|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این نکته اشاره دارد که زاهد (زاهد به معنای فردی که اهل دنیا نیست و به معنویات میپردازد) از عشق و عاشقی صحبت میکند، اما خود به آن عشق عمل نمیکند. او به دل شکسته و گلهمند از عدم توجه به محبوب خود میپردازد. همچنین، به تشبیه یک فاخته که عاشق سروی زیباست و آوای غمگینی دارد، اشاره میکند؛ در واقع نشان میدهد که عشق واقعی با درد و رنج همراه است.
هوش مصنوعی: زاهدی که از عشق مدعی است، چرا صدایش را نمیشنویم و نرگس بیخبر از حال دل بیمار او کجاست؟
هوش مصنوعی: وقتی فاخته به زیبایی و قامت دلخواه enamored میشود، نالهای اندوهگین و آواز دلشکستهاش را سر میدهد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.