گنجور

 
صغیر اصفهانی

شماره ۱ - ساقی‌نامه: بیا ساقی ای رشگ حور بهشت

شماره ۲ - بسمه تعالی شانه: ای همه هستی همه هستی توئی

شماره ۳ - ارسال رسل: زان همه ارسال رسل در سبق

شماره ۴ - ستایش: سعی بزرگان و مهان یاد باد

شماره ۵ - سبب نظم کتاب: گر طلبی علت نظم کتاب

شماره ۶ - چشمه آب حیات: علم بود چشمه آب حیات

شماره ۷ - آیت کبری: ای بشر ای آیت کبرای حق

شماره ۸ - رؤیای صادقه: دوش مرا خواب بچشم پر آب

شماره ۹ - نسخه کیمیا: بود بسی در طمع کیمیا

شماره ۱۰ - پادشاه رعیت نواز: پادشهی بود رعیت‌نواز

شماره ۱۱ - قافله سوداگر: قافله‌ای بست پی سود بار

شماره ۱۲ - نتیجه راستی: قافله ئی بد برهی رهسپار

شماره ۱۳ - کار و کارگر در سال ۱۳۰۷ شمسی سروده شد: کار کن و کار کن و کار کن

شماره ۱۴ - علم و عمل: چون به ازل طرح جهان ریختند

شماره ۱۵ - پنبه ایران: گوش فرا دار که گوید صریح

شماره ۱۶ - مس و چینی: دوش رسیدند بخوان نعم

شماره ۱۷ - اشتر و گله: اشتری از سردی دی گشت‌زار

شماره ۱۸ - شیر و روباه: گرسنه شیری چو حریصان بدشت

شماره ۱۹ - حاسد و محسود: بود دو تن را دو درخت کهن

شماره ۲۰ - سخت و سست: سخت گرانی به درختی نشست

شماره ۲۱ - گل و خار: گفت گلی از سر نخوت بخار

شماره ۲۲ - نتیجه ظلم: بود یکی ظالم مردم گداز

شماره ۲۳ - ماست کش و یخ کش: ماست کشی بود به عهد قدیم

شماره ۲۴ - خانه تنگ: خانه ما هست بسی تنگ‌تر

شماره ۲۵ - کیفیت صلحیه اصفهان: گوش فرا دار که سازم بیان

شماره ۲۶ - مصاحبت دو نادان: بود یکی مرد تهی مغز خام

شماره ۲۷ - شلتاق پلتاق: صیحگهی پر فن حیلت‌گری

شماره ۲۸ - قدک و صباغ: داد به صباغ کسی یک قدک

شماره ۲۹ - پند لقمان: حضرت لقمان که بنوع بشر

شماره ۳۰ - حکمت افلاطون: دید فلاطون مرضی در مزاج

شماره ۳۱ - در مذمت نوشابه: بود یکی خانه چو باغ جنان

شماره ۳۲ - سؤال موسی: موسی عمران به مناجات حق

شماره ۳۳ - کلام عیسی: عیسی مریم چو علم بر فراخت

شماره ۳۴ - مرام احمد: احمد خاتم شه اقلیم جود

شماره ۳۵ - ماهی و صدف: ماهیکی در تک بحر از صدف

شماره ۳۶ - حسن و مال: دوش ز من کرد عزیزی سئوال

شماره ۳۷ - سیرچمن: از پی تفریح شدم صبحدم

شماره ۳۸ - دف و مطرب: دف به کف مطربکی تیز هوش

شماره ۳۹ - بلبل و پروانه: بلیلی از ناله مستانه‌ای

شماره ۴۰ - اسباب درویشی: بوالهوس دل به هوا بسته‌ئی

شماره ۴۱ - خودبینی: اسب سواری لب آبی رسید

شماره ۴۲ - احمد و محمود: دخترکی سن دهش ناتمام

شماره ۴۳ - کشف راز: گفت کسی با دگری راز خویش

شماره ۴۴ - حکایت: خواجه دنیا طلب کاهلی

شماره ۴۵ - حکایت: عارفی از ضعف به بستر فتاد

شماره ۴۶ - حکایت: شیر خدا رهبر اهل یقین

شماره ۴۷ - اعتذار: دفتر جان بخش و داد بشر

شماره ۴۸ - حکایت: شنیدستم بدیوانه نمائی

شماره ۴۹ - حکایت: بزشتی کرد تسخر عیب‌جوئی

شماره ۵۰ - گل و شبنم: گل و شبنم به هم در بوستانی

شماره ۵۱ - تنبیه: خرد را گفتم ای دانای هر راز

شماره ۵۲ - حکایت: شنیدستم که لقمان نکو نام

شماره ۵۳ - نصیحت: بکن پندی سرور آور ز من گوش

شماره ۵۴ - نصیحت: بخر پند و مکن حکمت فروشی

شماره ۵۵ - نصیحت: گرت باید به گیتی سر فرازی

شماره ۵۶ - در محبت: محبت جلوه اول ز حق دان

شماره ۵۷ - در همین مقام: کسی پرسید از من سر خلقت

شماره ۵۸ - نصیحت: چنان بایدت زیستن در جهان

شماره ۵۹ - حکایت: شنیدم که مردی سعادت نصیب

شماره ۶۰ - حکایت: به رستم چه خوش گفت فرزانه زال

شماره ۶۱ - حکایت: شنیدم که رستم به مازندران

شماره ۶۲ - نصیحت: از یاد خدا مباش غافل

شماره ۶۳ - حکایت: گفت درویشی شبانگه با مرید

شماره ۶۴ - حکایت: دید مردی را عسس غلتان به خاک

شماره ۶۵ - حکایت: داد درویشی از ره تمهید

شماره ۶۶ - نصیحت: ای که آزردن خلقت کار است

شماره ۱۰۲ - در ستایش و تعریف فردوسی علیه‌الرحمه به الفاظ فارسی: دو تن پهلوان سخن در میان

شماره ۱۰۴ - آقای بهمنی یکی از شعرای گستاخ: مدیرنامه نامی کانون

شماره ۱۱۴ - غدیریه به بحر جدید: زهی عید همایون سعیدی

شماره ۱۱۴ - قطعه: شنیدم که کوری به خاک زمین

شماره ۱۱۵ - قطعه: زبان زندانی و کام تو زندان

شماره ۱۱۶ - قطعه در میلاد مسعود حضرت خاتم المرسلین (ص): یکی ز اتباع عبسی پور مریم

شماره ۱۱۷ - وصیت حضرت مولی‌الموالی علی علیه‌السلام: شیر یزدان شاه مردان با پسر