ای داده روی خوب تو خورشید را نظام
ایگشته عالمی به سر زلف تو غلام
بر ماه لاله داری و بر لاله سلسله
هرگز که دید سلسله بر مه ز عود خام
در زیر سایهٔ سر زلفین عارضت
کالْبَدْر فیالرّیٰاحین والشّمس فیالغَمام
ای روی تو چو لاله و قد تو همچو سرو
وی خال تو چو دانه و زلف تو همچو دام
روی از رهی نتابی و در بنده ننگری
ای بیوفای کمخرد آخر کم از سلام
خونم حرام دانی و بوسه حرام چیست
می ننگری که بوسه حلال است و خون حرام
گر باد صبحدم به تو آرد پیام من
زنهار تا نگیری آزار از آن پیام
هرگز بود که باز خرامی به سوی من
بر کف گرفته ساغر و بر لب نهاده جام
تو باده نوش کرده و من گفته مر تورا
یا ایّها الغَزال تَنشا لَکَ المدام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل زیبایی معشوق را با تصویرهای ماه و خورشید، لاله و سرو و دانه و دام وصف میکند. سپس از بیاعتنایی او گله میکند که حتی سلامی نمیدهد، و به طنز میگوید که او خون عاشق را حلال و بوسه را حرام کرده است. در پایان از راه باد صبا پیام میفرستد و آرزو میکند معشوق با جام باده نزد او بازگردد. شاعر در سه بیت از عبارتهای عربی بهره گرفته است.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که چهرهٔ زیبای تو به خورشید سامان و رونق داده است، و ای کسی که جهانی بندهٔ سر زلف تو شدهاند.
هوش مصنوعی: بر چهرهٔ ماهمانندت گونهٔ لالهرنگ داری و بر آن لاله زلفی چون زنجیر. چه کسی هرگز دیده است که زنجیری از عود خام (زلف سیاه و خوشبو) بر ماه افتاده باشد؟
هوش مصنوعی: چهرهات در زیر سایهٔ زلفانت مانند ماه شب چهارده است در میان گیاهان خوشبو، و مانند خورشید در پس ابر.
هوش مصنوعی: ای که چهرهات مانند لاله و قامتت مانند سرو است، خال تو مانند دانه و زلفت مانند دام است که دلها را به دام میاندازد.
هوش مصنوعی: از من که بندهٔ توام روی برنمیگردانی تا مرا ببینی و به من نگاهی نمیکنی. ای بیوفای کمعقل، دستکم سلامی بکن.
هوش مصنوعی: ریختن خون مرا روا میدانی و بوسه دادن را حرام میشماری؛ این چه حکمی است؟ نمیبینی که بوسه حلال است و ریختن خون حرام؟
هوش مصنوعی: اگر باد صبحگاهی پیام مرا به تو برساند، مبادا از آن پیام رنجیده شوی.
هوش مصنوعی: آیا روزی میشود که دوباره با ناز به سوی من بیایی، در حالی که ساغر در دست داری و جام را بر لب نهادهای؟
هوش مصنوعی: تو باده بنوشی و من به تو بگویم: ای آهو، شراب گوارای تو باد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بر شاد گونه تکیه زده شاد و شاد کام
دولت رهی و بخت مطیع و فلک غلام
این روزگار بیخطر و کار بینظام
وام است بر تو گر خبرت هست، وام، وام
بر تو موکلند بدین وام روز و شب
بایدت باز داد به ناکام یا به کام
دل بر تمام توختن وام سخت کن
[...]
منت خدای را که برون آمد از غمام
بدری که هست پیشرو دودهٔ نظام
صدری که هست خادم پایش سر کفات
میری که هست عاشق دستش لب کرام
شایسته زین ملت وبایسته فخر مُلک
[...]
هر شب نماز شام بود شادیم تمام
کاید رسول دوست هلا نزد ما خرام
خورشید هر کسی که شب آید فرو رود
خورشید ما برآید هر شب نماز شام
روز فراق رفت و برآمد شب وصال
[...]
ای از کمال جاه تو ایام را نظام
وی از وفور علم تو اسلام را قوام
هستی حسام دین و ندیدست روزگار
در قمع شرک و نصرة دین چون یک حسام
سلطان اهل علمی و اندر معسکرت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.