لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. مولا علی (ع) : ” آدمی نهفته در زیر زبان خویش است “

    Comment by سعید — آبان ۱۷, ۱۳۸۹ @ ۸:۴۱ ب.ظ

  2. گنج زر یا جمله مار و کزدمست==== درستش:
    گنج زر یا جمله مار و کژدمست

    Comment by لوراس — مهر ۲۵, ۱۳۹۳ @ ۴:۳۹ ب.ظ

  3. آدمی مخفیست در زیر زبان
    این زبان پردست بر در گاه جان
    چونک بادی پرده را در هم کشید
    سر صحن خانه شد بر ما پدید

    الگو های روان شناختی که مولانا ارائه میدهد . آبشخورش معارف و عرفان و اندیشه های متعالی یک فرهیخته نادر الوجود میباشد.
    مولانا در این بیت به یک نکته ظریف و بارزی اشاره میکند (زبان یا قوه ناطقه) که تنها بشر صاحب آنست و این زبان همچون آئینه ای درون انسان را به تماشا میگذارد.
    تا مرد سخن نگفته باشد عیب و هنرش نهفته باشد.
    در دفتر اول مثنوی اولین داستان خلیفه و کنیزک.این زبان کنیز است که ماهوی درد درون او را پیش حکیم حاذق به منصه ظهور میگذارد بطوری که حکیم های قبلی هیچ کدام موفق به شناخت درد کنیزک نبودند.حکیم حاذق در حقیت با استادی و با دیالوگ حکیمانه و خاص خود کلید قفل زبان کنیزک را میسازد و نهایتا در های بسته روحیات او را باز کرده و زوایای مکتوم جان او را شناسایی میکند و درد او را پیدا میکند .که او عاشق زرگری در سمرقند است. این روش پیسیکولوژی در علم روانشناسی مرسوم و از مهمترین شیوه های روان شنا ختی و روان درمانی در حال حاضر نیزهست.
    بنا بر این برای شناخت افراد و روحیات و اذهان آنها دیالوگ و بکار گیری این شیوه خیلی موثر است روان کاو با استفاده از ابزار زبان ( هم ،زبان خود بعنوان حکیم هم ،زبان طرف مقابل )میتواند هویت شخصیتی وی را تر سیم
    و ظا هر سازد. و محتوی صندوقچه سر بسته سینه او را بنمایش بگذارد.
    بعد از زبان که نشانگر شخصیت و هویت نهفته اشخاص هست اعمال و رفتار شخص میباشد.

    Comment by جاوید مدرس (رافض) — مهر ۸, ۱۳۹۵ @ ۲:۵۶ ب.ظ

  4. آدمی مخفی است در زیر زبان این زبان پرده است بر درگاه جان که مصرع نخست آن ترجمه این سخن پیامبر (ص) است : المرء مخبوء تحت لسانه

    Comment by محمد — تیر ۱, ۱۳۹۶ @ ۴:۱۱ ب.ظ

  5. با سلام و ادب
    در حاشیه هایی که در ذیل این مطلب آمده سخنی که به پیامبر (ص) نسبت داده شده صحیح نمی باشد و این جمله از حضرت علی (ع) می باشد مرجع آن هم (۳۱ ـ دشتی، محمد، ترجمه نهج البلاغه، چ ۱، قم، انتشارات تهذیب، ۱۳۷۹ ه.ش.) ص ۶۶۰ متن عربی و ص ۶۶۱ ترجمه آن است. خواهشمند است اصلاح فرمایند. با تشکر

    Comment by حمید — آذر ۲, ۱۳۹۷ @ ۲:۳۰ ب.ظ

  6. سلام تامرد سخن نگفته باشد عیب و هنرش نهفته باشد

    Comment by محمد ابراهیم — تیر ۱۳, ۱۳۹۹ @ ۱۰:۰۰ ب.ظ

  7. مولوی زبان را راه ورود به جان نمیداند بلکه انرا پرده و پوششی بر درگاه جان میداند. راه ورود به صحن خانه وجود در هم کشیدن و کنار رفتن زبان است.
    خمش ای بلبل جان ها که غبار است زبان ها
    که دل و جان سخن ها نظر یار تو دارد.

    ساختارهای متفاوتی در مغز مسئول درک زیبایی و عشق (سیستم لیمبیک) و فهم زبان و گویش (قشر ورنیکه و بروکا) هستند. «مغز گویا» برای ایجاد ارتباط و انتقال اطلاعات و مدیریت زندگی اجتماعی انسان تکامل یافته است و لذا قادر به فهم «مغز عاشق» نبوده و نمیتواند ادراکات و یافته های او را بیان کند.

    Comment by حسین — مهر ۲۵, ۱۳۹۹ @ ۱:۳۶ ب.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره