لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. به نام خدا
    با سلام و عرض خسته نباشید
    بعد از بیت پنجم یک بیت افتاده است بدین شکل

    یک شب کمند گیسوی ابریشمین بتاب
    ای ماه اگر ز چاه به در میکشانیم

    و همینطور زیباترین بیت این شعر هم یکی مانده به آخر است که در اینجا ذکر نشده

    درخواب زنده ام که تو میخوانیم به خویش
    بیداریم مباد که دگر نرانیم

    غزل هایی از شهریار هست که من اینجا ندیدم اگر خواستید به بنده اطلاع دهید تا برایتان بفرستم
    با تشکر

    Comment by همدرد شهریار — بهمن ۹, ۱۳۸۹ @ ۴:۰۷ ب.ظ

  2. اوج غم در این غزل شهریار در دو بیت آغازین است
    و من همیشه در بیت دوم میگریم
    شاید یکی از پر مغزترین غزلهای معاصر باشد با وزن و آهنگی کاملا متناسب دارد.
    پیشنهاد میکنم قسمت اول و دوم آلبوم دلشدگان (جناب شجریان) را گذاشته همراه با پخش آن موسیقی شعر را با همان لحن آهنگ دکلمه کنید
    انژی فوق العاده هنگفتی از این هماهنگی خارج میشود
    با این کار روح خود را صیقلی کنید.

    Comment by سید حمید کاشانی — فروردین ۳, ۱۳۹۰ @ ۲:۰۷ ب.ظ

  3. حتما” آوازِ دشتی استاد محمودی خوانساری از این غزل رو بشنوید
    در مجموعه ی صد سال آواز ، سی دی سوم موجود است
    من که عاشقِ فضای این شعرم ، و اون آواز

    Comment by علیرضا — دی ۱۰, ۱۳۹۱ @ ۹:۲۸ ق.ظ

  4. دور از کنار مادر و یاران مهربان
    زال زمانه کشت به نامهربانی ام

    Comment by ... — اردیبهشت ۲۴, ۱۳۹۲ @ ۲:۲۹ ق.ظ

  5. در بیت پنجم وقتی کلمات طایر و آسمانی در کنار هم به کار برده می شود حقا که پس از هر بار خواندن این بیت احساسی دلنواز بر روح آدمی بال میگستراند.بدون شک این غزل از زیباترین غزل هایی است که تا به حال سروده شده است

    Comment by احمد — خرداد ۸, ۱۳۹۲ @ ۶:۲۹ ب.ظ

  6. زندگی پر سوز و گداز این شاعر عاشق پیشه بسیار درس آموز و پر رمز و راز است. این غزل را شهریار در سوگ مرگ ناگهانی و درآور لاله دختر خدمتکار منزل محل سکونت خود سرود که پس از مرگ وی متوجه عمق عشق او به خود شده بود و در تاوان این بی خبری و غفلت این شعر را سروده است.

    Comment by جواد — اردیبهشت ۱۷, ۱۳۹۳ @ ۱۰:۰۴ ق.ظ

  7. به نام خالق
    شهریار شاعر درد بود ورنج واین شعر اوج گرفته از دزون داغان وی خبر میدهد
    شهریار به دلیل کم لطفی به قاسم دوست همیشه مهربانش دردی کشید که بیت دوم این شعر گواه این موضوع است…بیایید قدر لحظاتمان را بدانیم

    Comment by شهاب حسن نژاد — آذر ۱۶, ۱۳۹۳ @ ۹:۰۵ ب.ظ

  8. با سلام من هروقت غزل های شهریار را می خوانم گریه ام می گیرد بااین شعر اذری از استاد یاد می کنم: ای ادب دنیاسنه سلطان سلام اولسون سنه
    شاعر باشوکت ایران سلام اولسون سنه
    حقی وار فخرایلسن دایم سنه اهل ادب
    سن او شاعرسنکه عالمده سنه یوخدر مثال

    Comment by حمید — فروردین ۳۱, ۱۳۹۴ @ ۹:۰۰ ق.ظ

  9. این شعر رو باید با صدای سوخته بی همتا استاد محمودی خوانساری شنید تا به روح شعر پی برد.

    Comment by omid — اردیبهشت ۱۱, ۱۳۹۴ @ ۹:۲۵ ب.ظ

  10. قلبم درد گرفت با خوندن این شعر… غم با آدم چه ها که نمیکنه… خیلی سوزناک بود…. خیلی

    Comment by کسرا — تیر ۱۹, ۱۳۹۴ @ ۱۱:۴۵ ب.ظ

  11. سلام به جای غزل شماره ۹۹، غزل شماره ۱۰۰ را لینک کرده اید.

    Comment by شهریار — بهمن ۲۶, ۱۳۹۴ @ ۱:۵۶ ب.ظ

  12. لینک دانلود صدای استاد محمود خوانساری:
    http://www.iranseda.ir/FullGanjine/?g=641779&s=

    Comment by م.ع — شهریور ۵, ۱۳۹۵ @ ۱:۲۴ ب.ظ

  13. درود
    پس از بیت اول یک بیت جا افتاده:
    دور از کنار مادر و یاران مهربان
    زال زمانه کشت به نامهربانیم…

    Comment by وحید — آبان ۲۹, ۱۳۹۶ @ ۹:۲۵ ق.ظ

  14. غزل بی نظیر استاد شهریار که هربار غمی داشته باشم، ناخودآگاه بیت اولش بر زبانم جاری میشه
    خصوصا بیت اول و بیت ششم :
    از زندگانیم گله دارد جوانیم شرمنده جوانی از این زندگانیم
    گیرم که آب و دانه دریغم نداشتند چون میکنند با غم بی همزبانیم

    Comment by عطر سیب — دی ۱۱, ۱۳۹۶ @ ۱:۰۴ ب.ظ

  15. در بیت دوم جا افتاده است:
    دور از کنار مادر و یاران مهربان زال زمانه کشت ز نامهربانیم

    Comment by مهدی — آذر ۲۱, ۱۳۹۷ @ ۷:۳۴ ق.ظ

  16. درود بر یاران همدل وهم نوا
    امشب،شب خوبی بود بایکی از صداهای جاودانه وفروخفته در روزگار جوانی،شنیدن این شعر زیباودلنشین که محاکات کار اهل دنیاست،صفایی بود.
    اثر هنر شهریار،همچنان بر تارک جهان می درخشد وهمواره جاویدان است.

    Comment by رامین امینی زارع — اردیبهشت ۳, ۱۳۹۸ @ ۱۰:۱۳ ب.ظ

  17. باسلام و احترام
    زنده یادان هایده هم این شعر رو در مایه‌ی دشتی با همراهی ویولن اسدالله ملک و تار فرهنگ شریف خوانده
    شایان ذکر است که در این قطعه استاد ملک به سبک ویلن نوازی سیاوش زندگانی نوازندگی می‌کند.

    Comment by حمید — مرداد ۱۹, ۱۳۹۸ @ ۹:۰۰ ق.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره