گنجور

 
ادیب صابر
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع ما را به مشک و سلسله از ره فکنده ای مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «ی» است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ب | ت | د | ر | ز | ل | م | ن | و | ه | ی

ا

شمارهٔ ۱: ساقی کمی قرین قدح کن شراب را

شمارهٔ ۲: ساقی بده آن می مصفا را

شمارهٔ ۳: ساقی بده آن شراب گلگون را

ب

شمارهٔ ۴: دوش نبرده ست مرا هیچ خواب

ت

شمارهٔ ۵: گر باده (با) مشافهه دوستان خوش است

شمارهٔ ۶: روی من چین از فراق آن نگار چین گرفت

شمارهٔ ۷: چهره باغ زعفرانی گشت

شمارهٔ ۸: عید خوبان را چون روی خویش آراسته است

شمارهٔ ۹: زبس گل که در باغ ماوی گرفت

شمارهٔ ۱۰: چون زلف تو بی قرارم از عشقت

شمارهٔ ۱۱: بر سپهر نیکویی رویش چو مه خرمن زده است

شمارهٔ ۱۲: آن باده را که گونه بیجاده آمده است

د

شمارهٔ ۱۳: باد سحری طرب فزاید

شمارهٔ ۱۴: می خوارگان که باده ز رطل گران خورند

شمارهٔ ۱۵: گرچه رخش همیشه حکایت ز مه کند

شمارهٔ ۱۶: هر که معشوق محتشم دارد

شمارهٔ ۱۷: آن عهد و وفای ما کجا شد

شمارهٔ ۱۸: دیده که رخ و زلف تو از دور ببیند

شمارهٔ ۱۹: چشم من بی روی تو روشن مباد

شمارهٔ ۲۰: دلم بی روی تو خرم نباشد

شمارهٔ ۲۱: دل من بی تو حکایت ز دهان تو کند

شمارهٔ ۲۲: با من دلت آشنا نمی گردد

ر

شمارهٔ ۲۳: ای از بنفشه زلف تو پر پیچ و تاب تر

شمارهٔ ۲۴: هر گه که گل لعل بخندد به چمن بر

شمارهٔ ۲۵: ای دو لب تو ز شهد خوشتر

ز

شمارهٔ ۲۶: همه مقصود ما شد راست امروز

ل

شمارهٔ ۲۷: آورد به ما بلبل عاشق خبر گل

شمارهٔ ۲۸: رونق گرفت کار می از روزگار گل

شمارهٔ ۲۹: بلبل گشاده کرد زبان بر ثنای گل

م

شمارهٔ ۳۰: زان دو لب چون عقیق یارم

شمارهٔ ۳۱: بیا که با سر زلف تو کارها دارم

شمارهٔ ۳۲: پیک دو زلف دلبری ای باد صبحدم

شمارهٔ ۳۳: ای دل غبار غم ببرد باد صبحدم

ن

شمارهٔ ۳۴: عید است و حق عید بباید شناختن

شمارهٔ ۳۵: دل به عشق روی دلبر شاد کن

شمارهٔ ۳۶: بلبل رسید نغمه بلبل رها مکن

و

شمارهٔ ۳۷: ای شب تاری غلام موی تو

شمارهٔ ۳۸: چون زلف تو بی قرارم از تو

شمارهٔ ۳۹: خلعت چشم من است راحت دیدار تو

ه

شمارهٔ ۴۰: ای سپه عشق تو بر ما زده

شمارهٔ ۴۱: شب شنیدستی ز روز آویخته

شمارهٔ ۴۲: ماه را ماند رخش ناکاسته

ی

شمارهٔ ۴۳: گر به دو رخ فتنه نظاره ای

شمارهٔ ۴۴: سپهر نیکویی را مهر و ماهی

شمارهٔ ۴۵: تنگ است مرا دل ز غم تنگ دهانی

شمارهٔ ۴۶: از مشک ناب سلسله برمه فکنده ای

شمارهٔ ۴۷: ای باد صبحدم، دم عیسی و مریمی

شمارهٔ ۴۸: گشتم از هجر او نزار چو نی

شمارهٔ ۴۹: به روی توام دل گشاید همی

شمارهٔ ۵۰: گر مرا سودای آن یار کمانکش نیستی

شمارهٔ ۵۱: به جان و دل ترا باشم، چه باشد گر مرا باشی

شمارهٔ ۵۲: نگارا صد هزاره گر دلستی

شمارهٔ ۵۳: گر نه ز رقیب ناخوشستی

شمارهٔ ۵۴: مکن از من حذر ای بی معنی