|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و دلدادگی خود اشاره میکند و از احساساتی چون بیدلی و تنهایی سخن میگوید. او میگوید که عشق معشوقش برایش در هر قلبی نمایان است و یادآور عشقورزیهایشان میشود. شاعر آرزو میکند که معشوقش دوباره به او توجه کند و او را به یاد بیاورد. او به زیبایی کلام معشوقش نیز اشاره میکند و از آن شاداب میشود، اما در عین حال به شدت از نبود عشق و توجه او غمگین است.
هوش مصنوعی: ای معشوق، اگر برایت هزار دل داشته باشم، باز هم نشانه عشق تو در دل هر یک از آنها وجود دارد.
هوش مصنوعی: سه بوسه از آن دو لبِ تو گرفتم، ولی افسوس که کاش تنم فقط یک دل بود.
هوش مصنوعی: حالا که به خاطر بیدلی و نداشتن محبت از بوسه دور ماندهام، خوشحال میشوم اگر دوباره دلی به محبت و عشق داشته باشم.
هوش مصنوعی: اگر دل تو را در عشق به تهمت گرفتند، من هم باز گرفتاری عشق را پذیرا هستم.
هوش مصنوعی: من همیشه از حرفهای تو خوشحالم، اما افسوس که این حرفها در دل تو نیست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.