1. واقعا لذت بردم

    بهار با این شعر بسیار زیبا و دلنشین حجت رو بر همه ی منتقدین سعدی بسته است .

    هنر به چشم عداوت بزرگتر عیب است
    گل است سعدی و در چشم دشمنان خار است

    Comment by صادق — اسفند ۱۳, ۱۳۸۶ @ ۱۰:۵۶ ب.ظ

  2. در بیت ۱۱ غلط املایی وجود دارد:
    غلط :
    کب گفتار تو دامان قیامت شوید

    درست :

    که به گفتار تو دامان قیامت شوید

    پاسخ: ضمن تصحیح بیت مذکور چینش ابیات نیز مطابق قالب شعر تصحیح شد (به این جهت بیت اشاره شده می‌شود مصرع دوم بند چهارم).

    Comment by رسته — خرداد ۱۲, ۱۳۸۷ @ ۷:۳۹ ق.ظ

  3. نادرست:
    که به گفتار تو دامان قیامت شوید
    مصرع صحیح این است:
    کآب گفتار تو دامان قیامت شوید

    پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

    Comment by مهدی خادم — اردیبهشت ۱۶, ۱۳۸۸ @ ۱۰:۴۱ ب.ظ

  4. در برخی نسخه ها این بیت از حضرت اجل نیز آمده که جهت دوستدارانش تقدیم میگردد.
    همه را هست همین درد محبت که مراست که نه من مستم و در دور تو هشیاری هست
    گر چه شاید در مسمط مرحوم بهار این بیت بیان نشده و این یاد آوری بجهت کسانی است که شاید فقط این مسمط را ملاحظه نمایند و غزل اصلی را مجال خواندن نیابند باشد که حظی از این بابت نسیبشان گردد.بدرود

    Comment by سعدی ملکی — تیر ۲, ۱۳۸۹ @ ۸:۲۱ ق.ظ

  5. با تشکر فراوان از سایت بسیار مفیدتان، عرض میکنم که کلمه “کاری” در مصرع “در و دیوار گواهی بدهد کاری هست” به معنی “که آری” است و نه به معنی کلمه کار با یای نکره. پس بهتر است به صورت “که آری” یا “کآری” نوشته شود

    Comment by حمید — بهمن ۲۴, ۱۳۸۹ @ ۲:۵۰ ب.ظ

  6. به درستی آنکه او را کند انکار کند انکار به شیطان ماند.
    در اوراق سعدی نگنجد ملال که دارد پس پرده چندین جمال
    مرا کاین سخنهاست مجلس فروز چو آتش در او روشنایی و سوز
    نرنجم زخصمان اگر برطپند کزین آتش پارسی در تبند

    Comment by Anonymous — خرداد ۲۸, ۱۳۹۱ @ ۱:۳۰ ق.ظ

  7. خیلییی سایت عالییه :)

    Comment by مژده — بهمن ۱, ۱۳۹۲ @ ۹:۲۵ ب.ظ

  8. سلام به همه .ملک الشعرا با این اشعار زیبایش ؛ ارزشمندی و بزرگی و خدمات حضرت سعدی را برای ما فهماند.و به راستی چه زیبا ایشان را ستایش کرد.و نشان داد که از ازل شاعر و معلمی مثل سعدی نیامده و تا ابد هم نخواهد آمد..درود بر هر دو بزرگوار…

    Comment by محمود.دشتستان. — اسفند ۱۲, ۱۳۹۳ @ ۳:۴۰ ب.ظ

  9. در دورانی که ملک الشعرای بهار می زیسته،سعدی از جهت بزرگی رغیب نداشته،چه در فن و چه در سخن،چه در نظم و چه در نثر
    اما بسیار بحث جالبی در این جا نهفته است که با ضعیف شدن ادبیات عوام و شاید هم خواص !! در کشورما جایگاه حافظ و سعدی با یکدیگر عوض می شود!!

    Comment by علیرضا صباغ — شهریور ۲۵, ۱۳۹۴ @ ۹:۲۶ ق.ظ

  10. بهار دربند آخراین مسمط گفته دفتر سعدی وآن ها را برشمرده وبعدبوستان سعدی رابه قرآن تشبیه کرده است .وآن نامه منظور سعدی نامه است که نام دیگر بوستان است .بهارحتی شاهنامه را هم قرآن عجم نام نهاده است.البته بهار دردوران حیات شعریش گاهی به نعل میزده وگاهی به میخ.لذادراغلب قصایدش مدح شاهان هست وگاهی که پادشاهی عزل میگردد،اورا هجو میکند.

    Comment by دکتراحمدرضانظری چروده — تیر ۱۵, ۱۳۹۶ @ ۱۰:۵۷ ب.ظ

  11. بهارشاعری است باعقاید سیاسی متزلزل.هم به میخ میکوبد وهم به نعل .بدین جهت است که اوتمام شاهان عصرخودرا هم مدح گفته وهم هجو کرده.

    Comment by دکتراحمدرضانظری چروده — تیر ۱۵, ۱۳۹۶ @ ۱۱:۰۵ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره