1. قناعت می‌کنم با درد چون درمان نمی‌یابم
    به
    مدارا می‌کنم با درد چون درمان نمی‌یابم
    (مدارا، درد، درمان)

    دلی بی غم کجا جویم که در عالم نمی‌بینم
    به
    دل بی غم کجا جویم که در عالم نمی‌بینم
    (وزن شعر- دل در حالت کلی)
    دمم با جان برآید چون که یک همدم نمی‌بینم
    به
    دمم با جان برآمد چون که یک همدم نمی‌بینم
    (تضمین م - دمم ، برآمد، همدم)

    پاسخ: از آنجا که مشکل احتمالاً تفاوت نسخه‏هاست، غیر از قناعت و مدارا که پیشنهاد شما را ترجیح دادیم موارد ذکر شده را به صورت نسخه‏ی بدل به متن اضافه کردیم.

    Comment by مژده — آذر ۲۲, ۱۳۸۷ @ ۶:۰۳ ب.ظ

  2. در مورد
    دل بی غم کجا جویم که در عالم نمی‌بینم
    در نسخه دردست چنین است ولی شاید
    صورت حاضر (دلی بی غم … ) درست تر باشد.

    Comment by مژده — آذر ۲۲, ۱۳۸۷ @ ۷:۳۳ ب.ظ

  3. بهرحال
    برآید مضارع است و با بنددوم مصرع “چونکه….” چندان مناسبتی ندارد
    اما برآمد ماضی است و معنادار است…
    صرفنظر از تضمین “م” در برآمد.

    Comment by مژده — دی ۸, ۱۳۸۷ @ ۴:۳۲ ب.ظ

  4. @مژده:
    اتفاقاً «برآید» به نظر من اینجا مناسبتر است، یک حالت است که می‏گویید، منظورش این بوده:
    جانم (یک بار) با نفس درآمد و جان دادم چون همنفسی ندارم (نداشتم؟). = نظر شما = برآمد
    اما حالت دیگر این است که می‏گوید:
    نفس کشیدن من عین جان دادن برایم سخت و جانفرسات (دمم با جان برآید)، چون همنفسی ندارم.
    شما کدام را می‏پسندید؟

    Comment by حمیدرضا — دی ۸, ۱۳۸۷ @ ۷:۰۳ ب.ظ

  5. @علیرضا
    از لحاظ معنایی البته “برآید” موجه است؛ اما “برآمد” تضمین “م” و “ن” را کامل می کند.

    Comment by عباس مشرف رضوی (مژده) — مرداد ۳۱, ۱۳۸۸ @ ۱۱:۵۴ ق.ظ

  6. عزیزان ! قرار نیست شما شعر بسرایید که نظر میدهید که چگونه باشد بهتر است ! همان که در نسخ معتبر هست ملاک باشد

    Comment by علی — فروردین ۴, ۱۳۹۳ @ ۱۰:۴۴ ب.ظ

  7. درود
    به سبب معنای بلندی که در این غزل یافت می شود دور است از اهل معنا که چون آن مرد نحوی واژه ها را کنکاش نمایند. لیکن مواردی ذکر گردیده است از جانب یکی از نازنینان که بنده را ملزم به این کنکاش ساخته است.
    ابتدا زمان روایی عزل را نگریستن باید.
    “نمی بینم” به یقین دلالت بر حال دارد و زمان غزل روایتی است از حال کنونی شاعر و چه این که “دمم با جان برآید” وضعی است مستمر در زمان حال یعنی شاعر به سبب غمی که در نهان خانه وجود خود داشته و به سبب تنهایی که در حال دارد زحمت بسیاری متحمل می شود تا تنفس نماید. در واقع برای هر نفس جان کندنی لازم. باید این حس را تجربه نمودن تا تصویر سازی درخشان سعدی را در این میانه دیدن. تصور کنین بیمار تنفسی را چگونه با زحمت دم و باز دم دارد برای رهایی از مرگ دردی که بر سینه وارد می گردد و فشاری که گویی سنگی جثیم بر سینه می فشارند. به هر روی به سبب استمرار این وضع در زمان کنون بسیار محتمل می نمایاند که سعدی شیخ شیرین سخن چونین خطای دستوری نداشته باشد که فعل ماضی به کار برد

    Comment by حمیدرضا — تیر ۱۱, ۱۳۹۴ @ ۱۲:۲۲ ب.ظ

  8. آیا به راستی این غزل سست از سعدی است؟؟

    خوشا و خرما آن دل که هست از عشق بیگانه!!
    زبان سعدی است؟

    در هر نسخه کهنی هم که آمده باشد ، انتساب آن به استاد سخن دشوار است.

    Comment by دکتر ترابی — تیر ۱۱, ۱۳۹۴ @ ۳:۰۲ ب.ظ

  9. پیشنهاد میکنم به شنیدن قطعه ی آوازی بی نظیر این غزل زیبا با صدای استاد شجریان و نوای تار استاد علیزاده ، کمانچه استاد کیهان کلهر و تنبک همایون شجریان .. از آلبوم سرود مهر

    Comment by محمد نخعی — مرداد ۱۳, ۱۳۹۵ @ ۳:۱۹ ب.ظ

  10. کورش یغمایی، آلبوم “سیب نقره ای” ، ترَک “راز دل”
    ارزش شنیدن داره!

    Comment by نازنین — اسفند ۲, ۱۳۹۵ @ ۱۰:۱۴ ب.ظ

  11. درود
    به نظر من این غزل فوق العاده است و واقعا در بعضی لحظات بسیار دل نشین است.

    Comment by فاطم — مرداد ۱۲, ۱۳۹۶ @ ۲:۰۵ ب.ظ

  12. انتساب این غزل ضعیف به سعدی بسیار بعید است
    به ویژه آنجا ک میگوید خوشا و خرما آن دل که هست از عشق بیگانه !
    چطور میشه این رو پذیرفت ؟ کاملا مشخصه این غزل رو سعدی جان نگفتند بلکه به ایشان منسوب کرده اند .

    Comment by سعادت — خرداد ۲۷, ۱۳۹۸ @ ۹:۳۲ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره