|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و نزدیکی عاطفی دو نفر است. شاعر از زیباییهای شب و نور ماه صحبت میکند و با تشبیهات مختلف به توصیف رابطه عمیق و شعلهور خود با محبوبش میپردازد. او به تصویرسازی از لحظات خوشی که با هم دارند، میپردازد و نمادهایی مانند پروانه، شمع، بلبل و گل را به کار میبرد که نشاندهنده عشق و زیبایی در کنار یکدیگر هستند. در نهایت، شاعر از محبوبش میخواهد که دوباره به هم نزدیک شوند و از بودن در کنار یکدیگر لذت ببرند.
هوش مصنوعی: شب فرا رسید و مهتاب در آسمان درخشید، در حالی که می و نوشیدنی در دست داریم. تو همچون شعلهای در دل گلخانه هستی و من مانند باغی هستم که تو را در خود پرورش میدهد.
هوش مصنوعی: بیایید دوباره با هم باشیم و خوشیهایمان را تجربه کنیم، هر کجا که باشیم. ما مانند پروانه و شمع، بلبل و گل به هم وابستهایم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.