1. در مصرع اول چ.ن غلط است و چو درست:
    ترکیب طبایع چو بکام تو دمی است
    با احترام
    طباطبائی

    Comment by الف.طباطبائی — آذر ۲۱, ۱۳۸۷ @ ۱۰:۴۳ ب.ظ

  2. ترکیب طیایع چو بکام تو دمی است …

    پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

    Comment by الف.طباطبائی — آذر ۲۱, ۱۳۸۷ @ ۱۰:۴۴ ب.ظ

  3. باز اشاره به ناپایداری هستی وشاد زیستن درتمامی لحظات و دوستی گزیدن با خردمندان

    Comment by داوود — آذر ۶, ۱۳۸۸ @ ۱۲:۴۸ ب.ظ

  4. در مصرع چهارم اشاره به عناصر اربعه دارد که وجود این دنیایی انسان از آن است و همان چیزی است که ناپایدارتر از آن در هستی وجود ندارد

    Comment by امید — شهریور ۲, ۱۳۸۹ @ ۵:۵۵ ق.ظ

  5. امروزه دانشمندان بر این نظرند که چهار ذره پایدار در عالم عبارتند از:
    نور، پروتون ، الکترون ، نوترینو.

    Comment by hooshang haghbin — فروردین ۵, ۱۳۹۰ @ ۱۲:۰۳ ب.ظ

  6. دوستان عزیز تکرارکلمه(دمی) درمصرع دوم و چهارم اشتباه است
    و از آنجا که ترکیب طبایع در مصرع اول به معنی عناصر چهار گانه یعنی :( خاک/باد/ آتش و آب)است
    متن صحیح شعر بدین شرح است:

    ترکیب طبایع چو به کام تو دمی است
    رو شاد بزی گرچه بر تو ستمی است
    با اهل خرد باش که اصل تن تو
    گردی و نسیمی و شراری و نمی
    است

    Comment by هادی رسولی فر — دی ۲۳, ۱۳۹۰ @ ۲:۳۷ ق.ظ

  7. دوستان عزیز تکرارکلمه(دمی) درمصرع دوم و چهارم اشتباه است
    و از آنجا که ترکیب طبایع در مصرع اول به معنی عناصر چهار گانه یعنی : ( خاک/باد/ آتش و آب)است
    متن صحیح شعر بدین شرح است:

    ترکیب طبایع چو به کام تو دمی است
    رو شاد بزی گرچه بر تو ستمی است
    با اهل خرد باش که اصل تن تو
    گردی و نسیمی و شراری و نمی
    است

    Comment by هادی رسولی فر — دی ۲۳, ۱۳۹۰ @ ۲:۳۹ ق.ظ

  8. با سلام و درود.
    تبریک به تمامی دوستان با این تفاسیر زیبا.بنده خود را اصلاً در آن حد نم یبینم که هم پای شما دوستان اینگونه بنویسم.
    به به.به به.به به
    زملک تا ملکوتش حجاب برگیرد
    هر آنکه خدمت جام جهان نما بکند.

    حق نگهدارتان

    Comment by حاجیکلایی — اردیبهشت ۹, ۱۳۹۱ @ ۲:۱۸ ب.ظ

  9. کام به معنی سقف و سمانه دهان را به فارسی ملاز می گویند و هنوز به لری کاربرد دارد

    Comment by امین کیخا — اردیبهشت ۲۲, ۱۳۹۲ @ ۱۱:۵۶ ب.ظ

  10. با سلام در مصرع چهارم به نظر میرسد منظور ارکان ۴ گانه تشکیل دهنده جهان مادی و بدن انسان است که در طب سنتی مزاجهای ۴ گانه اصلی را تشکیل میدهد آب، خاک ، هوا ، آتش ،مفهوم این ارکان با آنچه که در اطراف ما وجود دارد متفاوت است هر کدام نشانه چیزی است مثلا آب نشانه طبیعت یا مزاج سرد و تر است که کیفیت غالب مزاج فرد شناخته میشود چون خیام حکیم هم بوده اند حتما منظور مزاج افراد بوده است.

    Comment by علی احسان دوست — خرداد ۲۸, ۱۳۹۴ @ ۱۰:۵۵ ق.ظ

  11. رو شاد بزی اگرچه برتو ستمی است: ظلم و ناملایمات ناگزیر همیشه وجود خواهد داشت با اینحال انسان نباید از فرصت شاد بودن غفلت کند.

    Comment by ATA — مهر ۲۸, ۱۳۹۵ @ ۴:۰۹ ب.ظ

  12. مصرع آخر برای در کتاب نزهة المجالس چنین ضبط شده است: گردی و نسیمی و شراری و نمی است؛ که در این صورت هم مشکل تکرار قافیه برطرف میشود و هم با طبایع و عناصر چهارگانه که مقصود شاعر است هماهنگی دارد.

    Comment by ساکت — شهریور ۲۴, ۱۳۹۸ @ ۱۲:۵۵ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره