پیوسته تن خاکنشینی دارم
در کوی غمت گل زمینی دارم
امید اثر ز نالهام هست که باز
مینالم و ناله حزینی دارم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
پیوسته تن خاکنشینی دارم
در کوی غمت گل زمینی دارم
امید اثر ز نالهام هست که باز
مینالم و ناله حزینی دارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر، از زندگی خود در دنیای خاکی و زودگذر سخن میگوید و با اندوه از غم و جدا شدن از معشوق یاد میکند. او به نالههایش امید دارد که شاید اثری بر جای بگذارد و غمهایش را تسکین بخشد. این احساسات احساسی و عمیق، نشاندهندهی زندگی پر از درد و جستجوی آرامش در دنیای مادی است.
هوش مصنوعی: همیشه در محلهی غم تو زندگی میکنم و از عشق تو مانند گلی در خاک خواهم رشد کرد.
هوش مصنوعی: امید دارم که نالهام تأثیری داشته باشد، به همین دلیل دوباره ناله میکنم و در دلم حسرت و غم زیادی احساس میکنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نه در خور داغ تو جبینی دارم
نه لایق حسنت آفرینی دارم
نه نیز به بخت بد قرینی دارم
برحال تباه خود انینی دارم
ز آن طره مشام عنبرینی دارم
بر عطر نافه آستینی دارم
دل نیست بدستم که زعکس رخ دوست
انکشتر خورشید نگینی دارم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.