اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
»
شمارهٔ ۶۲
خواهی که رسی به کام برگیر دو گام
یک گام زکونین و دگر گام زکام
اندر ره حق خواجه کم آید زغلام
یک بندهٔ پخته به که صد خواجهٔ خام


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به اهمیت تلاش و پختگی در مسیر حق اشاره میکند. او میگوید برای رسیدن به اهداف والا باید دو گام برداشت: یکی در عالم وجود و دیگری در عالم معنوی. در اینجا، وی به تأثیرگذاری فرد با تجربه و پخته در مقایسه با افراد سطحی و خام تأکید میکند و نشان میدهد که در این مسیر، فهم و درک عمیق از اهمیت بیشتری برخوردار است.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به آرزوهایت برسی، باید دو قدم برداری؛ یک قدم از دنیا و دغدغههای آن و قدم دیگر از مشکلات و ناملایمات.
هوش مصنوعی: در راه حق، یک بندهی با تجربه و کامل از صد نفری که در آغاز راه هستند، ارزش بیشتری دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هم غالیهزلفینی و هم سیماندام
هم روی نکو داری و هم نیکو نام
دو لب چو مدام داری و زلف چو دام
من مانده به دام دایم از بهر مدام
هر چند که از تو بوسه یابم گه بام
در آخر شب مرا هوس آید کام
بوسه بده و کنار برتست حرام
نشنودستی درو غزن باشد شام
افتادم در دام بتی سیم اندام
وز صحبت او دلم رسیده است بکام
تا من بزیم مرا تمام است خوشی
گر دلبر من به سر برد مِهر تمام
ای زرین نام لعبت سیم اندام
زر تو و سیم تو نه پخته ست و نه خام
در کس منگر به بی نیازی بخرام
زیرا که توانگری به اندام و به نام
هان تا ننهی ز دست یک ساعتْ جام
کارِ طربت پُخته کُن از بادۀ خام
چون نیست تو را در این جهان جایِ مقام
از عمر، نصیبِ خویش، بردار تمام!
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.