گنجور

 

فهرست زیر شامل اشعاری است که در نسخه‌های دیوان‌های هر دو سخنور آمده است و به هر دو منتسب است:


  1. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۴۶ - الصّبر :: خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۹۲

    اوحدالدین کرمانی (بیت ۱): دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه - یعنی که دگر به دل مدار اندیشه

    خاقانی (بیت ۱): گفتی که تو را شوم مدار اندیشه - دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه



در این بخش مجموعه شعرهایی از دو شاعر را که توأماً هموزن و همقافیه هستند در گروه‌های مجزا فهرست کرده‌ایم:


  1. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۵:این سودا را نمی‌توان کرد نهان - در کاسهٔ سر باشد و در کیسهٔ جان

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۵۴:یا رب همه عمرم پی دین تو دوان - مگذار که باشم اینچنین سرگردان

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۶۲:ای از کرم تو خلق را امن و امان - در قبضهٔ قدرت تو عاجز دل و جان

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۸۸:ای در عالم عیان تر از هر چه عیان - در بی چونی نهان تر از هر چه نهان

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۲۵:ای از کرم تو خلق را امن و امان - در قبضهٔ قدرت تو عاجز دل و جان

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۷۹ - الاسرار:در خود نگر ار نئی تو واقف زجهان - و اندر تن خود بین همه پیدا و نهان

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۸۲ - الاسرار:آنها که همی دهند نادیده نشان - در کوی تحیرّند و در بحر گمان

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۱۶ - الحج:تا روی توم قبله شد ای جان و جهان - از قبله خبر ندارم، از کعبه نشان

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۳:تا هست به دستت از تصرّف میزان - در عین خسارتی و در بحر گمان

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۲۱:اندر طلب وصل تو ای سرو روان - انگشت نمای خلق و رسوای جهان

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۳۷:در دهر کسی نداده از عشق نشان - کاین عشق صفایی است به جان گشته نهان

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه » شمارهٔ ۱۴:قومی شده تازنده به اسرار جهان - قومی شده بازنده به اسباب زمان


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵۸:گاهی که کنی عهد و وفا با یاران - زنهار وفای عهد خود واجب دان

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷۱:پیداست که سودای تو دارم ز نهان - صفرا مکن این آتش سودا بنشان

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷۵:خاقانی اگرچه دارد از درد نهان - جان خسته و دیده غرقه و دل بریان


  2. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۸:یاری که منزّه آمد از شبه و بدل - دریاب او را به علمِ ذوقی و عمل

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۷۰:ای راهنمای راه خوبان ازل - وای طعمهٔ حضرتت نه علم و نه عمل

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۶۶ - الطریقة:چون آمده ای درین بیابان حاصل - چون بی خبران مباش از خود غافل

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۹۱:دل را شود از دیده فرو پای به گل - وز دست دل و دیده شود خون حاصل

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۱۷:آن را بود از سماع کامی حاصل - کاو هست زجان به نزد جانان غافل


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۰۱:ای درد چو بی‌درد ز حالم غافل - بر گردن او بستهٔ مهری از دل


  3. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۶:آنجا که سراپردهٔ اِجلالِ جَلال - جان‌ها همه واله‌اند، زبانها همه لال

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۶۷ - الطریقة:اسرار طریقت نشود حل به سؤال - نه نیز به در باختن حشمت و مال

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۶۸ - الطریقة:در راه طلب دلیل باید نه دلال - در عالم عشق میل باید نه ملال

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۳۱ - الصدق:گر قصد کنی به رفتن راه وصال - صدقی باید رفیق تو در همه حال

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۶۶:آنجا که سراپردهٔ اجلال جلال - جانها همه واله و زبانها همه لال


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۰۶:ای بدر همال قدر خورشید جمال - کیوان دل مشتری رخ زهره مثال


  4. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۸:عقل ارچه همه علوم‌ها می‌داند - در دانشِ تو رسد فرو می‌ماند

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۵۱:تا عشق توَم سلسله می جنباند - کو عقل و کجا صبر که برجا ماند

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۹۵:با دل گفتم تو را چه می رنجاند - کز فعل تو روی عقل می گرداند

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۷۵:عمر تو بهار تازه را می ماند - روزی دو سه بر سر تو گل افشاند

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۳۲:درویش به رقص دست از آن افشاند - تا گرد هوس به جانبی بنشاند


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۳:بخت ار به تو راه دادنم نتواند - باری ز خودم خلاص دادن داند

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۴:بخت ار به مراد با توام بنشاند - گردون ز توام برات دولت راند


  5. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۱:گفتم که ز رخ پردهٔ عزّت بردار - بسیار کس‌اند منتظرِ آن دیدار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۹۶ - الاسرار:در بادیهٔ وصال آن شهره نگار - جانبازانند عاشقان رخ یار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۹۷ - الاسرار:افتاد مرا با سر زلفین تو کار - عیبم مکن و به کار خویشم بگذار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۵۹ - الرجاء:چون از سر جد پای نهادی در کار - سررشتهٔ خود به دست عشقش بسپار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۶ - الطّاعة:در کار آویز و گفت و گو را بگذار - کز گفت نشد هیچ کسی برخوردار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۲۸ - العبودیة:گر کم کوشی به کار خود گر بسیار - جز کردهٔ او برون مَیا از سر کار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۵۸ - الطریقة:لافی زدم ای دوست زراه پندار - کز پای درآیم زغمت دست بدار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۶۰ - الطریقة:خواهی که به سوی حضرتش یابی بار - بردارم من از دل و جانت این بار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۶:در کار آویز و گفت و گو را بگذار - کز گفت نشد هیچ کسی برخوردار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۷:چون از سرِ جِدّ پای نهادی در کار - سررشتهٔ خود به دستِ عشقش بسپار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۶۵:گر طالب قرب حق شدی موسی وار - دست از رمهٔ تعلّق نفس بدار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۷۲:این گفتن بسیار تو هست از پندار - بگذر ز وجود تا شوی برخوردار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۶۹:ای دل عمری گذاشتی در پندار - وقت است که از خواب درآیی یک بار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن » شمارهٔ ۸:سنّت کردی فریضهٔ حق مگذار - وآن لقمه که داری از کسی باز مدار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۸۶:کرده است مرا عشق تو زان گونه شکار - کز مستی عشق تو نگردم هشیار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۸۷:با عشق تو چون فتاده ما را سروکار - گو بر سر ما تیر ملامت می بار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۸۹:ای دل بر یار گر نمی یابی بار - پادار وزو تو سر مگردان زنهار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۹۲:تا چند حدیث قامت و زلف و عذار - تا کی باشی تو طالب بوس و کنار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۹۲:زلفی است چو عنبرتر و مشک تتار - رویی است چو صدهزار خروار نگار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۳۵:گفتم که زرخ پردهٔ عزّت بردار - بسیار کس اند منتظر آن دیدار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۶۷:زنهار اگرچه راست می آید کار - مغرور مشو چو شاخ در فصل بهار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۱:هنگام بهار آمد و من بی رخ یار - رخساره به خون دیدگان کرده نگار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۳:شد زنده زمین مرده از لطف بهار - وقت طرب است ساقیا باده بیار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۷۱:گفتم که منم گفت بکن استغفار - گفتم نه منم گفت که شکرانه بیار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الاول - فی الطامات » شمارهٔ ۱۸:زین سان که منم گر تو تویی آخر کار - ما را بَدَل سجاده باشد زنّار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الاول - فی الطامات » شمارهٔ ۱۹:روزی بینی مرا و رندی سه چهار - سجّاده گرو کرده به پیش خمّار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الاول - فی الطامات » شمارهٔ ۲۰:ای ساقی از آن بادهٔ دوشینه بیار - کاندر سر من هست از آن باده خمار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۴۶:دانی که چرا سیاه گشت آن رخسار - من باز نمایم سبب آن هشدار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه » شمارهٔ ۷۳:«اوحد» تو حدیث عشق گفتی بسیار - گویی و نمی کنی، ازو شرم بدار

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۵۰:بگذار که تا زلف تو گیرم یک بار - یا در کف پای تو بمالم رخسار


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۳:خاقانی ازین خانه و خوان غدار - برخیز و به خانیان کلیدش بسپار

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۶:خاقانی اگر یار نماید رخسار - رخسار چو زر به ناخنان خسته مدار

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۸:خاقانی ازین مختصران دست بدار - در کار شگرف همتی دست برآر

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۰:دانی ز چه یک نام حق آمد غفار - یعنی که به مجرمان عاصی رحم آر


  6. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۳۱:از ذکر شود خانهٔ فکرت معمور - وز ذکر شود دیو و شیاطین زتو دور

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۱۳:از تست فتاده در خلایق شر و شور - در پیش تو درویش و توانگر همه عور

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۳۶:از شمع وصال کمترک یابی نور - ما کنت مقیداً بتیه و غرُور

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۸۱:زین سان که مراست از تو در سینه سرور - می ترسم از آنک خواجه گردد مغرور

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۸۸:در عشق تو دل را نبود هیچ فتور - از سایهٔ تست چشم جانم پرنور

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۵۳:ماییم زدل دور و ز دلبر مهجور - در درد بمانده ایم وز درمان دور

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۴۷:از خود بینی اگر شوی مست غرور - دوران فلک بر تو شود دیدهٔ مور

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۲۳:گر نیست دلت شاد به تقصیر و قصور - از بهر چرا به هیچ باشی مغرور


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۵:ای نام تو در شهر به خوبی مشهور - وصل تو تمنای هزاران مهجور


  7. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۳۸:پای آبله و دست تهی، سینه کباب - جان پر غم و دل پر آتش و دیده پرآب

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۳۹:با ضربت قهر تو نعیم است عذاب - با شربت لطف تر سراب است شراب

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۵:تا چند شوی تو از پی شمع و شراب - تا چند دهی بهر بتان دل را تاب

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۹:از عشق توم جان و دل و دیده خراب - وز آتش هجر تو شدم همچو کباب

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۰:گر بر سر آنی که روی راه صواب - این راه دروغ نیست خود را دریاب

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۸۰:دانی چه کنی زروی بردار نقاب - تا رنگ رخت به ماه گوید که متاب

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۵۶:یکچند دویدیم نه بر راه صواب - برداشته از روی خرد پاک نقاب

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۵۷:در عمر درنگ نیست ممکن، بشتاب - آن قدر که ممکن است از وی دریاب

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه » شمارهٔ ۷:یکچند دویدیم نه بر راه صواب - برداشته از روی خرد پاک نقاب

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه » شمارهٔ ۸:در عمر درنگ نیست ممکن، بشتاب - آن قدر که ممکن است از وی دریاب


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱:از من شب هجر می‌بپرسید حباب - دریای غمم کدام آرام و چه خواب

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳:بختی دارم چو چشم خسرو همه خواب - چشمی دارم چو لعل شیرین همه آب

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴:ای تیغ تو آب روشن و آتش ناب - آبی چو خماهن، آتشی چون سیماب


  8. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۶۳:عمری گشتم شیفته و آواره - نومید شدم زخویشتن یکباره


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۰۷:ای گشته دلم در غم تو صد پاره - عیش و طرب از نزد رهی آواره


  9. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۶۶:گشتم به هوس گِرد بد و نیک بسی - حاصل نشد از عمر مرا جز هوسی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۸۹:در عالم فقر ار سر هر پر هوسی - سرمست همی دوند هر نیک و خسی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن » شمارهٔ ۲۹:گر بر سر دریا نه سبک تر زخسی - دانم زچه در پی هوا و هوسی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۴۲:از کبر مدار هیچ در دل هوسی - از کبر به جایی نرسیده است کسی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۵۵:گر بر سر دریا نه سبک تر زخسی - دایم زچه در پی هوا و هوسی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۹:چندانک تو را به خود بود دسترسی - مگذار که آزرده شود از تو کسی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۵۶:بی وصل توَم مباد هرگز نفسی - جز درد توَم مباد فریادرسی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه » شمارهٔ ۳:از عمر عزیز خود دریغا که بسی - ضایع کردی به هرزه در هر هوسی


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱۸:از کبر مدار در دل خود هوسی - کز کبر به جائی نرسیده است کسی


  10. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۷۱:چندانک نگاه می کنم از چپ و راست - می ترسم از آن دمی که آن دم نه سزاست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۷۴ - الاسرار:در نقطهٔ خویشتن مرا مشکلهاست - همچون سر و پای دایره ناپیداست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۸۲ - الحقیقة:این مردمک دیده سحرگه برخاست - برخاست صَلای عاشقان از چپ و راست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۸۰:دلدار به دل گفت گرت رغبت ماست - از خاک درم دیدهٔ تو دور چراست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۲۰:اکنون که تو را امید آزادی خاست - مشغول شدن به دیگری سخت خطاست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۹:می باید ساختن گرت برگ صفاست - با نیک و بد و خرد و بزرگ و کژ و راست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۵۸:با یار بگفتم به زبانی که مراست - کز آرزوی روی تو جانم برخاست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن » شمارهٔ ۴۰:می باید ساختن گرت برگ صفاست - با نیک و بد و خرد و بزرگ و کژ و راست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۳:عشق تو همه دینی و دنیاوی ماست - در عشق تو گر هیچ نداریم رواست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۰:در عشق تو هستی جهان حاصل ماست - اشکال جهان زقصّهٔ مشکل ماست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۳۱:بی عشق دوان است دلت از چپ و راست - تا عشق نباشد نشود کار تو راست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۸۶:تا لعل لب تو روی خوبی آراست - با قد تو سرو از سر دعوی برخاست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۵:هر بازو را زور کمان تو کجاست - وین سخت کمان چه درخور بازوی ماست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الاول - فی الطامات » شمارهٔ ۱۱:در میکده چون جمال معشوقهٔ ماست - باز آمدن از کعبه به بتخانه رواست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۸:ای آمدهٔ به وعده بازآمده راست - بر دیده نشین که جات بر دیدهٔ ماست


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳:آب جگرم به آتش غم برخاست - سوز جگرم فزود تا صبر بکاست

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۴:خاقانی اگر نقش دلت داغ یکی است - نانش ز جهان یا ز فلک بی‌نمکی است

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸:خاقانی از آن ریزشِ همّت که تو راست - جستن ز فلک ریزهٔ روزی نه رواست

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۲:ملاح که بهر ماه من مهد آراست - گفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۶:در بخشش حسن آن رخ و زلفی که تو راست - یک قسم فتادند چنان کایزد خواست

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۲:تا یار عنان به باد و کشتی داده است - چشمم ز غمش هزار دریا زاده است


  11. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۹۰:زین گونه که حال ماست ای بار خدای - گر دست نگیری تو در آییم از پای

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۹۵:دل پرتو لطف تست رایش بفزای - در مقعد صدق خویش جایش بنمای

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۹۳:آزار چو باز و آز چون بط منمای - چون بوم سوی سلامت طبع گرای

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۵۵:دل را چو فتاد با غم عشق تو رای - چندانک توانی به غمش می افزای

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۵۷:من معذورم اگر شوم هرزه درای - با عشق تو عقل کی بماند برجای


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱۰:خاقانی اگر به آرزو داری رای - نه دین به نوا داری و نه عقل به جای

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۲۱:تا بود جوانی آتش جان افزای - جان باز چو پروانه بدم شیفته رای

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۳۵:گر کشتنیم چنان کش از بهر خدای - کز بنده شنوده باشی از روح افزای

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۳۸:سیمرغ وصالی ای بت عالی رای - دادی لقبم همای گیتی آرای

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۴۲:از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرای - جان را به وداع کوتهی رو بنمای


  12. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۹۴:ای آنک برِ تو قدر دارد آهی - درویشی را فضل نهی بر شاهی


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱۷:خاک ار ز رخت نور برد گهگاهی - منزل به فلک برآورد چون ماهی

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۲۷:خاقانی را طعنه زنی هر گاهی - کو کس طلبد؛ به کون نجوید راهی

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۲۸:گر یک دو نفس بدزدم اندر ماهی - تا داد دلی بخواهم از دل‌خواهی


  13. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۰۱:بنیاد دل ما غم تو ویران کرد - ما را هوس عشق تو سرگردان کرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۵۰ - الرجاء:بنیاد دل ما غم تو ویران کرد - ما را هوس عشق تو سرگردان کرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۷۷:بیماری دل نمی توان پنهان کرد - وین درد به درمان نتوان آسان کرد


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۴:دندان من ار دوش لبت رنجان کرد - تب با تن من به رنج صد چندان کرد


  14. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۰۳:فرمان فرمان اگر فرستی شاید - درمان درمان ما از آن افزاید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۰۵:در آتش عشق رنگ دل بزداید - جز در غم عاشقی طرب نفزاید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۳۲ - نعت النبوة:جز در غم تو شادی من نفزاید - جز در طلبت جان و دلم ناساید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۶۸ - الرّضا و التّسلیم:چون کار به جدّ و جهد ما برناید - دلتنگ مشو که آنچنان می باید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۹۵ - الاسرار:او را زدرون خانه دردی باید - کز قصّه شنیدن این گهر نگشاید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۵۴ - الرجاء:با رنگ ز تیغ او دلم نزداید - می باشم از آن گونه که او فرماید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۵۷ - الرجاء:چون کار به جهد و جدّ تو برناید - دلتنگ مشو که آنچنان می باید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۵۸ - الرجاء:راه تو به جز تو دیگری ننماید - بی حکم تو کس را نفسی برناید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۳ - الشریعة:جان آید و راه عشق می پیماید - ره دشوار است رهبری می باید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۱ - الشریعة:چون دیدهٔ عقل راهرو بگشاید - در ظلمت شب همی چراغش باید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۴۳ - الصّبر:بر مردم اهل گر بد و نیک آید - گه بسته شود کار و گهی بگشاید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۴۴ - الصّبر:کاری که فروبندد و رخ ننماید - دلتنگ مشو که عاقبت بگشاید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۳۰:گر قسم تو شادی است غمت نفزاید - ور زانک غم است او چه شادی زاید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۶۴:چون در غم تو شادی من نفزاید - جز در طلبت جان و دلم نگشاید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۲۷:آن را که طریق نیکبختی باید - گوش و دل و دیده هر سه را بگشاید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۱:تا زآینه زنگ را کسی نزداید - ممکن نبود که قابل نفس آید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۵۴:جز آتش عشق رنگ دل نزداید - جز در غم تو عشق طرب نفزاید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۶۹:عشق ارچه بدن را به جنون آراید - از عشق همیشه جان و عقل افزاید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۷۴:عشقت به نظارهٔ دلم می آید - تا در بندش چگونه می فرساید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۳۸:آن شب که زبختم گرهی بگشاید - شب بین که چه کوتاه قبا می آید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۸۵:کو عقل که بندی زهوس بگشاید - یا صبر که هنگام بلا برناید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط » شمارهٔ ۳۱:از علم همه حلم و تواضع زاید - وز جهل همه گَند دماغ افزاید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۱۰۸:با شهوت و طبع نور دل نفزاید - تا ظلمت شهوت در دل نگشاید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۲۵:گفتم اثری از غم تو می باید - وآنگه پس از آن اگر بمیرم شاید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۴۶:من بندهٔ آنم که دلی برباید - یا دل به کسی دهد که جان افزاید


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۸:خاقانی را که آسمان بستاید - ای فاحشه زن تو فحش گوئی شاید


  15. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۰۸:مقصود میان من و تو پنهان است - دل را سببی هست که سرگردان است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۴۶:تا قسم من سوخته خود حرمان است - یا خود غم عشق درد بی درمان است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۶۰:درد ره فقر به زهَر درمان است - دانستن آن نه ذوق هر نادان است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۱۹:هر مرد که با فراغتش سامان است - هر چند که مفلسی بود سلطان است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۳۰:امروز که یار من مرا مهمان است - بخشیدن جان و دل مرا پیمان است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۳۸:هر ذره که در هوای او گردان است - صد چون سر کیقباد و نوشروان است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۲۰:از گردش گردون که فلک گردان است - بس عاقل پرهنر که سرگردان است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۱۸:امروز که یار من مرا مهمان است - بخشیدن جان و دل مرا فرمان است


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۷:آن غصه که او تکیه‌گه سلطان است - بهتر ز چهار بالش شاهان است


  16. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۱۴:ای از همه بی نیاز و ای بنده نواز - و از تست که کار من نمی گیرد ساز

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۱۵:نه چارهٔ آنک با تو گردم همراز - نه زَهرهٔ آنک از تو برآرم آواز

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۱۶:ای آنک تو را به هیچ کس نیست نیاز - کوتاه کن این قصّه که شد کار دراز

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۲۲ - طلب الآخرة:چون از شدگان یکی نمی آید باز - خیز ای شدنی تو نیز رفتن را ساز

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۲۳ - طلب الآخرة:زان پیش که گویند که جا واپرداز - جا واپرداز و توشهٔ راه بساز

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۷۰:تا چند چو بلبلان برآری آواز - چون باز خموش باش و با معنی ساز

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۸۵:اندر همه عمر من شبی وقت نماز - آمد بر من خیال معشوق فراز

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۹۴:گر در ره عشق او نباشی سرباز - زنهار مکن حدیث عشقش آغاز

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۸۱:مادام که جویی تو حقیقت زمجاز - بر خود در هر درد سری کردی باز

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۲:تا تو دل را زکبر و زشهوت و آز - وز حقد و حسد بجملگی نکنی باز

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الاول - فی الطامات » شمارهٔ ۲۱:ای ساقی از آن راح خوش روح افراز - کاو شیشه به بوی او کند جان پرواز

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۵۵:آنها که ندانند حقیقت زمجاز - مشغول نمازند به شبهای دراز


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۹:ای نیش به دل زین فلک سفله نواز - وی شیشهٔ عشرت شکن شعبده باز

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۰:ای زلف بتم به شب سیاهی ده باز - وی شب شب وصل است دژم باش و دراز

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۱:ای ماه شب است پردهٔ وصل بساز - وی چرخ مدر پردهٔ خاقانی باز


  17. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۲۰:از درد سر خویش ندانم چونم - وز دایرهٔ وجود خود بیرونم

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۸۵ - الاسرار:تا با خودم از هر دو جهان بیرونم - چون بی خودم از هر دو جهان افزونم


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳۲:چون پای غم ار ز مجلست بیرونم - از دست غمت چو می در آب و خونم


  18. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۲۶:استاد چو صانع آمد و چابک دست - آسان باشد به نزد او بست و شکست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۱۱ - القضا و القدر:سرّ قدر از جهانیان پنهان است - آن سر به طریق عقل نتوان دانست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۰۷ - التوبه:ای آنک به توبه کرده ای عزم درست - اسرار نهان توبه بشناس نخست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۴۲:عالی نسبا چرا بننشینی پست - وز ملک جهان پاک نیفشانی دست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۰۷:مستم دارد زباده ساقی پیوست - مستی که بود جام می اش دور از دست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۵۷:در دست سری مدام شیخا پا بست - پا بر سر خود نه ار تو را دستی هست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۶:گر عاشقی ای سرزدهٔ عشوه پرست - از عربده ها کو که کند عاشق مست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۷:آن کس که حریف عشق باید پیوست - دایم زشراب بیخودی باشد مست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۲۹:تا دست وصال تو نگیرم در دست - وز دولت مسکونت نگردم سرمست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۵۸:مردار چه به کار خویش سرگردان است - هم چارهٔ او ازو بود گردانست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط » شمارهٔ ۴۶:ثابت قدمان راه صحبت پیوست - از دوست نشویند به هر گردی دست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۸۳:امروز که در جوی حیات آبی هست - در نیکی کوش تا توانی پیوست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۳۵:در پای تو گردد سر هر گردن پست - وز دست تو نالد دل هر تن پیوست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۴۵:مسکین دل برخاسته هر جا که نشست - ببرید زعقل و در بلایی پیوست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الاول - فی الطامات » شمارهٔ ۵:مستم دارد زباده ساقی پیوست - مستی که بود جام میش اندر دست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۱۳:دوش از سر پای یار با من بنشست - باز از سر دست عهدم امروز شکست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۱۴:عشقِ تو به عالمِ دل آمد سرمست - صد جامِ شرابِ بی‌نیازی در دست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۱۵:شوریده دلانیم نه هشیار و نه مست - سرگشته و پای بسته و باد به دست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۱۶:دل را خطری نیست سخن در جان است - جان افشانم که وقت جان افشان است


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷:دستی که گرفتی سر آن زلف چو شَست - پائی که ره وصل نوشتی پیوست

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۸:خاقانی را شکسته دیدی به درست - گفتی که ز چاره دست می‌باید شست

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۷:چون سوی تو نامه‌ای نویسم ز نخست - یا از پی قاصدی کمر بندم چست

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۸:نور رخ تو طلسم خورشید شکست - خورشید ز شرم سایه از خلق گسست

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۹:شب چون حُلی ستاره در هم پیوست - ماهم چو ستارگان، حلی‌ها بربست

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۴:خاقانی از آن شاه بتان طمع گسست - در کار شکسته‌ای چو خود دل دربست


  19. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۳۰ - نعت النبوة:صدری که چو بدر کرد عالم انور - بگذشت وی از نُه فلک و هفت اختر

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۷ - الشریعة:گر زانک تو را هست ز تحقیق خبر - جز بر سر پول شرع مپسند گذر

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۴۴:پیمانهٔ عزّت و قناعت کن پُر - تا خوار نگردی طمع از خلق ببُر

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۴۹:اندیشهٔ مرگت زچه بگداخت جگر - طبّ تو مزاج مرگ نشناخت مگر

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۹۱:پیش رخ و زلف تو چه مشک و چه قمر - پیش لب لعل تو چه شهد و چه شکر

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۳۷:ای شب تو ره وصل سحرگه مَسپَر - وای صبح تو امشبی به شب در منگر

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۶۸:آن کس که برای فقر بربست کمر - در خویش بیاسود چو در آب شکر

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۵۳:ای باد اگر گذر کنی بر صرصر - از من سخن[ی] به یار سیمین بربر


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۴:چرخ استر توسن جل سبز اندر بر - خاقانی ازین توسن بد دست حذر

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۵:خاقانی را آنکه بود سلطان هنر - چون شمع بسی نشست بر کرسی زر

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۳:گفتم به دل ار چو نی ببرندم سر - ننشینم تا نخایم آن شکر تر


  20. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۳۵ - امیرالمؤمنین حسین علیه صلوات الله:ای آنکه چو تو شهی زمانه بنزاد - از جملهٔ کفر گشته جانت آزاد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۵۵ - الرّضا و التّسلیم:ای گشته به اسباب غمت جانم شاد - از درد تو هرگز دل من سور مباد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۵۵ - الطریقة:سودای توم سر به جهان اندر داد - نه مست و نه هشیار و نه غمگین و نه شاد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۴۱:ایزد زقناعت چو مرا گنجی داد - از میر و وزیر جمله گشتم آزاد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۴۶:روزی دو سه از وصل تو بودم دلشاد - وز بند هوس شبی دو، دل گشت آزاد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۸:کس مشکل اسرار حقیقت نگشاد - کس یک قدم از نهاد بیرون ننهاد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۱۷:چون نیست [امید] خلق بر وفق مراد - آن به که رها کنیم با خلق عَناد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۳۲:من با غم عشق تو نباشم جز شاد - وآن کاو نشود جفت غمت شاد مباد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۳۷:قصّاب چو گوشت از سر دست بداد - در پهلوی دل زد که خریدار افتاد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه » شمارهٔ ۱۹:گر می خواهی که روز و شب گردی شاد - باید که زننگ خلق گردی آزاد


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۹:کو آنکه به پرهیز و به توفیق و سداد - هم باقر بود هم رضا هم سجاد

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۱:تا چشم رهی چشم تو را چشمک داد - از چشمهٔ چشم من دو صد چشمه گشاد


  21. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۳۶ - امیرالمؤمنین حسن علیه صلوات الله:ای ماه زحسن خلق تو یافته بهر - پر مشک زباد خُلق تو جملهٔ دهر


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۹:ای داده تو را دست سپهر و دل دهر - از بخت تو را تخت و هم از دولت بهر

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۱:دل کوفته‌ام چو تخمکان ز آتش قهر - لب شسته به هفت آب ز آلایش دهر


  22. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۵۴ - الرّضا و التّسلیم:چون از خُم تست می چه صافی و چه درد - از تو چه بزرگ تحفه ای جان و چه خرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۰۲ - الاسرار:این راز درونی مشمر کاری خُرد - کاینجای نه صاف می گذارند نه دُرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۲۵ - التّقدیر:یک تن بنمای در جهان از زن و مرد - کاو از ستم زمانه خونابه نخورد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۳۰ - الخوف:انعام تو هر گرسنه را می پرورد - هر تشنه زجوی فضلت آبی می خورد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۴ - الطّاعة:زان پیش که از جمله فرو مانی فرد - آن کن که نبایدت پشیمانی خورد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۴۶ - الطریقة:هر مرد که او پای درین راه افشرد - در شیشهٔ جام او چه صافی و چه دُرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۴۹:کو دل که بدان دل غم جان شاید خورد - کو جان که بدو دلی بشاید پرورد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۷۲:درویش کسی بود که در خود نگرد - خود را ز جهان نفس بیرون شمرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۳۶:بس خون جگر که شیخ من با من خورد - تا کرد مرا چنین که می بینی مرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۷۲:ای اطلس دعوی تو را معنی بُرد - فردا به قیامت این عمل خواهی بُرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۶۰:چون آتش شهوت آبرویت را برد - در معرض هر بزرگ ماندی تو چو خرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۷۹:زین مرتبه و قاعدهٔ بَردابَرد - ایمن منشین ز دولت کرداکرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۱۲۸:هر پیر که دل به عشرت و لهو سپرد - یا حرف سکون زتختهٔ لَهو ستُرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن » شمارهٔ ۱۵:هان تا نکنی هرآنچ بتوانی کرد - بس کینه کش است روزگار ای سره مرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۱۰۳:سیلاب محن رونق عمرم همه برد - شیرین همه تلخ گشت و صافی همه درد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۱۱۵:چون آتش شهوت آبرویت را برد - در معرض هر بزرگیی ماندی خرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۱۹:این راز درونی مشمر کاری خرد - کاین جای نه صاف می گذارند و نه دُرد


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۱:در باغچهٔ عمرِ منِ غم پرورد - نه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۲:چون درد تو بر دلم شبیخون آورد - دندانت موافق دلم گشت به درد

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۳:گردیِ لبت از لبم به بوسی آزَرد - تب دوش تن مرا بیازرد به درد

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۶:تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرد - از نالهٔ او جهان بنالید به درد


  23. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۵۶ - الرّضا و التّسلیم:چون کار زاندازه نخواهد افزود - آن به که به هرچه هست باشی خشنود

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۱۸ - القضا و القدر:بر هرچ نهم دل که چنان خواهد بود - ایّامش از آن حال بگرداند زود

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۷۷:ای دل چو شمار کارها خواهد بود - از خود به بطالتی چرایی خشنود

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۷۸:ای دل تو بدین حال چرایی خشنود - کز عمر گذشته هیچ سود تو نبود

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۶۳:اول ره عشق تو مرا سهل نمود - پنداشت رسد به منزل وصل تو زود

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۸۴:زاول که مرا عشق نگارم بُر بود - همسایهٔ من زنالهٔ من نغنود

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۶۵:دوش از سر خستگی مرا خواب ربود - ناگه صنمم خیال چون ماه نمود

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۲۸:تا آتش رخسار تو را دود نبود - روزیم به بوسه ای نبودم خشنود

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۴۴:کامل صفتی راه فنا می پیمود - ناگه گذری کرد به دریای وجود


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۷:زلف تو بنفشه ار غلامی فرمود - زین روی بنفشه حلقه در گوش نمود

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۸:چون نامهٔ تو نزد من آمد شب بود - برخواندم و زو شبی دگر کردم سود

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۹:ای بت علم سیه ز شب صبح ربود - برخیز و می صبوحی اندر ده زود


  24. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۶۱ - الرّضا و التّسلیم:گر واقفی ای مرد به هر اسراری - چندین چه خوری بیهده را تیماری

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۷۳:گر عاشق صادقی همی کش خواری - ور معشوقی به خرّمی ده یاری

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۶۶:چندت گویم گر سر مردم داری - می باش دلا گر سر مردم داری

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۵۹:هر روز دلم در طلب دلداری - بنهاده به نزد خویشتن بازاری

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه » شمارهٔ ۶:هر لحظه دلم در طلب دلداری - هر دم بودم با دگری بازاری


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱۴:یک نیمه ز عمر شد به هر تیماری - تا داد فلک به آخرم دلداری

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۲۳:ترسا صنمی کز پی هر غم‌خواری - بر هر در دیری زده دارد داری

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۲۴:عمرم همه ناکام شد از بیکاری - کارم همه ناساز شد از بی‌یاری


  25. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۶۳ - الرّضا و التّسلیم:تا برد به غارت غمت از من دل و دین - با هیچ کسم نه مهر مانده است نه کین

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۸۳ - الاسرار:قومی به گمان فتاده اندر ره دین - قومی دگر اوفتاده در راه یقین

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۸۴ - الاسرار:در دیدهٔ ما نگر جمال حق بین - کاین نور حقیقت است و انوار یقین


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵۷:ای دوست به ماتم چه نشینی چندین - کز ماتم تو شدیم با مرگ قرین


  26. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۸۶ - الاسرار:شبهای دراز با غمت می سازم - پوشیده چنانک کس نداند رازم


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳۹:چون سایه اگر باز به کنجی تازم - همسایهٔ من سایه نبیند بازم


  27. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۰۶ - القضا و القدر:در مطبخ عشق پاکبازان قضا - کردند به غربیل بد از نیک جدا

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۲۷ - التّقدیر:ای دل اگرت هست خرد راهنما - در هر سوری که آیدت بیش نما

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه » شمارهٔ ۵۲:بی آنک شود زما گناهی پیدا - هر روز کنندمان به نوعی رسوا


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸:ای تیر هنر صهیل و برجیس لقا - شعری فش و فرقدفر و ناهید صفا

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰:ای دوست اگر صاحب فقری و فنا - باید که شعورت نبود جز به خدا


  28. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۰۹ - القضا و القدر:نیکی و بدی که در نهاد بشر است - شادی و غمی که در قضا و قدر است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۷۱:جان از قبل زبان به بیم خطر است - کم گفتن مرد هم به جای سپر است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۱۱۳:هر صاحب دل که او نه صاحب نظر است - در خورد عقوبت است و بس بر خطر است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۲۷:جانا غم تو زهر چه گویی بتر است - رنج تن و درد دل و سوز جگر است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۱۲:از حال مرید شیخ اگر بی خبر است - بس شیخ و مرید را در این ره خطر است


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۶:آن بت که ز عشق او سرم پر سوداست - نقش کژ او هیچ نمی‌گردد راست


  29. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۶۶ - الرجاء:ملک تو نکاهد ار مرا بنوازی - و افزون نشود اگر مرا بگدازی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۵۸:اندر ره عشق اگر تو هستی غازی - با خون و رگ و پوست چه می پردازی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۵۹:با عشق اگرت رای بود همرازی - باید که دل از مراد وا پردازی


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۲۵:تا کی به هوس چون سگِ تازی، تازی - روباه صفت به حیله‌سازی سازی

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۳۳:خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازی - یارانت خسند با خسان چون سازی


  30. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۲ - الشریعة:هر چند که عقل رهبر آگاه است - اندر ره شرع پای او کوتاه است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۰ - الشریعة:هر کاو زحقیقت وجود آگاه است - با او سخن دراز بس کوتاه است


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۵:در ظاهر اگر دست نظر کوتاه است - دل را همه جا یاد تو خضر راه است


  31. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۳ - الشریعة:چون ما به هوای طبع و عادت گرویم - بی شرع ز عقل این سخن کی شنویم

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۲۲:اندر طلبت گرچه به سر می پویم - رخساره به خوناب جگر می شویم

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۲۶:غمگین غمگین به سوی تو می پویم - مسکین مسکین بر تن خود می مویم


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳۵:دل دل طلبید از پی ره دلجویم - بدرود کنان کرد گذر در کویم


  32. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۲۶ - العبودیة:گر بد داند و گر نکو او داند - گر جرم کند و گر عَفو او داند


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۲:گر بد دارد و گر نکو او داند - گر جرم کند و گر عفو او داند


  33. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۵۱ - الطریقة:هر مرغ دلی که پر بدو باز کند - در اوج هوای عشق پرواز کند

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۹۶:طاووس جمال تو چو پرواز کند - سیمرغ امید جلوه آغاز کند


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۷:چون زاغ سر زلف تو پرواز کند - در باغ رخت به کبر پر باز کند


  34. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۷۰ - الطریقة:تا یوسف دل را نکنی از بن چاه - یعقوب خرد ضریر باشد در راه

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۲۹ - الصدق:تا یوسف دل را نکنی از بن چاه - یعقوب خرد ضریر باشد در راه

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۷۹:دانی که مرا با تو به گاه و بی گاه - جز با تو ندارم از چپ و راست نگاه

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه » شمارهٔ ۵۴:تا یوسف دل را نکنی از بن چاه - یعقوب خرد ضریر باشد در راه


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۹۷:خاقانی و روی دل به دیوار سیاه - کز بام سپهر ملک بیرون شد ماه

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۹۹:خاقانی را بی‌قلم کاتب شاه - انگِشت شد انگُشت و قلم ز آتش آه

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۰۱:دیدم به ره آن مه خود و عید سپاه - بر بسته نقاب و نو چنین باشد ماه

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۰۴:دی صبح دمان چو رفت سیاره به راه - سیارهٔ اشک ریخت صد دلو آن ماه

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۰۵:گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواه - شب‌های فراقت چه دراز آمد آه


  35. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۰۳ - الحقیقة:تا ظن نبری که هست این رشته دو تو - یکتاست خود اصل و فرع بنگر نیکو

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۷۳:جزعت به کرشمه چون کند عهدی نو - خواهم که کنم پیش رخت جان به گرو


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷۸:خاقانی اگر کسی جفا دارد خو - پاداشن او وفا کن و باز مگو

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۹۰:هر روز بود تو را جفایی نو نو - تا جامهٔ صبر من بدرد جو جو


  36. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۲۵ - طلب الآخرة:ترسم که اگر در طلبش نشتابی - بر آتش حسرت دل خود را تابی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۳۴:ترسم که اگر در طلبش نشتابی - بر آتش حسرت دل خود را تابی


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۳۱:از گردون برنتابم این بی‌آبی - خون شد دل و اشک آتشی سیمابی


  37. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۳۰ - الصدق:صدق است که مرد را همی بخشد جان - از صدق بود همیشه دشوار آسان


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۶۶:خاقانی اگر توئی ز صافی نفسان - بر گردن کس دست به سیلی مرسان


  38. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۳۵ - الصفا:رسمی است میان اهل دل دیرینه - کز کینه تهی کنند دایم سینه


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۹۸:خواهی که شود دل تو چون آئینه - ده چیز برون کن از میان سینه


  39. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۳۷ - الصفا:نه هر که میان ببندد از کفار است - یا هر زاهد زسبحه برخوردار است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۲۷:نزدیک کسی که عاقل و هشیار است - آزردن یک مور و مگس بسیار است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۴:هر چند که عشق سخت نیکوکار است - این است خلل که طبع بدکردار است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۸:در عشق اگرچه شور و شر بسیار است - بودن بی عشق رهروان را عار است

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۹۴:نزدیک کسی که عاقل و هشیار است - آزردن یک مور و مگس بسیار است


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۱:خاقانی اگر خرد سر ترا یار است - سیلی مزن و مخور که ناخوش کار است


  40. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۴۶ - الصّبر:دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه - یعنی که دگر به دل مدار اندیشه


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۹۲:گفتی که تو را شوم مدار اندیشه - دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه


  41. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۳۳:باطل بینم به سوی کعبه سفرت - بی حاصل بینم سفر پرخطرت


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۴:گر سایهٔ من گران بود در نظرت - من رفتم و سایه رفت و دل ماند برت


  42. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۴۲:آنی که فلک با تو درآید به طرب - گر آدمئی شیفته گردد چه عجب


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵:خاقانی را ز بس که بوسید آن لب - دور از لب تو گرفت تبخال از تب

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷:گر من به وفای عشق آن حورنسب - در دام دگر بتان نیفتم چه عجب

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹:آمد به چمن مرغ صراحی به شغب - جان تازه کن از مرغ صراحی به طرب


  43. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۴۷:آنها که زاصل عقل سرگردانند - بر آتش خشم آب حلم افشانند

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط » شمارهٔ ۱۱:در عالم اگر زاهد اگر رهبانند - در مسجد و در دیر تو را می خوانند

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۶۸:نظمی که به راستی چو وحی اش دانند - نتوان کردن به شعر او را مانند


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۹:این رافضیان که امت شیطانند - بی‌دینانند و سخت بی‌ایمانند


  44. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۷۳:در معرض صد سلامتی باهش باش - عاشق وش و دعوی کش و محنت کُش باش


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۴:خاقانی رو چو سیر عریان وش باش - تو تو چو پیاز و دل پر از آتش باش


  45. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۰۰:از دیده چه گویم که ازو دارم غم - وز دل چه خبر دهم که بودش همدم

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۱۲:گر تازه کنی مرا زسر تا به قدم - موجود شدم زعشق تو من زعدم


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۲۱:خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم - دل عود بر آتش است و اشک آب بقم


  46. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۲۰:در درد دل خویش زبی درمانی - هر لحظه به دردی دگر اندرمانی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۴۹:آیا تو ز نادانی و سرگردانی - خود را و مرا به هرزه می رنجانی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۹۲:دردی است طمع که نیستش درمانی - گنجی است یقین که نیستش پایانی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۵۲:بر باد اگر تو عشق شهوت دانی - خاکت بر سر که سخت سرگردانی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۸۷:گفتند جماعتی زبس نادانی - با ماه که رخسارهٔ او را مانی

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۵۹:شمعا هستی به سوختن ارزانی - تا بی رخ معشوق چرا خندانی


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۴۵:ای زلف بتم عقرب مه جولانی - جادو صفتی گرچه به ثعبان مانی


  47. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۴۶:گر راحت دل خواهی و آسایش تن - با لقمه و خرقه ای بساز و تن زن

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۳۹:بگریختم از عشق تو ای سیمین تن - باشد که زغم باز رهم مسکین من


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵۵:بس کور دل است این فلک بی‌سر و بن - زان کم نگرد به صورت آرای سخن

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷۷:خاقانی را غم نو و درد کُهُن - آورد بدین یک نفس و نیم سُخُن


  48. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۷۱:بادی که زکوی فقر گرد انگیزد - بر آتش کبر آب تواضع ریزد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن » شمارهٔ ۲۱:آن به که دلت زهر بدی پرهیزد - گل کار که ارخار بکاری خیزد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۱۳:آبی که خللهای دماغ انگیزد - او را چه خوری که آبرویت ریزد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۵۰:سالک چو مدام از خودی خود خیزد - نی چون جهلا در حرکت آویزد


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۷:معشوق ز لب آب حیات انگیزد - پس آتش تب چرا ازو نگریزد

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۶:معشوقه ز لب آب حیات انگیزد - پس آتش تب چرا ازو نگریزد

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۶:غم شحنهٔ عشق است و بلا انگیزد - جان خواهد شحنگی و رنگ آمیزد


  49. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۱۲:یک دست به مصحفیم و یک دست به جام - گه نزد حلالیم و گهی نزد حرام

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۶۹:با دل گفتم درآی از خواب تمام - زان پیش که روزگار برگیرد گام

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الاول - فی الطامات » شمارهٔ ۱۶:هان ای ساقی درافکن آن باده به جام - باشد که شوم پخته از آن بادهٔ خام

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه » شمارهٔ ۶۲:خواهی که رسی به کام برگیر دو گام - یک گام زکونین و دگر گام زکام


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۰۹:احکام شریعت است چون شارع عام - بیرون مرو از راه شریعت یک گام

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۱۴:ای پیش تو مهر و ماه و تیر و بهرام - بر جیس و زحل، زهره حمل ثور غلام

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۲۸:سروی است سیاه چرده آن ماه تمام - بر آب دو عارضش خطی آتش فام

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۴۷:گردون قفسی است سبز پُر چشمه چو دام - مرغان همه زین قفس پریدند مدام


  50. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۳۴:یکباره برون نیامده از پی و پوست - دعوی سری مکن دلا کاین نه نکوست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۱۰۴:دنیا که جوی وفا ندارد در پوست - هر لحظه هزار مغز سرگشتهٔ اوست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن » شمارهٔ ۳۹:ای دوست اگر بهشت را داری دوست - یک نکته بیاموز که آن سخت نکوست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۴:عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست - تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۱۲:چشمی دارم همه پر از صورت دوست - با دیده مرا خوش است چون دوست دروست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط » شمارهٔ ۷:آن چیست زهستی به جهان در که جز اوست - یا کیست نه نیست لطفش از دشمن و دوست

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۱۸:آن را که حرامزادگی عادت و خوست - عیب دگران به نزد او سخت نکوست


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۶:بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوست - گیتیش بگنجدی نگنجد در پوست


  51. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۸۰:گر عمر بود تو را فزون از پانصد - افسانه شوی عاقبت از روی خرد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۳۴:در خاک نگه کند چو با ما نگرد - از غیرت آنکه دیده بر ما فکند


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۹:ای کشته مرا لعل تو مانند بسد - وی کشته به دندان بسد عاشق صد


  52. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۳۳:گر زانک شنیده ای زمردان دو سه پند - هر چیزی را به قدر آن چیز پسند

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۴۴:هنگام وداع آمد آن سرو بلند - گریان گریان که آخر این هجران چند


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۸:ای صاحب رای کامل و بخت بلند - سعی تو برای مال دنیا تا چند


  53. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۴۸:پروانگکی به پیش شمعی بپرید - در گوشهٔ شمع گوشهٔ یک تنه دید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۶۸:با عشق هزار قصّه گفتیم و شنید - وز وصل به من شیفته بویی برسید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۸۵:افسوس که عمر رفت در گفت و شنید - وز نور وصال پرتوی نیست پدید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۵۰:شب دوش نقاب قیر بر رخ چو کشید - از هجر توَم جان به لبان خواست رسید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۳۳:در کوزه نشست گل چو رخسارش دید - تا خون دلش در دل قاروره چکید

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه » شمارهٔ ۴۰:پروانگکی به پیش شمعی بپرید - در گوشهٔ شمع گوشهٔ یک تنه دید


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۱:دیدی که نسیم نوبهاری بوزید - ما را ز بهار ما نسیمی نرسید


  54. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۵۹:گر نفس شود تمام مقهور از تو - عقلت گوید که چشم بد دور از تو


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸۲:ای راحت سینه، سینه رنجور از تو - وی قبلهٔ دیده، دیده مهجور از تو


  55. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۷۶:میدان فراخ عمر بی تنگی نیست - رهوار نشاط نیز بی لنگی نیست


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۱:خاقانی اگر ز راحتت رنگی نیست - تشنیع مزن که با فلک جنگی نیست


  56. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۹۷:جهدی بکن ای خواجه درین عالم دون - بیرون افتی که نیست این جای سکون

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۱۰۳:ما را چه پلاس و چه طراز اکسون - چه عیش و نشاط و چه غم گوناگون

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۲۸:از عشق شود ادیب عاقل مجنون - وز عشق شود عافیت از پرده برون


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵۶:خاقانی ازین چرخ سیه کاسهٔ دون - چونی تو در این گلخن خاکسترگون

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۶۰:دل خون شد و آتش زده دارم ز درون - پیش آر میی چو خون که هست آتش‌گون

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۶۲:در کوی تو خاطری ندیدم محزون - زاهد از عقل شاد و عاشق ز جنون


  57. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن » شمارهٔ ۳۶:گر قرب خدا می طلبی خوش خو باش - وندر حق جمله خلق نیکو گو باش


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۵:در طبعِ بَهیمه‌سار، مردم‌خو باش - با عادت دیوسان، مَلَک نیرو باش


  58. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۶۲:در عالم عشق کفر ایمان باشد - آنجای گناه و توبه یکسان باشد

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۶۹:گفتم که دلم گفت پریشان باشد - ویران زبرای چه برین سان باشد


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۱:آن شب که دلم نزد تو مهمان باشد - جانم همه در روضهٔ رضوان باشد


  59. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۹۹:تا هست دلم بر غم تو دست آموز - دیده همه گریه گشت و جانم همه سوز

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۰۰:بر آتش سَودای تو ای جان افروز - آسوده نیَم چو شمع از گریه و سوز


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۶:هر کس که شود به مال دنیا فیروز - در چشم کسان بزرگ باشد شب و روز


  60. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۲۶:هرگز نرود مهر تو پاک از دل من - گر نیز شود زیر زمین منزل من

    اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۶۶:هرگز نرود مهر تو پاک از دل من - گر نیز شود زیر زمین منزل من


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۶۱:تا گشت سر کوی مغان منزل من - حل گشت به یمن عشق هر مشکل من


  61. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۳۱:در حسرت آنم که شبی در کویت - باد سحری به من رساند بویت


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۳:زنّار خطی عید مسیحا رویت - من کشتهٔ آن صلیب عنبربویت


  62. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط » شمارهٔ ۲۵:ای دل اگرت بصیرت حق بین است - پیوسته براق همّتت در زین است


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۳:تندی کنی و خیره کشیت آئین است - تو دیلمی و عادت دیلم این است


  63. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط » شمارهٔ ۴۳:گفتم که یکی روز بپرسم خبرش - تابوک برون رود تکبّر زسرش


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۷:او رفت و دلم باز نیامد ز برش - من چشم به ره، گوش به در بر اثرش


  64. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۳:گر کعبه کنی خراب از بدخویی - وز آب جفا نقش شریعت شویی


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۳۲:از عشق صلیب موی رومی رویی - ابخاز نشین گشتم و گرجی کویی

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۴۹:سلطانی و طغرای تو نیکو رویی - رویت زده پنج نوبت نیکویی


  65. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۵۴:چون خاک به زیر پایها فرسودن - به زانک به عجب آب روی افزودن


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷۳:گر خاک ز من به اشک خون پالودن - نالید، منال کو گه آسودن


  66. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۶:گل گفت که من ظریف و شهر آرایم - از دست چرا فتاده اندر پایم


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۲۵:تو گلبن و من بلبل عشق آرایم - جز با تو نفس ندهم و دل ننمایم


  67. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۵۸:شمعی که مبارز است و تمکین دارد - بر پشت لگن زچابکی زین دارد


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۰:لعلت چو شکوفه عقد پروین دارد - روی تو چو لاله خال مشکین دارد


  68. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۳۸:هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد - اندر دهن و لب چو شکر گیرد


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۵:هر روز فلک کین من از سر گیرد - بر دست خسان مرا زبون‌تر گیرد


  69. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه » شمارهٔ ۱۰:دردا که به هرزه زندگانی بگذشت - وندر شب غم روز جوانی بگذشت


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۴:در غصه مرا جمله جوانی بگذشت - ایام به غم چنان که دانی بگذشت


  70. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۲۲:در مدرسه ها مایهٔ گفتارم نیست - در بتکده ها صلیب و زنّارم نیست


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۹:از عشق لب تو بیش تیمارم نیست - کآلودهٔ لب‌هاست سزاوارم نیست


  71. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۸۰:بس کز تو دوم در به در و کوی به کوی - تاریک شدم چون شب و باریک چو موی


    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱۲:بر سر کنم از عشق تو خاک همه کوی - ای برده مرا آتش تو آب از روی

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱۳:خاقانی اگر در کف همت گروی - هان تا ز پی جاه، چو دونان ندوی

    خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱۵:نفسم جنب غرامت است ای دلجوی - کو تیغ که غسل‌ها توان کرد بدوی


  72. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » اشعار و قطعات پراکندهٔ دیگر » شمارهٔ ۱ - نسخهٔ معجون اُسقُف:تربد فلفل سیاه قاقله سمقونیا - گیر یک مثقال از هر یک اگر سازی دوا


    خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱ - در یکتاپرستی و ستایش حضرت خاتم الانبیاء:جوشن صورت برون کن در صف مردان درآ - دل طلب کز دارِ ملکِ دل توان شد پادشا

    خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲ - مطلع دوم:کار من بالا نمی‌گیرد در این شیب بلا - در مضیق حادثاتم بستهٔ بند عنا

    خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۷ - در مباهات و نکوهش حسودان:نیست اقلیم سخن را بهتر از من پادشا - در جهان، ملک سخن‌راندن مسلّم شد مرا

    خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۹ - این قصیدهٔ را ارتجالا در مدح شروان شاه منوچهر و صفت شکارگاه او و بنای بند باقلانی سروده است:از سر زلف تو بوئی سر به مهر آمد به ما - جان به استقبال شد کای مهد جان‌ها تا کجا


  73. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » اشعار و قطعات پراکندهٔ دیگر » شمارهٔ ۳:مهتری باش و هرچه خواهی کن - نه بزرگی به مادر و پدر است


    خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۷ - در فقر و گوشه نشینی و گله از سفر:قلم بخت من شکسته سر است - موی در سر ز طالع هنر است

    خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۸ - در مدح عموی خود کافی الدین شروانی:طبع کافی که عسکر هنر است - چون نی عسکری همه شکر است

    خاقانی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۴۰:زین اشارت که کرد خاقانی - سرفراز است بلکه تاجوَر است

    خاقانی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۴۱ - در ذم بی‌هنران:گر نشستی ورای خاقانی - نه ورا عیب و نه تو را هنر است


  74. اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » اشعار و قطعات پراکندهٔ دیگر » شمارهٔ ۸:عنقاء مُغر بست درین دور خرّمی - گم گشت خرّمی زجهان همچو آدمی


    خاقانی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۳۳۷ - در نکوهش بغداد:ای باغ داد و بیضهٔ بغداد مرحبا - دورانگه سپهر و سفرگاه انجمی

    خاقانی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۳۳۹:ای بزم تو فروخته رایات خرمی - در شان عهدت آمده آیات محکمی