گنجور

برای پیشنهاد تصاویر مرتبط با اشعار لازم است ابتدا با نام کاربری خود وارد گنجور شوید.

ورود به گنجور

 
مشتاق اصفهانی

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیه آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلا برای پیدا کردن شعری که مصرع «ای نور تو شمع بزم مردم گشته» مصرع اول یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیه آنها «ه» است.

حرف آخر قافیه

الف
ب
ت
ج
چ
خ
د
ر
ز
س
ش
ص
ض
ط
ظ
ع
ف
ق
ک
گ
ل
م
ن
ه
و
ی

شماره ۱: سروا سمنا صنوبرا شمشادا

شماره ۲: لطفی بکس ای رشک پری نیست ترا

شماره ۳: یاران که در آغوش و کنارند مرا

شماره ۴: هرگز نبود ز شومی اختر ما

شماره ۵: اکنون که بود نشاط دل حاصل ما

شماره ۶: ای رشته بندگیت در گردن ما

شماره ۷: فریاد ز طبع جرم زاینده ما

شماره ۸: شاها شاها جهان پناها شاها

شماره ۹: از جام رقیب تا شدی مست و خراب

شماره ۱۰: یابم گرت از یاری کوکب امشب

شماره ۱۱: کارم ز غمت همه خروش است امشب

شماره ۱۲: خاکم چو سپهر کینه‌جو خواهد ساخت

شماره ۱۳: عشق آمد و کاشانه جان و تن سوخت

شماره ۱۴: دوشم که ز داغ دوریت جان میسوخت

شماره ۱۵: در باغ جهان که بس گل آشفت و بریخت

شماره ۱۶: آنشوخ که خون مهربان یاران ریخت

شماره ۱۷: خط تو که غم بجان غمخواران ریخت

شماره ۱۸: در بر معشوق و در قدح می چه خوش است

شماره ۱۹: آگه نتوانی چو شد از فطرت پست

شماره ۲۰: در ظلمت جهل آمدن چون زالست

شماره ۲۱: هرکس که ز لطف تو ستمگر شاد است

شماره ۲۲: زاهد که بپاک دامنیها ثمر است

شماره ۲۳: ای آنکه ترا همیشه عصیان کار است

شماره ۲۴: درد دل ما که داستان دگر است

شماره ۲۵: ای آنکه ترا خون شهیدان باده است

شماره ۲۶: تا دامن مطلبم به چنگ آمده است

شماره ۲۷: هرجا صنم لاله‌عذاری بوده است

شماره ۲۸: این گل کف دست گلعذاری بوده است

شماره ۲۹: هر ذره ز خاک تاجداری بوده است

شماره ۳۰: گل روی بت عشوه‌فروشی بوده است

شماره ۳۱: پیمانه لب پیاله‌نوشی بوده است

شماره ۳۲: مینای تهی حریف خامی بوده است

شماره ۳۳: از می که عدو شکار شست من و تست

شماره ۳۴: طاقت ثمر ما و جفا حاصل تست

شماره ۳۵: ای ساده دلی که گفتن حق فن تست

شماره ۳۶: ای گلبن طفل غنچه پرورده تست

شماره ۳۷: ای آنکه جفا عادت دیرینه تست

شماره ۳۸: مشتاق جفای یار بهر من و تست

شماره ۳۹: باغیست محبت که شجرهاش خوش است

شماره ۴۰: با ناله نای غلغل می چه خوشست

شماره ۴۱: آنرا که زر انباشته صد انبان است

شماره ۴۲: دشمن که برغم بخت وارون منست

شماره ۴۳: امروز نه خدمت بتان دین منست

شماره ۴۴: پرورده بنفشه‌ای که این موی منست

شماره ۴۵: هرچند بهر گوشه هزار افسونست

شماره ۴۶: تا عشق چراغ محفل گردونست

شماره ۴۷: ای آنکه سرگشم از غمت گلگونست

شماره ۴۸: دردشت محبت که گلشن محزونست

شماره ۴۹: زین باغ که خار او زگل افزونست

شماره ۵۰: آن کس که بود به دلبری فرد اینست

شماره ۵۱: آخر ثمر مهر تو کین بود ای دوست

شماره ۵۲: این سرکشی ای سرو سهی بالا چیست

شماره ۵۳: آنرا که امید وصل آن رشک پریست

شماره ۵۴: مجنون که ز جان برای جانان بگذشت

شماره ۵۵: زآنچه از ستمت بجان بیتاب گذشت

شماره ۵۶: دیشب که مرا بصحبت یار گذشت

شماره ۵۷: عمرم همه در کشیدن جور گذشت

شماره ۵۸: از سوز غم جگرفروزی که گذشت

شماره ۵۹ - این رباعی دارای صنعت رد عجز علی‌الصدر است: مجنون به هوای کوی لیلی در دشت

شماره ۶۰: منصور تنش بدار گردید چو جفت

شماره ۶۱: ای غبغب دلکش ترا بوی ترنج

شماره ۶۲: عالم همه هیچ و کار عالم همه هیچ

شماره ۶۳: ای روی تو در حدیقه جان گل سرخ

شماره ۶۴: ما را که بود چه در بخارا و چه بلخ

شماره ۶۵: آنم که بود بدامن صحرا باد

شماره ۶۶: آنم که بدشت و کوه تا گردد باد

شماره ۶۷: هرگز ز کسی یار کسی فرد مباد

شماره ۶۸: وصل تو نصیبم ای دل افروز مباد

شماره ۶۹: مشتاق که نقد دل نهانی بتو داد

شماره ۷۰: غم بیحد و درد بیشمار و من فرد

شماره ۷۱: آخر غم او ازین غم آبادم برد

شماره ۷۲: دوران سپهر بیگنه کش گذرد

شماره ۷۳: گردون ستیزه کار دیدی که چکرد

شماره ۷۴: رفت از برم آن یگانه دیدی که چه کرد

شماره ۷۵: دانم بنشانه ناوک‌ها نخورد

شماره ۷۶: شد صبح که هرکس پی کاری گیرد

شماره ۷۷: گفتم ز غمت عاشق حیران میرد

شماره ۷۸: بر لب نه شکایتم ز فردی برسد

شماره ۷۹: اندیشه به کنه حق تعالی نرسد

شماره ۸۰: گو دی رسد و بهارش از پی نرسد

شماره ۸۱: فیضی بمن از چشمه نوشی نرسد

شماره ۸۲: زان ماه که روزم ز غمش شب باشد

شماره ۸۳: آنرا که نه دانش و نه عرفان باشد

شماره ۸۴: هرکس که بجرگ نکته سنجان باشد

شماره ۸۵: از جور و جفا چو خار می‌باید شد

شماره ۸۶: آنم که نشاط من بکلفت ماند

شماره ۸۷: افغان که نه عمر جاودان خواهد ماند

شماره ۸۸: نه تاج و نه تخت و نه نگین خواهد ماند

شماره ۸۹: از کوی غم تو سینه ریشان رفتند

شماره ۹۰: روزی که بکوی میفروشان بردند

شماره ۹۱: چون موج گروهی که عنان تاب شدند

شماره ۹۲: شد صبح کاجابت بدعا وابندند

شماره ۹۳: آنانکه بگفتگو بدانش ثمرند

شماره ۹۴: شاهان جهان که از صدای کوسند

شماره ۹۵: آنانکه نه از خیل خردمندانند

شماره ۹۶: غم نیست که خلق بت‌پرستم دانند

شماره ۹۷: آنان که مرا ز مستمندان دانند

شماره ۹۸: آنم که بود محال در دیر وجود

شماره ۹۹: گفتم ز تو دایمم نه غم خواهد بود

شماره ۱۰۰: در عشق بلب خموش می‌باید بود

شماره ۱۰۱: هر دم ز بتی بداغ می‌باید بود

شماره ۱۰۲: مرغان چو دل از سیر چمن شاد کنید

شماره ۱۰۳: یاران چو دل از صحبت هم شاد کنید

شماره ۱۰۴: داغ غمت از افسر ادهم خوشتر

شماره ۱۰۵: چندانکه بود نشاط از غم خوشتر

شماره ۱۰۶: جام صهبا ز ساغر جم خوشتر

شماره ۱۰۷: غمگین تور است از طرب غم خوشتر

شماره ۱۰۸: درویشیم از خدمت سلطان خوشتر

شماره ۱۰۹: ای سرو تو از سرو روان موزون‌تر

شماره ۱۱۰: از قتل من خسته روانی بگذر

شماره ۱۱۱: بازآ و هجوم لشکر درد نگر

شماره ۱۱۲: جز فتنه نمیکند جهان طور نگر

شماره ۱۱۳: چونتخته نرد است فلک نیک نگر

شماره ۱۱۴: هر بت که برافروخت رخ از جام غرور

شماره ۱۱۵: ایدلبر بی‌نظیر من دستم گیر

شماره ۱۱۶: آن در مسجد که جسته‌ام حق ز نماز

شماره ۱۱۷: آن یافته کام دل ز عشق جانسوز

شماره ۱۱۸: زین پیش مرا بود ز بخت فیروز

شماره ۱۱۹: گیرم که کنم من از مناهی پرهیز

شماره ۱۲۰: ای جان و دل مرا انیس و مونس

شماره ۱۲۱: دور از تو مرا رنج و گلابی که مپرس

شماره ۱۲۲: دل برده ز من تازه نهالی که مپرس

شماره ۱۲۳: ای واقف از آرامش و گشت همه کس

شماره ۱۲۴: ای مرحمتت هادی راه همه کس

شماره ۱۲۵: گویم نه بهرحال که هستی خوش باش

شماره ۱۲۶: از عشق فتد بخرمن صبر آتش

شماره ۱۲۷: از سیلی غم چند کنی چهره بنفش

شماره ۱۲۸: جز خون جگر ز شومی اختر خویش

شماره ۱۲۹: خوش آنکه کنم خاطر غمدیده خویش

شماره ۱۳۰: صبح است ز باده می‌پرستان در رقص

شماره ۱۳۱: ای کرده به خویش یک روش دایم فرض

شماره ۱۳۲: ای رهرو نادان که روانی چون شط

شماره ۱۳۳: مخور نگشته از می ناب چه حظ

شماره ۱۳۴: ای مانده بمحفل تو پا در گل شمع

شماره ۱۳۵: بر خصم ظفر همیشه در روز مصاف

شماره ۱۳۶: پیوسته دلم کباب میخواهد عشق

شماره ۱۳۷: امروز نکرده است اندیشه عشق

شماره ۱۳۸: کو بر زبردست تو دستی ای عشق

شماره ۱۳۹: بس رشته جان‌ها که گسستی ای عشق

شماره ۱۴۰: ای کاوردت ز نطفه‌ای ایزد پاک

شماره ۱۴۱: تنها نه زمین ز صید گاهت گلرنگ

شماره ۱۴۲: تا چند رقیب در برش گیری تنگ

شماره ۱۴۳: از نام تو کعبه را چه سان نبود ننگ

شماره ۱۴۴: در راه بتان که صلحشان باشد جنگ

شماره ۱۴۵: در کوی غمت که فتنه بارد صد رنگ

شماره ۱۴۶: هستیست گلی کزوست ما را دل‌تنگ

شماره ۱۴۷: با ما ز در صلح درآ تا کی جنگ

شماره ۱۴۸: ای موی تو در برون دل‌ها همه چنگ

شماره ۱۴۹: از حرف وصال تو بمن گردد حال

شماره ۱۵۰: رندی به بغل صراحی و در کف جام

شماره ۱۵۱: زاهد که بخون خوردن خلقست مدام

شماره ۱۵۲: من عهد و وفات سست می‌دانستم

شماره ۱۵۳: پیمان تو کی درست می‌دانستم

شماره ۱۵۴: دیریست جدا ز عالم لاهوتم

شماره ۱۵۵: یک چند منت دوست گمان میکردم

شماره ۱۵۶: کی دور ز آستانه‌ات می‌گردم

شماره ۱۵۷: عمریست که مهر دلفروزی دارم

شماره ۱۵۸: از غم دل بی‌صبر و سکونی دارم

شماره ۱۵۹: پیوسته تن خاک‌نشینی دارم

شماره ۱۶۰: هر ناله که از غمت بلب می‌آرم

شماره ۱۶۱: پیوسته ذلیل آشنا و خویشم

شماره ۱۶۲: از ناله مرغ بی‌پروبال دلم

شماره ۱۶۳: نه ساکن باغ و نه مقیم چمنم

شماره ۱۶۴: من شیوه آن بهانه جو می‌دانم

شماره ۱۶۵: ناگاه طلسم جسم را میشکنم

شماره ۱۶۶: کو مرغ باین بی‌پروبالی که منم

شماره ۱۶۷: زاهد توئی و فضائل کسب علوم

شماره ۱۶۸: با فقر ز دنیا نه عبث ساخته‌ایم

شماره ۱۶۹: پیدا چو گهر ز قطره آب شدیم

شماره ۱۷۰: اکنون نه ز نخل عشق برخورداریم

شماره ۱۷۱: هر شب ز غم تو سیمتن می‌گریم

شماره ۱۷۲: از جور سپهر واژگون می‌گریم

شماره ۱۷۳: در وحدت آن جان جهان هست سخن

شماره ۱۷۴: تن مایل درد و روح مایلتر از آن

شماره ۱۷۵: درد تو بود نهفته در جان کردن

شماره ۱۷۶: یکروز بوصل کامرانی کردن

شماره ۱۷۷: نه دم ز بلندی و نه از پستی زن

شماره ۱۷۸: از عشق بتی شور چو قلزم میکن

شماره ۱۷۹: روشن کند اشک لاله‌گون دل من

شماره ۱۸۰: باشد ز سرشگ لاله‌گون دل من

شماره ۱۸۱: رفتی تو و اشک لاله‌گون دل من

شماره ۱۸۲: گو همره اشک لاله‌گون دل من

شماره ۱۸۳: طفلی که چو اشک لاله‌گون دل من

شماره ۱۸۴: از نعت نبی است در جنان مسکن من

شماره ۱۸۵: ایگل که ترا هست عذار گلگون

شماره ۱۸۶: بود از لیلی بسکه جگر خون مجنون

شماره ۱۸۷: از کوشش غیر ای تو از حوری به

شماره ۱۸۸: ای کوی تو از خلد و تو از حوری به

شماره ۱۸۹: ای نور تو شمع بزم مردم گشته

شماره ۱۹۰: شوخی که رهم در طلبش گمگشته

شماره ۱۹۱: در وادی عشقت دل من گم گشته

شماره ۱۹۲: ای قلزم سرگرم تلاطم گشته

شماره ۱۹۳: ای ز آب و هوای دیر مردم گشته

شماره ۱۹۴: ای گشته جماد و باز مردم گشته

شماره ۱۹۵: سرگشته پدید زاهد گم گشته

شماره ۱۹۶: گر جا بحرم ور به کلیسا کرده

شماره ۱۹۷: ای با همه آشنا ز ما بیگانه

شماره ۱۹۸: هرگز ز توام غیر دل‌آزاری نه

شماره ۱۹۹: ایخسته دلم همیشه رنجور از تو

شماره ۲۰۰: ای عشق بیا از همه فن به فن تو

شماره ۲۰۱: گشت شب مهتاب و می روشن و تو

شماره ۲۰۲: روزی مشتاق بر دماغ من و تو

شماره ۲۰۳: چون دل نهد از بیم هلاک من و تو

شماره ۲۰۴: ای شمع که سوز جسم کاه من و تو

شماره ۲۰۵: ای برده بحسن از مه و خورشید گرو

شماره ۲۰۶: چشمم که سرشک لاله‌گون آید ازو

شماره ۲۰۷: گر لاف ز عشق میزنی دردت کو

شماره ۲۰۸: زاهد که ز عشق لافد آوازش کو

شماره ۲۰۹: هرگز غم یار را باغیار مگو

شماره ۲۱۰: تا عشق مرا فاش نمی‌دانستی

شماره ۲۱۱: ای آنکه ز سر خویشتن در تفتی

شماره ۲۱۲: گردون همه زهر در ایاغم کردی

شماره ۲۱۳: تا چون گلم آسایش دامن بودی

شماره ۲۱۴: فاش از کفم ار کشیده دامن بودی

شماره ۲۱۵: دیشب دل من چو خسته از رنجوری

شماره ۲۱۶: در وادی عشق دوش نالان جرسی

شماره ۲۱۷: صبح است و شراب لعل‌فام ای ساقی

شماره ۲۱۸: از جام وصال غیر و مستی تا کی

شماره ۲۱۹: با یار رقیب می پرستی تا کی

شماره ۲۲۰: آنی تو که حال ناتوانان دانی

شماره ۲۲۱: ای آتش کینت ز من افروختنی

شماره ۲۲۲: ای عشق که غیر فتنه برپا نکنی

sunny dark_mode