لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. من یک جا خواندم که اقبال لاهوری پاکستانی است ولی شما نوشتید هندی است منبع : کتاب زندگی نامه شاعران معشوق

    Comment by زهرا — دی ۲۳, ۱۳۹۳ @ ۱:۲۲ ب.ظ

  2. خانم زهرا آیا شما مطمئن هستید که کتابی که فرمودید … زندگی نامه شاعران معشوق است ؟!! در هر صورت پاکستان قسمتی از هند است که هنگام اشغال توسط ارتش انگلستان به چندین قسمت تقسیم شد از جمله پاکستان و مسلمانان را به این بخش از هندوستان گسیل داشتند و نامش را هم گذاشتند پاکستان یعنی سرزمین پاک ها .

    Comment by شمس الحق — دی ۲۴, ۱۳۹۳ @ ۴:۲۴ ق.ظ

  3. بله استاد شمس الحق
    این کتاب زندگی نامه شاعرانی است که در اشعارشان بیان عاطفی به کار رفته است مانند حافظ وهاتف اصفهانی
    ولی ممنون از اطلاعاتتان

    Comment by زهرا — دی ۲۸, ۱۳۹۳ @ ۲:۵۵ ب.ظ

  4. حقیر باید تشکر کند بانوی محترم ، سبب حیرتم این است که “شاعران معشوق” قدری ثقیل می نماید و شاید شاعران عاشق یا شاعرانی که از عشق سخن می گویند نیکوتر می نمود و آیا نویسنده کتاب اهل ایران است سرکار خانم؟ اگر ممکن است نام نویسنده را بفرمایید ، ضمناً کدام شاعر است که از عشق سخن نرانده باشد ، شاعران پارسی گو همه از عشق گفته اند ، حتی فردوسی و مولوی ، عشق زمینی و آسمانی :
    عاشقی گرزین سر و گر زان سر است / عاقبت ما را بدان سر رهبر است
    هرچه گویم عشق را شرح و بیان / چون به عشق آیم خجل باشم از آن
    سراسر مثنوی و دیوان شمس سخن عشق است و عاشقی ،
    کلمه عشق را از دواوین شعر بیشتر شعرای ما حذف کنید ،خواهید دید که چیز چندانی باقی نمی ماند . درود بر شما .

    Comment by شمس الحق — دی ۲۹, ۱۳۹۳ @ ۱۱:۰۳ ق.ظ

  5. استاد شمس الحق

    نویسندگان این کتاب ایرانی هستند قاسم کریمی،حمید رضا میر حاجی و جعفر معدندار.
    در این کتاب زندگی نامه ۵۶ شاعر امده است ومن فقط نام سه نفر را برده ام و علت این نامگذاری را نمی دانم

    Comment by زهرا — دی ۲۹, ۱۳۹۳ @ ۲:۵۳ ب.ظ

  6. متشکرم خانم عزیز ، ملاحظه فرمودید ، کل شعرای ما همین پنجاه و چند تنند و همگان از عشق سروده اند که در آن کتاب جای گرفته اند .

    Comment by شمس الحق — دی ۲۹, ۱۳۹۳ @ ۳:۴۳ ب.ظ

  7. شرری کاشتن و شعله درون تا کی…
    “…شعله درودن تا کی” صحیح است.

    Comment by مجتبا — مهر ۵, ۱۳۹۶ @ ۵:۱۹ ب.ظ

  8. محترم مجتبا جان - درین جا شاید کلمهٔ «و» با ضم خوانده شود تا وزن شعر سکته نشود

    Comment by حبیب اکبری — بهمن ۱۷, ۱۳۹۷ @ ۵:۱۲ ب.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره