لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. سنگ شو ئینه ی اندیشه را” باید باشد: سنگ شو آئینه ی اندیشه را

    پاسخ: با تشکر؛ تصحیح شد.

    Comment by علی — بهمن ۲۲, ۱۳۸۸ @ ۴:۱۶ ب.ظ

  2. به نظرم

    ه گرمم ، رخت بر گردون کشم

    گرچه دودم از تبار تشم

    باید به صورت

    آه گرمم ، رخت بر گردون کشم

    گرچه دودم از تبار آتشم

    نوشته شود.

    پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

    Comment by رامین — تیر ۱۸, ۱۳۸۹ @ ۱:۲۳ ب.ظ

  3. خواهشمند است موارد زیر را تصحیح فرمایید:
    نادرست:
    فکرم ن هو سر فتراک بست
    کو هنوز از نیستی بیرون نجست
    در جهان خورشید نوزائیده ام
    رسم و ئین فلک نادیده ام
    قطره از سیلاب من بیگانه به
    قلزم از شوب او دیوانه به
    گرم رو از جستجوی نو شوم
    روشناس رزوی نو شوم
    قیمت جنس سخن بالا کنم
    ب چشم خویش در کالاکنم
    ذره از خاک بیابان رخت بست
    تا شعاع فتاب رد بدست
    شکوه شوب غم دوران بدم
    از تهی پیمانگی نالان بةدم
    این قدر نظاره ام بیتاب شد
    بال و پر بشکست و خر خواب شد
    روی خود بنمود پیر حق سرشت
    کو بحرف پهلوی قر ن نوشت
    در گره هنگامه داری چون سپند
    محمل خود بر سر تش به بند
    چون جرس خر ز هر جزو بدن
    ناله ی خاموش را بیرون فکن
    تش استی بزم عالم بر فروز
    دیگران را هم ز سوز خود بسوز
    شنای لذت گفتار شو
    ای درای کاروان بیدار شو»
    زین سخن تش به پیراهن شدم
    مثل نی هنگامه بستن شدم
    چون نوا از تار خود برخاستم
    جنتی از بهر گوش راستم
    عشق سوهان زد مرا ، دم شدم
    عالم کیف و کم عالم شدم
    من که این شب را چو مه راستم
    گرد پای ملت بیضاستم
    ملتی در باغ و راغ وازه اش
    تش دلها سرود تازه اش
    ذره کشت و فتاب انبار کرد
    خرمن از صد رومی و عطار کرد
    خرده بر مینا مگیر ای هوشمند
    دل بذوق خرده ی مینا به بند

    درست:
    فکرم آن آهو سر فتراک بست
    کو هنوز از نیستی بیرون نجست
    در جهان خورشید نوزائیده ام
    رسم و آئین فلک نادیده ام
    قطره از سیلاب من بیگانه به
    قلزم از آشوب او دیوانه به
    گرم رو از جست و جوی نو شوم
    روشناس آرزوی نو شوم
    قیمت جنس سخن بالا کنم
    آب چشم خویش در کالا کنم
    ذره از خاک بیابان رخت بست
    تا شعاع آفتاب آرد به دست
    شکوه ی آشوب غم دوران بدم
    از تهی پیمانگی نالان بدم
    این قدر نظاره ام بیتاب شد
    بال و پر بشکست و آخر خواب شد
    روی خود بنمود پیر حق سرشت
    کو بحرف پهلوی قرآن نوشت
    در گره هنگامه داری چون سپند
    محمل خود بر سر آتش ببند
    چون جرس آخر ز هر جزو بدن
    ناله ی خاموش را بیرون فکن
    آتش استی بزم عالم بر فروز
    دیگران را هم ز سوز خود بسوز
    آشنای لذت گفتار شو
    ای درای کاروان بیدار شو»
    زین سخن آتش به پیراهن شدم
    مثل نی هنگامه آبستن شدم
    چون نوا از تار خود برخاستم
    جنتی از بهر گوش آراستم
    عشق سوهان زد مرا ، آدم شدم
    عالم کیف و کم عالم شدم
    من که این شب را چو مه آراستم
    گرد پای ملت بیضاستم
    ملتی در باغ و راغ آوازه اش
    آتش دلها سرود تازه اش
    ذره کشت و آفتاب انبار کرد
    خرمن از صد رومی و عطار کرد
    خرده بر مینا مگیر ای هوشمند
    دل به ذوق خرده ی مینا ببند

    Comment by منصور محمدزاده — آبان ۱۸, ۱۳۸۹ @ ۶:۴۷ ق.ظ

  4. سروده زیبایی بود. ممنونم.

    Comment by رهگذر — آذر ۱۲, ۱۳۹۰ @ ۶:۳۹ ب.ظ

  5. حرف آ کلا در شعر خیلی جاها جا افتاده است. لطفا اصلاح شود با تشکر

    Comment by خالد — آبان ۲۰, ۱۳۹۳ @ ۱۰:۰۱ ق.ظ

  6. چند جای شعر ا و آ در اول مصرع تایپ نشده،مثل آتش که اش نوشته شده و آیینه که ینه تایپ شده ، لطفا تصحیح فرمایید

    Comment by مینو سامان — فروردین ۱, ۱۳۹۷ @ ۳:۰۰ ب.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره