1. اولین بار استاد ارجمند دکتر احمد رضا یلمه ها مدرس توانای جامعه شناسی ادبیات دانشگاه با این بیت که : دل وجانم به تو مشغول ونظر در چپ و راست / تا ندانند حریفان که تو منظور منی . مرا با این غزل بسیار زیبا آشنا کرد ومدتها گشتم تا پیدایش کردم که سعدی در کدامین غزل چنین جذاب سروده است . شاید کمتر بیانی به این حد از رسایی وشوق انگیزی بتوان یافت که راز عشق که عظمت وشکوهش به پوشیدگی ست، را به این شیوایی نشان دار کند که هنوز هم بهتر از آن نتوان یافت که تقدیمش کردم به یکی از دوستانم .

    Comment by علی جابری — آبان ۱۳, ۱۳۹۲ @ ۱:۳۷ ب.ظ

  2. یه شعری هست از حافظ موسوی که خیلی مرتبطه :
    “نامت را درهیچ یک از شعرهایم نمی نویسم
    از تو
    با هیچ کس
    حتی در لفافه
    حرف نمی زنم
    در جمع , با تو چون غریبه سخن می گویم

    از رسوایی می ترسم
    پنهانی به دیدارم بیا
    همچنان پذیرایِ تو خواهم بود
    در حیاط خلوتِ روحم
    که مخصوص ملاقات های خصوصی ست”

    Comment by رضا توکلی زانیانی — آبان ۱۶, ۱۳۹۲ @ ۱:۰۳ ق.ظ

  3. باسلام.

    جسارتا احساس میکنم این بیت باید “سیمین”صحیح باشه نه “سیمینش”تاازوزن خارج نشه.
    مرد راضیست که در پای تو افتد چون گوی
    تا بدان ساعد “سیمین” به چوگان بزنی

    Comment by کورش — دی ۲۶, ۱۳۹۲ @ ۹:۱۱ ب.ظ

  4. برای نفر بالایی متاسفم که نفهمید ش ساکن خوانده میشه و اگر نباشه وزن خراب میسه..از سعدی ادیب تر بودند

    Comment by محمد ابراهیم — اسفند ۲۷, ۱۳۹۲ @ ۲:۰۲ ق.ظ

  5. من هم دوست دارم برای احترامی که در لحن سخن همون بالایی که فرمودید یعنی کورش تشکر کنم . ادیب اگر نباشیم خود خرده ایست اما ادب اگر نباشد چه کنیم محمد ابراهیم جان . بیا مهربانتر باشیم و ادب نگه داریم .

    Comment by ستاره — اسفند ۲۷, ۱۳۹۲ @ ۲:۰۴ ب.ظ

  6. از این که منظورمو از همه مخفی کر دم خیلی بشیمو نم چون درد تنهایی خیلی بد تر از رسواییه ……………………………. برای تنها نماندن رسوایی را به جا ن بخرید

    Comment by حسین — اردیبهشت ۳۰, ۱۳۹۳ @ ۱۱:۵۰ ق.ظ

  7. شما هر جور بخوانی سیمین درست هست. در ضمن از سعدی ادیب تر هم در عصر ما هستند.

    Comment by سعید — مرداد ۵, ۱۳۹۳ @ ۱:۳۳ ب.ظ

  8. از شاهکار شوالیه آواز لذت ببرید. این غزل شیخ اجل را با صدای شهرام ناظری تجربه کنید. از دست ندهید!!!

    Comment by Anonymous — مرداد ۲۳, ۱۳۹۳ @ ۹:۲۱ ب.ظ

  9. با سلام …
    وزن شعر احیانا فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن نیست ؟؟؟؟

    Comment by علی — مهر ۲۴, ۱۳۹۳ @ ۳:۳۲ ب.ظ

  10. با سلام همان سیمین درست است و سعدی هم در شعرش همین رو منظور کرده اما احتمالا ایراد تایپی بوده که شده سیمینش،چون هم وزن رو از دست میده و هم معنی معنی بدان گونه که سعدی در حال سخن گفتن با دلبر خویش نمی تواند از دیگری سخن بگوید بس یا سیمینت درست هست یا سیمین و چون این دو وزن و معنی را بهم نمی زنند پس میتوان از این دو بهره گرفت . البته در کتاب های چاپ قدیمی همان سیمین نوشته شده

    Comment by جعفر — آذر ۱۸, ۱۳۹۳ @ ۹:۳۶ ق.ظ

  11. باسلام
    سیمینش از نظر وزن و معنا صحیح تر است.
    ‘ن’ و ‘ش’ هر دو ساکن خوانده می شود. همچنین ‘ش’ مفعول است و به مرد بر می گردد و مضاف الیه ساعد نیست.
    یعنی مرد راضی است مانند گوی در پای تو افتد تا با آن ساعد سیمین، ‘او را’ به چوگان بزنی

    Comment by سیدمحمد — دی ۶, ۱۳۹۳ @ ۱۱:۱۶ ب.ظ

  12. نور به قبرت بباره سعدی… مست شعرهات شدم… من چرا دل به تو دادم که دلم میشکنی…. واااای…

    Comment by کسرا — تیر ۱۸, ۱۳۹۴ @ ۷:۵۸ ب.ظ

  13. دیگران چون بروند از نظر از دل بروند
    تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی
    لطفا ۱ عارفی… دانشمندی… دکتری استادی فیلسوفی بیاد کمی… فقط کمی از این شعر ناب تعریف کنه… کار من نیست… نه عقلم یاری میکند نه فهمم نه زبانم و نه علمم… ککککمککک

    Comment by کسرا — تیر ۲۱, ۱۳۹۴ @ ۱۱:۰۴ ب.ظ

  14. قطعا سیمینش درست هست
    ویژگی سبکی هست و پرش ضمیر داره
    دوستان عزیزی که گفتند سیمین دقت کنن که وزن با این روش نگارش “سیمین” غلت میشه و یک هجا کم میاره، علاوه بر اون ضمیر ش هست نه ضمیر “ت”
    چرا که مرجع ضمیر “مرد” هست نه “تو.”

    Comment by مرتضی — مهر ۲۳, ۱۳۹۴ @ ۸:۴۷ ب.ظ

  15. دقیقا سیمینش درسته .چون حرف ش در این کلمه ساکن هست. همه ما امثال این رو در جاهای دیگه هم دیدیم

    Comment by فرهاد — آبان ۱۹, ۱۳۹۴ @ ۶:۲۹ ب.ظ

  16. باسلام….درمورد بیت ششم،در جواب دوست عزیزی ک فرمودند “ش” نباشد بهتر،برحسب قدر فهم خود باید بگویم، که درین قسمت رقص ضمیر صورت گرفته که از شگرد های شاعرانه هست….و درینجا مرجع ضمیر “مرد” است و نقش آن مفعولست….
    که بذکر نمونه از شیخ شیراز،از خاطر پریشان ،اکتفا میکنم و زبان در میکشم:
    گفتم بببینمش،مگرم درد اشتیاق/ساکن شود….

    Comment by علی عباسی — اسفند ۱, ۱۳۹۴ @ ۱۲:۵۴ ق.ظ

  17. سعدی جادوی سخن دارد

    Comment by علی — شهریور ۱۹, ۱۳۹۵ @ ۵:۲۲ ق.ظ

  18. سلام به همگی دوستان خصوصا سعدی دوستان
    دوستان کسی میدونه منظور استاد سخن ، سعدی ، از بیت آخر چیست؟

    Comment by سجاد — شهریور ۲۴, ۱۳۹۵ @ ۱۱:۱۶ ق.ظ

  19. سجاد جان
    خوان درویش به شیرینی و چربی بخورند
    سعدیا چرب زبانی کن و شیرین سخنی
    می گوید : سعدیا هم چرب زبانی و هم شیرین سخن ، شعر ترا به همین سبب خریدارانند.
    یا شیرین سخنی و چرب زبانی کن تا چون خوان درویش طرفدار داشته باشد
    پایدار باشی

    Comment by حسین ۱ — شهریور ۲۵, ۱۳۹۵ @ ۲:۰۲ ق.ظ

  20. با سلام و عرض ادب. با کمی دقت متوجه خواهیم شد که واژه”سیمینش”درست است.با تقطیع مصرع به این شکل:
    تابدان سا_عد سیمین_ش به چوگان_بزنی
    در رکن سوم باید حرف”ش”را مترادف حرف “ف” در فعلاتن در نظر گرفت و متحرک خواند.(ش به چوگان=ف ع لا تن).در ضمن نام کامل بحرشعر “رمل مثمن مخبون محذوف” است.

    Comment by سید محمد کاظم — بهمن ۷, ۱۳۹۵ @ ۱۱:۱۷ ب.ظ

  21. با سلام
    به نظر بنده حریف کلمه مناسبی نیست زیرا برای عشق رقیب است نه حریف

    دل و جانم به تو مشغول و نظر در چپ و راست
    تا ندانند رقیبان که تو منظور منی

    Comment by مسلم — اردیبهشت ۱۷, ۱۳۹۶ @ ۳:۴۴ ق.ظ

  22. با سلام و درود بر همه ی دوستان
    در بیت:
    مرد راضیست که در پای تو افتد چون گوی

    تا بدان ساعد سیمینش (سیمین) به چوگان بزنیپ
    بدانید که حرف “ش” اضافه است و غلط و درست همان “سیمین” است.
    لطف کمی به معنی شعر فکر کنید! درست است که میشود با سکون -ن و -ش وزن را ساخت اما دوستان معنی را چه می کنید؟
    در این بیت ساعد سیمین به شخص مخاطب سعدی اشاره دارد نه به “مَرد”
    یعنی: مرد راضی است که چون گوی چوگان در پای تو بیاُفتد- که تو با آن ساعد سیمینت او را به چوگانت بزنی ( جان به فدای ساعد سیمین دست تو )

    سپاس و درود و تشکر

    Comment by پارسا — شهریور ۲۳, ۱۳۹۶ @ ۱۱:۳۹ ق.ظ

  23. دوست عزیز آقای پارسا دقیقا این معنایی که شما نوشتی با ش در سیمینش درست میشه
    ش معنی همان “او را” میده که شما فرمودید

    Comment by صابر — مهر ۲۲, ۱۳۹۶ @ ۲:۲۴ ق.ظ

  24. لطفا معنی کامل این شعر رو بدین به من

    Comment by کیانا — آبان ۷, ۱۳۹۶ @ ۹:۱۶ ب.ظ

  25. دوستان عزیز تصحیح آقای پارسا درست و صحیح است
    مرد راضی‌ست که درپای تو افتد چون گوی
    تا بدان ساعد سیمین به چوگان بزنی

    حرف در (سیمینش) اضافه و بی جاست!
    اگر ش باشد یعنی تو با ساعد سیمین او ارو به چوگان بزنی
    در حالی که منظور ساعد سیمین مخاطب است، یعنی ساعد سیمین تو

    -> معنی بیت: مرد راضی است که مثل گوی در پای تو بیافتد
    تا با آن ساعد سیمینت او را مثل چوگان بزنی

    Comment by فرستاده سعدی — بهمن ۲, ۱۳۹۶ @ ۲:۲۱ ب.ظ

  26. الغیاث و الغیاث
    ما را نه ترنج از تو مرادست نه به
    تو خود شکری پسته و بادام مده

    Comment by 7 — بهمن ۲, ۱۳۹۶ @ ۲:۵۴ ب.ظ

  27. درود بر ۷ و هشدار به فرستاده دروغین سعدی
    ” شین ” در سیمینش ضمیر ملکی نیست ، کاربرد مفعولی دارد
    می فرماید مرد راضی است به پای تو بیفتد
    باشد که وی را چون گوی به ساعد سیمین بزنی.

    Comment by گمنام — بهمن ۲, ۱۳۹۶ @ ۶:۱۳ ب.ظ

  28. با سلام خدمت دوستان گرانمایه
    در خصوص بیت ۶ که شیخ اجل فرموده:«مرد راضیست که در پای تو افتد چون گوی/ تا بدان ساعد سیمینش به چوگان بزنی» باید گفت کاربرد ضمیر متصل «ش» در واژه «سیمینش» درست می باشد به این دلیل که در ادبیات فارسی کهن یک ویژگی سبکی به نام «رقص ضمیر» وجود داشته که در حقیقت به شاعر کمک میکرده با استفاده از آن کلمه ای را که در ضمن بیت آمده به عنوان مفعول تعیین نماید. رقص ضمیر همیشه باید مرجعی داشته باشد که به آن مرجع بازگردد و اصطلاح به آن «مرجع ضمیر» می گویند، در این بیت مرجع ضمیر «ش» همان مرد می باشد که در اول مصرع ۱ آمده.
    در این بیت سعدی از این قابلیت استفاده کرده و کلمه «سیمین» را با پسوند «ش» به کار برده که مرجع این ضمیر بر میگردد به مرد در مصرع اول.
    اگه بخواهیم ژرف ساخت این بیت را بدون استفاده از ضمیر «ش» بنویسیم، بدینگونه خواهد شد:
    مرد به افتادن در زیر پای تو رضایت دارد تا تو با ساعد نقره فام خود همانند گوی «او» را بزنی.
    با تشکر از وب سایت زیبای «گنجور»

    Comment by یاشار محمدی وافق — فروردین ۱۶, ۱۳۹۷ @ ۱۲:۳۵ ب.ظ

  29. مرد راضیست که در پای تو افتد چون گوی
    تا بدان ساعد سیمینش به چوگان بزنی

    “ش” ساکن و پیوسته به سیمین “نشان تاکید است.یعنی این مرد سرگشته چون گوی از خدایش است که ” آن ساعد سیمین که تو راست ” چوگانی شود که گوی سرگردان را بنوازد.درهمین نواختن ها میباشد که میشود امید داشت دمی او را ثابت نگه دارد.
    نازم که فدای دست سیمین تو دلبر گردم

    این ضربت بی قانون تا چند زنی برمن
    یک روز چو چنگ آخر در برکش و بنوازم
    خواجو

    Comment by 7 — فروردین ۱۶, ۱۳۹۷ @ ۸:۵۹ ب.ظ

  30. سلام
    دوستان همگی فهمیدیم که در بیت ششم ضمیر “ش” لازمه و معناش مفعولیه ولی من هنوز هم نمیتونم وزنشو درست متوجه بشم :-/

    Comment by لیلا — خرداد ۲, ۱۳۹۷ @ ۳:۱۳ ب.ظ

  31. تا/ب/دان/سا*
    فعلاتن
    ع/د/سی/می/
    فعلاتن
    نش/ب/چو/گان*
    فعلاتن
    ب/ز/نی
    فعلن
    در وزنهایی که با فعلاتن آغاز میشود میتوان فاعلاتن را فعلاتن گرفت.یعنی هجای کوتاه را بلند گرفت

    Comment by 7 — خرداد ۲, ۱۳۹۷ @ ۷:۱۶ ب.ظ

  32. با عرض احترام … دربیت مرد راضیست که در پای تو افتد چون گوی …. مصرع صحیح … تا بدان ساعد سیمینش به چوگان بزنی. است و ش در این بیت در نشان مفعول واقع شده و لغت سیمین از نظر وزنی و معنایی ایراد دارد .
    سیمینش به نون و شین ساکن تلفظ میشود اگر نمی توانید تلفظش کنید می تونید دکلمه شعر رو گوش بدید .
    در ضمن در نسخه دکتر فروغی (معتبر ترین تصحیح دیوان سعدی ) نیز لغت سیمینش ذکر شده … پس لطفا قبل از درج نظر بیشتر دقت کنید .
    با تشکر.

    Comment by متین — مرداد ۱۱, ۱۳۹۷ @ ۱۰:۴۲ ب.ظ

  33. سلام خدمت ادیبان گرامی بنظر من باید سیمینت باشد چون سعدی مستقیم با یار مغازله کرده و میگوید ایکاش من گوی بودم تا تو با با ساق سفید دست یا پایت حالا هرکدام به من می زدی.نوعی مازوخیسم در عشق بازی که هرستمی از جانب یار برای عاشق حظ بخش است.

    Comment by علی برز گودرزی — تیر ۱۳, ۱۳۹۸ @ ۵:۲۶ ب.ظ

  34. سلام دوستان عزیز
    میشه لطفا بگید تلفظ صحیح واژه 《می‌نکنی》 در مصرع دوم بیت اول چطور هست؟
    با توجه ب اینکه باید با وزن شعر هماهنگ باشه

    Comment by عاطفه — مرداد ۲۲, ۱۳۹۸ @ ۸:۰۵ ب.ظ

  35. دیگران چون بروند از نظر از دل بروند
    تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی

    لطفا معنای این بیت را هرکس میدونه برام ارسال کنه ممنون میشم با سپاس

    Comment by majid — مهر ۴, ۱۳۹۸ @ ۱:۰۶ ق.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره