گنجور

مقطعات

 
رشیدالدین وطواط
رشیدالدین وطواط
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع زین قبل هست کار خصم تو زار مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها « » است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ب | ت | ج | ح | خ | د | ر | ز | س | ش | ص | ض | ط | ظ | ف | ک | ل | م | ن | و | ه | ی

ا

شمارهٔ ۱ - در هجو ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی: هجو کردست بی سبب ما را

شمارهٔ ۲ - در حق رئیس الدین: ای جهان در طلب رضای ترا

شمارهٔ ۳ - در مدح امیر داد مرضی: منسوخ کرده صدق تو آیات زرق را

شمارهٔ ۴ - در مرثیۀ نصرة الدین اتسز: نه دل را ماند قوت ، نه زبان را

ب

شمارهٔ ۵ - در مرثیۀ جمال الدین یوسف: مندرس شد رسوم فضل و ادب

ت

شمارهٔ ۶ - در حق شمس الدین وزیر: درگاه فرخ تو سپهر سیادتست

شمارهٔ ۷ - نیز در حق شمس الدین وزیر: و آنکس که دشمن تو ، اسیر حوادثست

شمارهٔ ۸ - در حق تاج الدیز وزیر: خاک پای شریف تو تاجست

شمارهٔ ۹ - در مدح امام حمیدالدین ابوبکر بن عمر محمودی: که از مادر نظیر تو نزادست

شمارهٔ ۱۰ - در حق ملک نیمروز: خدمت تو بجان طلب کردست ؟

شمارهٔ ۱۱ - در حق اتسز خوارزمشاه: ولی را عید و دشمن را وعیدست

شمارهٔ ۱۲ - در عشق گوید: همه رنج دلست و دردسرست

شمارهٔ ۱۳ - دربارۀ ادیب صابربن اسمعیل ترمذی: تا نپنداری که در هجرت دل من صابرست

شمارهٔ ۱۴ - ترجمه از شعر تازی: لیک در عهد و در وفا خامست

شمارهٔ ۱۵ - قطعۀ مصنوع: بگیتی مثالش نیابی بحکمت

ج

شمارهٔ ۱۶ - در حق شمس الدین محمد وزیر: خاک صدر تو آسمان را تاج

ح

شمارهٔ ۱۷ - در حق شمس الدین ابو الفتح: ای در فضل بر دلت مفتوح

خ

شمارهٔ ۱۸ - دربارۀ ملک اتسز: از بیم خنجر تو نیارد غنود چرخ

د

شمارهٔ ۱۹ - در حق مجد الدین صاحب وزیر: بندۀ تست صاحب عباد

شمارهٔ ۲۰ - مقطع: دل ز درد آزاد داری روی زرد

شمارهٔ ۲۱ - خطاب بپادشاه: دل اهل هنر نیازارد

شمارهٔ ۲۲ - در حق جمال الدین وزیر: آفاق بتو جمال دارد

شمارهٔ ۲۳ - در مدح احمد بن سعد: که همه سوی محمدت یازد

شمارهٔ ۲۴ - در حق صابر بن اسمعیل ترمذی: کثرت اختران قلیل آمد

شمارهٔ ۲۵ - در حق ملک اتسز: ز آفاق بیخ بدیها بکند

شمارهٔ ۲۶ - نیز در حق ملک اتسز: یکی زر فشاند، یکی سرفشاند

شمارهٔ ۲۷ - در حق حمیدالدین: رونق ماه و آفتاب نماند

شمارهٔ ۲۸ - در مرثیۀ رافع بن علاء: از رفعت و علا بجهان در اثر نماند

شمارهٔ ۲۹ - در حق شهاب الدین: مشکلات علوم حل نکند

شمارهٔ ۳۰ - در مطایبه: که خری را بیک نواله کنند

شمارهٔ ۳۱ - در حق حاسدان خویش: بنقض من فراوان ژاژ خایند

شمارهٔ ۳۲ - در حق کمال الدین: بدست قهر چنان گوشمال داده چو عود

شمارهٔ ۳۳ - در حق شمس الدین: بازگشتم چون جمال او نبود

شمارهٔ ۳۴ - در حق ادیب صابر بن اسماعیل ترمذی: خادم صدر خود ، مرا بستود

شمارهٔ ۳۵ - در معارف: از بر قرب دور باید بود

شمارهٔ ۳۶ - در مرثیۀ فخرالدین: مرو را بمردی قرینه ندید

شمارهٔ ۳۷ - در جواب ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی: رسید و بدان انس جان می فزاید

شمارهٔ ۳۸ - در حق ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی: هست دریا ، که درهمی زاید

شمارهٔ ۳۹ - نیز در حق ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی: روی عالم همی بیاراید

شمارهٔ ۴۰ - در حق حمید الدین: که همه جز بمهر نگراید

شمارهٔ ۴۱ - لغز در نام قطب: نبات مصر را جان می فزاید

شمارهٔ ۴۲ - در شکایت از دوری: دراز گشت ، مرین را نهایتی باید

شمارهٔ ۴۳ - در مطایبه: کان نگار از خمار مینالید

ر

شمارهٔ ۴۴ - خطاب بملک اتسز: چون من یگانه ای ننماید بصد هنر

شمارهٔ ۴۵ - در صنعت مقلوب: زین قبل هست کار خصم تو زار

شمارهٔ ۴۶ - در حق نجم الدین: زمانه ساعد جاه ترا ز فخر سوار

شمارهٔ ۴۷ - در حق ضیاء الدین عراق وزیر: ندیدست مانندۀ تو وزیر

شمارهٔ ۴۸ - در مدیحه گوید: گر چه خیاط نیند ، ای ملک کشور گیر

ز

شمارهٔ ۴۹ - در حق مؤتمن الدین امین الملک: در دل ترا ز آتش انده مباد سوز

شمارهٔ ۵۰ - در مدح عمر بن عبدالعزیز: هر دو را نام پدر عبدالعزیز

س

شمارهٔ ۵۱ - در حق شمس الدین: تویی ، که هست بتو بیضۀ هدی محروس

ش

شمارهٔ ۵۲ - د رحق امیر زنگی حبش: دولت افگنده بدرگاه رفیعت مفرش

شمارهٔ ۵۳ - در حق شمس الدین: شده حال بداندیشان مشوش

شمارهٔ ۵۴ - در معارف: ای نفس عنا کش ، عنان خویش

ص

شمارهٔ ۵۵ - در حق شمس الدین: ای درت کعبۀ عوام و خواص

ض

شمارهٔ ۵۶ - نیز در حق شمس الدین: شده اطراف دشت همچو ریاض

شمارهٔ ۵۷ - هم در حق شمس الدین: کم از بزرگی تو آسمان بطول و بعرض

ط

شمارهٔ ۵۸ - نبز در حق شمس الدین: ای زیر پای قدر تو گردون شده بساط

ظ

شمارهٔ ۵۹ - هم در حق شمس الدین: شده حال آزادگان را ملاحظ

ف

شمارهٔ ۶۰ - هم در حق مجدالدین نجیب الملک یوسف: بمجدالدین نجیب الملک یوسف

ک

شمارهٔ ۶۱ - د رحق شمس الدین: ای از همه خصال بدی گوهر تو پاک

ل

شمارهٔ ۶۲ - نیز در حق شمس الدین: خصم ترا مباد ز انده فراغ دل

شمارهٔ ۶۳ - در حق جمال الدین: که نیست بمعالی و مکرمات عدیل

م

شمارهٔ ۶۴ - در حق اتسز: غلام صدر توام ، مادح جناب توام

شمارهٔ ۶۵ - خطاب بشاه: که با او نزد هر مردم نشینم

شمارهٔ ۶۶ - در خواستن شراب: روی آفاق همچو دست کلیم

شمارهٔ ۶۷ - در مدیحه: پیوسته در دعای و ثنای تو مانده ایم

شمارهٔ ۶۸ - د رحق فخرالدین: که همیشه هوای تو جویم

ن

شمارهٔ ۶۹ - در حکمت: بگناهی نباید آزردن

شمارهٔ ۷۰ - در حق شهاب الدین صابر بن اسمعیل ترمذی: فضایل هست ذاتت را بفرمان

و

شمارهٔ ۷۱ - در حق شمس الدین: در جان کهن سعادت نو

شمارهٔ ۷۲ - در مدح تاج الدوله: اقبال آفریده شده از برای تو

شمارهٔ ۷۳ - در حق صابر بن اسمعیل ترمذی: ای کعبۀ افاضل ایام کوی تو

شمارهٔ ۷۴ - در تهنیت وزارت: دیوان بمنصب تو جلالی گرفت نو

شمارهٔ ۷۵ - در شکر گزاری از پادشاه: اسباب عیش بنده قوامی گرفت نو

ه

شمارهٔ ۷۶ - در وصف قصر خوارزمشاه اتسز: ندارد مگر سوی او رخ نهاده

شمارهٔ ۷۷ - در مرثیۀ رافع بن علاء: کان غم نگشت خواهد هرگز گذارده

شمارهٔ ۷۸ - د رحق شمس الدین: بر همه آزادگان فرخ شده

شمارهٔ ۷۹ - در مدیحه: سوی خاک در تو پوینده

شمارهٔ ۸۰ - در حق ملک اتسز: از چشم و دل در آتش و توفان صاعقه

شمارهٔ ۸۱ - در مدح پادشاه: دریده نیزه و تیر تو سینه و حدقه

شمارهٔ ۸۲ - در حق جمال الدوله حری: شد اندر خاتم حری نگینه

ی

شمارهٔ ۸۳ - در حق فخر الدین: ترا داد یزدان همه جاه هستی

شمارهٔ ۸۴ - در حق جمال الدین: دلم از هجر خویش خستستی

شمارهٔ ۸۵ - در صنعت مقطع: زان دل راد دارم آزادی

شمارهٔ ۸۶ - در حق حمید الدین: همچو صدر نژاد عبادی

شمارهٔ ۸۷ - در شکایت: بسیار بیفزودی و کم هیچ نکردی

شمارهٔ ۸۸ - در مدیحه: که نکو ناید از خردمندی

شمارهٔ ۸۹ - در حق امیر مسعود: ای مکان امیر مسعودی

شمارهٔ ۹۰ - در حق فرید الدین: طویله های گهر را نماند مقداری

شمارهٔ ۹۱ - نیز در معارف: که : می خواهم که با من یار باشی

شمارهٔ ۹۲ - نیز در مدح معارف: و نه نقصان پذیرد از معاصی

شمارهٔ ۹۳ - در مرثیۀ نصرة الدین: شد بشمشیر ملک را قاضی

شمارهٔ ۹۴ - در ترجمه از شعر تازی: بشب و روز بی شراب دمی

شمارهٔ ۹۵ - نیز در ترجمۀ شعر تازی: گفت و می کند بسختی جانی

شمارهٔ ۹۶ - در حق مجدالدین: ز ناله چو نالم ، ز مویه چو موی

شمارهٔ ۹۷ - در حق تاج الدین: بی ثنای تو هیچ دانایی

شمارهٔ ۹۸ - در حق ملک اتسز: بهر گوشه صد بوستانست گویی