هر بازو را زور کمان تو کجاست
وین سخت کمان چه درخور بازوی ماست
از ما زر و زور و بازو البته مجوی
کانجا زر و زور و بازو ار هست تو راست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر بازو را زور کمان تو کجاست
وین سخت کمان چه درخور بازوی ماست
از ما زر و زور و بازو البته مجوی
کانجا زر و زور و بازو ار هست تو راست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به محدودیت‌های انسانی اشاره می‌کند و می‌گوید که قدرت و توانایی‌های بشر به تنهایی کافی نیست. او به مقایسه کمان و قدرت خود با کمان و قدرت خداوند می‌پردازد و بر این نکته تأکید می‌کند که اگرچه انسان ها ممکن است زحمت بکشند، اما در نهایت همه چیز به اراده و قدرت الهی بستگی دارد. بنابراین، تلاش‌ها و قدرت‌ها بدون ارتباط با خداوند بی‌فایده است.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به قدرت کمان و ویژگی‌های خاص آن اشاره می‌کند. او می‌پرسد که نیروی هر بازو کجاست و با توجه به سختی این کمان، آیا واقعاً توانایی ما به اندازه‌ای هست که بتوانیم از آن استفاده کنیم؟ به عبارت دیگر، او قدرت و سختی کمان را با توانایی‌های جسمی خود مقایسه می‌کند و به نوعی به محدودیت‌های انسانی اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: از ما انتظار نداشته باش که به تو طلا، قدرت و نیروی جسمانی بدهیم، زیرا اگر این چیزها در تو وجود داشته باشد، نیازی به ما نخواهی داشت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آزادی و عشق چون همی نامد راست
بنده شدم و نهادم از یک‌سو خواست
زین پس چونان که داردم دوست رواست
گفتار و خصومت از میانه برخاست
این کار نگر که از تو امروز مراست
بازار بهشتیان چنین باشد راست
نی بوسه فروشی تو به نرخی که سزاست
نی بوسه خری بدان چه در حکم رواست
گر نور فلک چو طبع ما گردد راست
در مدح تو از طبع سخن نتوان خواست
هر بیت که در مدح تو خواهم آراست
در خورد تو نیست بلکه در طاقت ماست
دارنده چو ترکیب طبایع آراست
از بهر چه افکندش اندر کم و کاست؟
گر نیک آمد، شکستن از بهر چه بود؟
ور نیک نیامد این صُوَر، عیب که راست؟
گر خصم نخواست از حسد کار توراست
ایزد ملکا هر آنچه او خواست نخواست
امروز که راست این سعادت که تو راست
اقبال فزون گشته و خصمان کم و کاست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.