لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. فردوسی سلیح را به کار برده گمان میکنم به شباهت سلیح به zerih که ریخت پهلوی زره است اگاه بوده است ر که به ل بدل می شود نیاز دارد واکاوی شود . زینه هم یعنی سلاح و زینهار هم زین دارد و هار در اوستا معنی مراقبت و نگهداری می دهد و زینهار یعنی کسی که زیر سایه سلاحی بی گزند است

    Comment by امین کیخا — خرداد ۳۱, ۱۳۹۲ @ ۲:۰۱ ب.ظ

  2. ضریح هم که دیواره ای مشبک است که گرد ارامگاه امامزادگان می کشند هم به مناسبت حلقه حلقه بودن و خانه خانه بودن باید زریه بوده باشد زیرا زره حلقه حلقه فلز داشته است در مجموع انچه فردوسی به کار برده از زبانهای دیگر باید به چشم ریو و تردید در ان نگریست

    Comment by امین کیخا — خرداد ۳۱, ۱۳۹۲ @ ۲:۵۹ ب.ظ

  3. که رحمت بران تربت پاک باد

    Comment by امین کیخا — خرداد ۳۱, ۱۳۹۲ @ ۳:۰۰ ب.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره