گنجور

غزلیات

 
امیر معزی
امیر معزی
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع تا رخ و عارض زخون دیده گلگون کرده‌ام مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «م» است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ت | د | ر | ش | م | ن | و | ه | ی

ا

شمارهٔ ۱: بیار آنچه دل ما به یکدگر کشدا

شمارهٔ ۲: ماهرویا ز غم عشق نگه دار مرا

شمارهٔ ۳: موی چون غالیه و روی چو دیباست تو را

شمارهٔ ۴: شب نماید در صفت زلفین آن بت روی را

ت

شمارهٔ ۵: ز عشق لاف تو ای پیر فوطه پوش خطاست

شمارهٔ ۶: حلقه‌های زلف جانان تا سراندر سرزده است

شمارهٔ ۷: مرا نگارا با روی تو چه جای غم است

شمارهٔ ۸: خطّی است‌ که بر عارض آن ماه تنیدست

شمارهٔ ۹: گر تو پنداری که رازم بی‌تو پیدا نیست هست

شمارهٔ ۱۰: ای روی تو رخشنده‌تر از قبلهٔ زردشت

د

شمارهٔ ۱۱: از پس پنجاه سال عشق به ما چون فتاد

شمارهٔ ۱۲: امروز بت من سر پیکار ندارد

شمارهٔ ۱۳: امروز بتم تیغ جفا آخته دارد

شمارهٔ ۱۴: مرا گذر به‌سوی کوی یار باید کرد

شمارهٔ ۱۵: مشک نقاب قمر خویش ‌کرد

شمارهٔ ۱۶: ترکی ‌که همی بر سمن از مشک نشان ‌کرد

شمارهٔ ۱۷: سرو روان چو کوه به کردار ماه کرد

شمارهٔ ۱۸: بنده بودن تورا سزا باشد

شمارهٔ ۱۹: رفت یار و غمی ز یار بماند

شمارهٔ ۲۰: عشق یارم هر زمانی منزل اندر دل کند

شمارهٔ ۲۱: دام که بر لاله و عنبر نهند

شمارهٔ ۲۲: جز تو مرا یار و غمگسار نشاید

ر

شمارهٔ ۲۳: سر بر خط عشق تو نهادیم دگربار

شمارهٔ ۲۴: آن شب که مرا بودی وصل تو به‌ کف بر

شمارهٔ ۲۵: دی نگاری دیدم اندر راه چون بدر منیر

ش

شمارهٔ ۲۶: آن زلف نگر بر آن بر و دوش

شمارهٔ ۲۷: ای کژدم زلف تو زده بر دل من نیش

م

شمارهٔ ۲۸: ای داده روی خوب تو خورشید را نظام

شمارهٔ ۲۹: خبرت هست که در آرزوی روی توام

شمارهٔ ۳۰: بس‌که من دل را به‌دام عشق خوبان بسته‌ام

شمارهٔ ۳۱: از غم عشقت نگارا دیده پرخون‌کرده‌ام

شمارهٔ ۳۲: مشکن صنما عهد که من توبه شکستم

شمارهٔ ۳۳: تا دلم بستدی ای ماه و ندادی دادم

شمارهٔ ۳۴: دلم را یاری از یاری ندیدم

شمارهٔ ۳۵: کرانه گیرم تا خود ز عشق باز کنم

شمارهٔ ۳۶: اگر یگانه شوی با تو دل یگانه‌کنم

شمارهٔ ۳۷: صنما ما ز ره دور و دراز آمده‌ایم

شمارهٔ ۳۸: ای پسر ما دل ز تو برداشتیم

شمارهٔ ۳۹: جانا کجا شدی‌ که ز بهر تو غم خوریم

ن

شمارهٔ ۴۰: تا دل بود ای دلبر تا جان بود ای جانان

شمارهٔ ۴۱: به شب از داغ هجر تو نمیدانم غنود ای‌جان

شمارهٔ ۴۲: بربود روزگار تو را از کنار من

و

شمارهٔ ۴۳: بار دیگر باز گرم افتادم اندر کار او

شمارهٔ ۴۴: جانا جفا نکردم هرگز به جای تو

شمارهٔ ۴۵: عمری گذاشتم صنما در وفای تو

شمارهٔ ۴۶: ای خوبتر ز یوسف ز این خوبتر مشو

ه

شمارهٔ ۴۷: کی نهم روی دگرباره بر آن روی چو ماه

شمارهٔ ۴۸: ای آفتاب یغما ای خَلُّخی نژاده

ی

شمارهٔ ۴۹: سنبل است آنکه تو از لاله برانگیخته‌ای

شمارهٔ ۵۰: ختنی‌وار رخ خوب بیاراسته‌ای

شمارهٔ ۵۱: آن روی به نیکویی خورشید جهانستی

شمارهٔ ۵۲: بامدادان راست‌ گو تا رخ‌ کرا آراستی

شمارهٔ ۵۳: گر یار نگارینم در من نگرانستی

شمارهٔ ۵۴: نگارا تو دلبند و زیبا نگاری

شمارهٔ ۵۵: کافر بچه‌ای سنگدل آوردهٔ غازی

شمارهٔ ۵۶: بر من این رنج و غم آخر به سر آید روزی

شمارهٔ ۵۷: آن‌ که از سنبل نقاب ارغوان آرد همی

شمارهٔ ۵۸: آن صنم‌ کاندر دو لب تنگ شکر دارد همی

شمارهٔ ۵۹: ای ترک زبهر تو دلی دارم و جانی

شمارهٔ ۶۰: دوست دارم که برآشوبی و بیداد کنی

شمارهٔ ۶۱: آه ازین کودکان مشکین موی