1. در حلقه‌ی کارزارم انداخت
    آن نیزه که حلقه می‌ربودم
    «اشاره به قصه‌ی عامیانه‌ایست که در آن پیاده‌ی جلودار پهلوان به میدان آمد و مقداری حلقه‌ی آهنین را در فاصله‌های مختلف روی زمین پخش کرد. آن گاه سوار به قصد عرض هنر به تاخت از آن سوی میدان فرا رسید و در ضمن تاختن اسب با سرعت هر چه تمام‌تر حلقه‌ها را یکایک با سر نیزه از زمین برچید، مقصود سعدی آن است که این هنرمندی در نیزه وری و ربودن حلقه‌ها موجب مغروری من شد و مرا در حلقه‌ی کارزاری (کارزار عشق) انداخت که جان به سلامت از آن به در بردن دشوار است.
    •شرح از دکتر محمد جعفر محجوب. مجله «هنر و مردم» دوره ی شانزدهم، شماره های ۱۸۴ و ۱۸۵. بهمن و اسفند ۱۳۵۶

    Comment by محمد جواد اکبرین — تیر ۱۸, ۱۳۹۵ @ ۱:۵۰ ب.ظ

  2. شابد مفید باشه:
    ( از دهخدا)
    انگشت بدر سودن ؛ در خانه کسی را به قصد مزاحمت کوبیدن
    ، کنایه از روی آوردن به کسی

    Comment by فرخ — خرداد ۱۷, ۱۳۹۶ @ ۱۱:۲۹ ق.ظ

  3. پس بنظر میرسه بیت چهارم همانطور که دهخدا میگه (و علیرغم نسخه فروغی) باید به این شکل باشه:
    انگشت نمای خلق گشتم
    وانگشت به هیچ در نسودم

    Comment by فرخ — خرداد ۱۷, ۱۳۹۶ @ ۱۱:۵۲ ق.ظ

  4. بیت سوم ، مصراع دوم در نسخه فروغی هست: “آن نیزه که حلق می‌ربودم” که بنظر خطای چاپیه و همین “آن نیزه که حلقه می‌ربودم” صحبح هست.

    Comment by فرخ — خرداد ۱۷, ۱۳۹۶ @ ۱۱:۵۶ ق.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره