لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. سلام
    در مصرع «لقد اطعت ولکن حبه آبی» کلمه آب باید به صورت آب نوشته شود و چون در پایانش کسره است به صورت آبی خوانده می شود طبق دستور زبان عربی
    درست مانند
    سل المصانع رکبا تهیم فی الفلواتِ
    توقدر آب چه دانی که در کنار فراتی
    کلمه «الفلواتِ» به صورت الفلواتی خوانده می شود
    متشکرم

    Comment by عباسی-فسا — فروردین ۲۴, ۱۳۹۳ @ ۱:۰۸ ق.ظ

  2. سلام
    ببخشید اگر برای اساتید مقدوره ترجمه کنن لطفا سپاس گذارم

    Comment by behzad — اردیبهشت ۱۹, ۱۳۹۴ @ ۱۱:۵۸ ق.ظ

  3. درود فراوان
    دوستان عزیز “سپاس گزار” صحیح است

    Comment by پریسا — دی ۲۶, ۱۳۹۶ @ ۱۲:۵۰ ق.ظ

  4. این غزل چندین اشتباه در نگارش دارد که بنده قبلا یک مورد را تذکر دادم ولی اصلاح نشد
    در بیت دوم «تصدعنی» جدا از هم نوشته شده که هیچ معنی ندارد باید به شکل تصدعنی نوشته شود. تَصَدَّعَ فعل است و ی مفعول آن و نون بین آنها نون وِقایه است.
    تَصَدَّعَنی فی الجور و النوی لکن
    إلیک قلبی یا غایة المُنی صابٍ
    صابٍ در واقع اسم فاعل از فعل ناقص «صبو= میل کرد، گرایش داشت، اظهار عشق کرد» می باشد مثل «هادی» که در حالت رفع و جر به شکل «صابٍ هادٍ» نوشته می شوند. چون در شعر واقع شده به صورت صابی خوانده می شود.
    ترجمه: با ستم و دوری گزیدن مرا دچار دردسر کرد/اما ای منتهای آرزویم دلم هوای تو را دارد
    بیت بعد:
    الی العداة وصلتم و تصحبونهمو
    و فی وداد کمو قد هجرت احبابی
    در این بیت هم سه ایراد نوشتاری است:
    تصحبونهمو صحیح نیست. فقط در خواندن چنین خوانده می شود و درست آن تصحبونهم است و موقع خوندن با واو اماله می شود تصحبونهمو
    مورد دوم «وداد کمو» دو ایراد دارد یکی جدا شدن ضمیر «کُم» از وداد است و یکی هم ایرادی که بر تصحبونهمو عرض کردم. بنابراین نوشتار صحیح آن «ودادکم» می باشد و ضمه آخر با صدای بلند خوانده می شود.
    إلی العُداةِ وَصَلْتُم و تَصْحَبونَهُمُ
    و فی وِدادِکُمُ قد هَجَرتُ أحبابی
    ترجمه: به دشمنان پیوستید (رسیدید) و با آنان همنشین و دوست شدید / در حالی که من در دوستی شما، دوستدارانم را رها کردم

    بیت بعد
    احبتی امرونی بترک ذکراه
    لقد اطعت ولکن حبه آبی
    در اینجا کلمه «آبی» صحیح نیست و فقط در خواندن چنین تلفظ می شود. آبٍ مانند هادٍ و صابٍ و قاضٍ می باشد. أَبی یأبی (سر باززد، امتناع کرد) و اسم فاعل آن آبی است اما در حالت رفع و جر، حرف یاء ساقط می شود و به جای آن تنوین جر می آید: آبٍ و در شعر خوانده می شود آبی (این فقط در خواندن است نه در نوشتن)
    أَحِبَّتی أَمَرونی بِتَرکِ ذِکراه
    لَقَدْ أَطَعتُ ولکنَّ حُبَّه آبٍ
    ترجمه: دوستانم مرا به ترک یاد او امر کردند و من تبعیت کردم ولی دوستی او از این اطاعت، امتناع می کند.

    روزگار شادیتان پیوسته باد

    Comment by عباسی - فسا — تیر ۱۲, ۱۳۹۸ @ ۶:۱۹ ب.ظ

  5. تمام مواردی که جناب عباسی نوشتند صحیح است به غیر از یک مورد و آن نگارش «تَصُدُّ عَنّی» است که در متن درست و با فاصله تایپ شده است. «تَصُدُّ» یعنی برگشتی و روی برگرداندی و «عَنّی» یعنی از من.
    معنای مصرع می‌شود: «برگشتی و روی گرداندی از من با ستم و جدایی اما»
    آن صورتی که جناب عباسی نوشتند، وزن بیت را که در بحر مجتث مثمن مخبون محذوف است مختل می‌کند

    Comment by مسعود رستگاری — بهمن ۵, ۱۳۹۸ @ ۶:۵۲ ق.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره