خبر یار ما بگو

شمارهٔ ۱۳۳: امر خلافت، گر نیست دلخواه

شمارهٔ ۱۳۴: با خون دل نوشتم نزد امام نامه

شمارهٔ ۱۳۵: وصال او ز عمر جاودان به

شمارهٔ ۱۳۶: تو را می‏گویم ای جویای حق هی

شمارهٔ ۱۳۷: پیرو شریعت باش ای دل ار مسلمانی

شمارهٔ ۱۳۸: طفیل نور امامند آدمی و پری

شمارهٔ ۱۳۹: کتبت قصّة شوقی و مدمعی باکی

شمارهٔ ۱۴۰: بسی شوق تو در دل هست و می‏دانم که می‏دانی

شمارهٔ ۱۴۱: سحر با باد می‏گفتم حدیث آرزومندی

شمارهٔ ۱۴۲: گر از روش حافظ و قرآن به در آئی

شمارهٔ ۱۴۳: نامحرمان بسازید با جاهلی و پستی!

شمارهٔ ۱۴۴: ای قصه بهشت ز کویت حکایتی

شمارهٔ ۱۴۵: ای پادشه خوبان داد از غم تنهائی

شمارهٔ ۱۴۶: ای که حرمانی ما را تو روا می‏‌داری

شمارهٔ ۱۴۷: سلامی چو بوی خوش آشنائی

شمارهٔ ۱۴۸: در طلعت تو پیدا انوار پادشاهی

شمارهٔ ۱۴۹: یا من اشتد فیک اهوائی

شمارهٔ ۱۵۰: یا رب نگاهدار تو ایمان آن کسی