|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه و کوتاه است که عاشق در هر بیت حال خود را با یکی از اوصاف معشوق میسنجد: بیقراری با زلف، خماری با چشم و دلسوختگی با چهرهٔ لالهگون. سپس از بار ندادن معشوق و خوار داشتن خود گله میکند و در پایان میگوید که از این عشق جز باد، یعنی هیچ، به دستش نیامده است.
هوش مصنوعی: از عشق تو مانند زلف تو آشفته و بیقرارم و مانند چشم خمارآلود تو، سرگران و خمارزدهام.
هوش مصنوعی: به سبب چهرهات که به برگ لاله میماند، من از عشق تو مانند لاله دلسوختهام؛ اشاره به داغ سیاه میان گل لاله که آن را نشانهٔ دل سوخته میدانستند.
هوش مصنوعی: به سبب زلف تو که مانند روزگار آشفته و درهم است، من از عشق تو آشفتهحال و پریشانروزگار شدهام.
هوش مصنوعی: مرا به حضور خود راه نمیدهی و من از اندوه و دلتنگیِ عشق تو چشمی گریان دارم.
هوش مصنوعی: چون مرا مانند خاک خوار و بیارزش میشماری، از عشق تو جز باد در دست ندارم؛ یعنی از این عشق هیچ بهرهای نبردهام و دستم تهی مانده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.