لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. مصرع دوم از هر دو بیت رو نمیفهمم

    Comment by Anonymous — بهمن ۹, ۱۳۹۳ @ ۱۰:۴۲ ق.ظ

  2. روشن است ناشناس جان !!
    خودم از سخن خودم خندیدم ، ناشناس جان هم از آن حرف هاست ، عرض میکنم که این نهایت شناخت و اوج عرفان است ، بیهوده نیست که مولوی اینهمه ایشان را ستایش کرده است .
    میفرماید این بدنی که شما از من می بینید یکی از نمود ها و علامت های وجود است ، ورنه من نیستم و فنای فی الله شده ام و از آنجا که براین علایم پیرهنی باید کرد از بهر ستر عورت ، این پیراهن سایه ای دارد و این سایه از آن پیراهن است نه از من .

    Comment by شمس الحق — بهمن ۹, ۱۳۹۳ @ ۵:۴۳ ب.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره