لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. نعره در فرهنگ های عربی امده و عربی به نظر میرسد اما در کتاب قصص القران که فارسی کهنی دارد برای داستان برخورد موسی ع با اتش میگوید سنگ ها فرا ناریدند و فرا ناریدن یعنی به خروش امدن و خیلی به نعره هماننده است باید که دانا تری رایمان روشن دارد

    Comment by امین کیخا — فروردین ۳۱, ۱۳۹۲ @ ۱:۱۷ ب.ظ

  2. شیپور که اشکار است ولی نیپور هم سازیست که انرا نفیر هم می گویند و فارسیست و نفیر عربی با نفور همریشه است یعنی تنفر

    Comment by امین کیخا — خرداد ۳۰, ۱۳۹۲ @ ۱۲:۰۲ ق.ظ

  3. چپ و راست و قلب و جناح سپاه به نظر ایراد وزنی دارد

    Comment by سعید — خرداد ۲۶, ۱۳۹۴ @ ۱۲:۱۹ ب.ظ

  4. آقا سعید، فکر می کنم وزن شعر این جور باشه:
    چپ و راست، قلب و جناح سپاه

    بیش تر جور در میاد

    Comment by شاعرک — اسفند ۱۰, ۱۳۹۵ @ ۹:۳۲ ب.ظ

  5. همه چیزگی با منوچهر بود
    کزو مغز گیتی پر از مهر بود
    تصحیح شود به:
    همه چیرگی با منوچهر بود

    Comment by علی — فروردین ۲۱, ۱۳۹۹ @ ۴:۵۳ ب.ظ

  6. سعید عزیز و شاعرک عزیز،
    فکر کنم بشه اون مصراع رو به این شکل خوند:
    چپ و رَست و قلب و جناح سپاه.
    یکی از مقام های کهن موسیقی ایران (و خاورمیانه) مقام راست هست که بعضی اوقات مقام رست هم گفته میشه. با این نگاه، استفاده از واژه “چپ” هم یکجور مراعات نظیر هست چون در موسیقی ایرانی مقام چپ و گوشه ابولچپ هم داریم.

    Comment by یوسف غیاثی — شهریور ۲۳, ۱۳۹۹ @ ۵:۱۷ ق.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره