اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۲۳۸
آن شب که زبختم گرهی بگشاید
شب بین که چه کوتاه قبا می آید
یا رب تو به شب وصل سحرگه منمای
تا صبح فراق شب مرا ننماید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به توصیف یک شب پر تنش و دلتنگی میپردازد. او انتظار دارد که در این شب، ارتباطی نو برقرار کند و گرهای از مشکلاتش باز شود. اما از خدا میخواهد که این شب دلزده و فراق به صبح نرسد تا در حسرت و درد فراق باقی نماند. بنابراین، احساس ناامیدی و longing او در این شب به زیبایی بیان شده است.
هوش مصنوعی: در آن شبی که دلم آرام میگیرد و مسائل پیچیدهام حل میشود، شب را ببین که چقدر زود گذر است و چقدر مدت کوتاهی را در قبا (لباس) میگذرانیم.
هوش مصنوعی: خدایا، شب را به من نزدیک نکن تا صبح از فراق یاد نکنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معشوقهٔ خانگی به کاری ناید
کاو دل ببَرَد رخ به کسی ننماید
معشوقه خراباتی و مطرب باید
تا نیمشبان آید و کوبان آید
معشوقهٔ خانگی به کاری ناید
کو دل بَرَد و روی به کس ننماید
معشوقه خراباتی و مطرب باید
تا نیم شبان زنان و کوبان آید
هر روز کمان گوشه تو بگراید
رو دلبرکی جو که تو را برباید
یا هر که تو را دید، تو را سیر آید
بس مرغدلی اگر نباشد شاید
مردی که براه عشق جان فرساید
آن به که بدون یار خود نگراید
عاشق بره عشق چنان میباید
کز دوزخ و از بهشت یادش ناید
گر نعل سمند تو بر آهن ساید
زو چشمۀ خضر در زمان بگشاید
ور خصم تو در آینه رخ بنماید
دست اجل از آینه بیرون آید
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.