لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. گر چنان است که :روزی - لطفا تصحیح شود.

    Comment by داود — آبان ۳, ۱۳۹۰ @ ۹:۰۱ ب.ظ

  2. سخن عشق نام تصنیف بسیار بسیار زیبایی از شجریان پدر و پسر است.
    نگاه کنید سعدی که از هر فرصتی حسن استفاده می کند چطور ضرب المثل و بیت خود را با هم وفق داده.هزاران بار دیگر هم خواهم گفت که سعدی بی نهایت حاضر جواب است و اجازه ی سخن گفتن به احدی را نمی دهد که در تمام اشعارش کاملا مشهود است.همچنین ۲ واژه غربت و قربت را کنار هم ننشاندن زیبایی خاصی داردکه جز آنکسی که به شعرش دقیق نشود نمی داند.و نکته اخر انتخاب وزن مناسب در اشعار است که سعدی در این زمینه بر دیگر شاعران برتری دارد.

    Comment by علیرضا پیشگو — دی ۱۱, ۱۳۹۲ @ ۷:۲۳ ق.ظ

  3. “گر چنانست که روی من مسکین گدا را” کلمه روی به روزی باید اصلاح شود.

    Comment by بی سوات — آبان ۱۹, ۱۳۹۳ @ ۶:۴۳ ق.ظ

  4. با تشکر از شما به نظرم معنای درست تری داره.

    Comment by وحید — اسفند ۳, ۱۳۹۳ @ ۲:۲۸ ب.ظ

  5. شعر بی نظیره خصوصا دو بیت اولش…
    درد به تو سعدی

    Comment by کسرا — خرداد ۲۷, ۱۳۹۴ @ ۸:۴۵ ب.ظ

  6. درود به تو سعدی

    Comment by کسرا — خرداد ۲۷, ۱۳۹۴ @ ۸:۴۶ ب.ظ

  7. در بیت نهم بهتر است که روی کلمه “درّ ” تشدید گذاشته شود تا خواندنش بدون اشکال باشد.

    آقای علیرضا: با نظر شما موافقم، همچنین استاد شهریار هم در بازی با کلمات تبحری شگفت انگیز داشتند که خارق العاده ست.
    با سپاس

    Comment by منا — مهر ۱۵, ۱۳۹۴ @ ۷:۱۰ ب.ظ

  8. این شعر بسیار زیبا رو حضرت استاد شجریان به همراه ویولون استاد فقید بدیعی در مثنوی ماهور به شکلی استادانه و بی نظیر خواندند که شنیدن اون رو به دوستان زیبایی دوست سفارش میکنم.

    Comment by خداوندگار آواز: سیاوش — دی ۲۷, ۱۳۹۴ @ ۸:۳۹ ق.ظ

  9. درود بر استاد شجریان که محضر سعدی را این چنین درک کرده اند.

    Comment by ملیحه — بهمن ۲۱, ۱۳۹۴ @ ۲:۲۸ ب.ظ

  10. در پاسخ علیرضا جان پیشگو
    سعدی ضرب المثل را با شعر خود وفق نداده بلکه این کلام پرنفوذ اوست که تبدیل به ضرب المثل امروز ما شده.

    Comment by بهرام — بهمن ۲۲, ۱۳۹۴ @ ۹:۴۲ ب.ظ

  11. تاسف میخورم به حال مردمی که پارسی زبان نیستن و نمیتونن لذت خوندن این شعر رو بچشن ، و صدها برابر تاسف میخورم برای پارسی زبانانی که این شعر رو نخوندن و لذتش رو نبردن

    روحت شاد سعدی

    Comment by محمدرضا — آبان ۲, ۱۳۹۵ @ ۲:۳۴ ق.ظ

  12. بشنوید این غزل را با صدای جان جانان خسرو آواز ایران در بیات اصفهان به همراه زخمه تار استاد لطفی مرحوم

    Comment by لولی وش مغموم — آذر ۲۳, ۱۳۹۵ @ ۷:۳۸ ب.ظ

  13. دوستان ارجمند، این غزل شورانگیز را بشنوید با آوازی به نهایت دلنشین از زنده یاد قمرالملوک وزیری در بیات اصفهان..

    Comment by نادر — آذر ۲۳, ۱۳۹۵ @ ۸:۳۱ ب.ظ

  14. @نادر:
    کاشکی لینکش رو هم میذاشتین.

    Comment by فرخ — خرداد ۱۹, ۱۳۹۶ @ ۱۰:۱۳ ق.ظ

  15. سلام در این شعر در بیت چهارم “روی” درسته یا “روزی”؟

    Comment by امپرور — خرداد ۲۵, ۱۳۹۶ @ ۲:۰۳ ب.ظ

  16. گرامی آمپرور
    گر چنانست که روی من مسکین گدا را
    به در غیر ببینی ز در خویش برانم
    چون سعدی {روی } آورده همان درست است
    روی به درگاه کسی آوردن ، اصطلاح زیبایی ست
    مانا باشید

    Comment by مهناز ، س — خرداد ۲۵, ۱۳۹۶ @ ۳:۰۱ ب.ظ

  17. و چقدر زیبا در بیت گر چنانست که روی من مسکین گدا را، به در غیر ببینی ز در خویش برانم؛ کنایه به دو آیه از سوره ی ضحی میزنه اونجا که فرمود و ما تو را فقیر یافتیم و توانگرت کردیم! پس تو نیز فقیر را از خود مران!

    Comment by شهروز — اسفند ۱۴, ۱۳۹۶ @ ۵:۵۲ ق.ظ

  18. گر چنانست که روی من مسکین گدا را
    به در غیر ببینی ز در خویش برانم
    به نظر می رسد که سعدی درین بیت دلدار را تهدید میکند به اینکه : اگر مرا از خود برانی ، روی به یار دیگری خواهم آورد.
    این چه عاشقی ست؟
    تو نشدی یکی دیگر
    آیا چنین نیست؟

    Comment by ن،ن — اسفند ۱۴, ۱۳۹۶ @ ۱۲:۱۵ ب.ظ

  19. با پوزش از جناب حمید رضای گرامی و تشکر از خواندن بسیار دلنشین تان
    آیا زیباتر و آهنگین تر نبود ” دنیی “را همان طور که نوشته شده بخوانید ولی ” عقبی“ را” عقبا “
    البته شما صحیح خوانده اید .
    از زحمات شما ممنونم
    زنده باشید

    Comment by حسین، ۱ — اسفند ۱۴, ۱۳۹۶ @ ۷:۵۷ ب.ظ

  20. شهروز جان
    این بیت با آن آیه ها چندان همخوانی ندارد.
    نه صحبت از توانگری ست و نه سخن از فقر.
    عاشق خود را گدای محبت یار می بیند و درمانده از بی وفایی او
    زنده باشی

    Comment by حسین، ۱ — اسفند ۱۴, ۱۳۹۶ @ ۸:۰۷ ب.ظ

  21. @حسین، ۱:
    از لطف جنابعالی سپاسگزارم. درست می‌فرمایید خوانش «دنیی» و «عقبی» با عادت شنیداری و گفتاری ما فارسی‌زبانها سر سازگاری ندارد و اگر چه «دنیی» را نمی‌شود به ضرورت وزن دنیا خوان اما عقبی را می‌شد عقبا خواند. من به لحاظ سجعی که خواندن هر دو کلمه به یک صورت ایجاد می‌کرد اینطور خواندم (و به نظرم طبیعی و روان نیامد در کنار دنیی عقبا بخوانم).
    گذشته از این سعدی در غزل ۴۸۵ اگر مراجعه بفرمایید کلمات دیگری را مثل همین دنیی، مثلا اعلی، اعمی، تقوی و اولی در جایگاه قافیه و به نحوی به کار برده (با مانی و باری هم قافیه‌شان کرده) که مجبوریم همه را یا «ی» بخوانیم و این ناسازگاری کامل این خوانش با طبع امروزی ما را بیشتر نشان می‌دهد.

    Comment by حمیدرضا محمدی — اسفند ۱۴, ۱۳۹۶ @ ۸:۴۶ ب.ظ

  22. جناب حمید رضای گرامی
    ” دلایل قوی آمد و معنوی “
    سپاس از پاسخ شما
    استاد سخن چنین که فرمودید کم ندارند:
    در غزل ۳۱۵ نیز که اتفاقاً شما دکلمه کرده اید و مثل همیشه بسیار خوب از عهده بر آمده اید، لغات : حجاز ، تیز ، خیز ، جحاز و ،،،،،را هم قافیه کرده ، و چون سعدی ست خرده نتوان گرفت
    زنده و پایدار باشید

    Comment by حسین، ۱ — اسفند ۱۵, ۱۳۹۶ @ ۱:۳۵ ق.ظ

  23. تصنیف “سخن عشق”/تصویری
    محمدرضا و همایون شجریان
    آهنگساز:حبیب الله بدیعی
    تنظیم: مجید درخشانی
    گروه شهناز - کنسرت لندن
    https://www.youtube.com/watch?v=_O_nUPq3pjg

    محمدرضا و مژگان شجریان/تصویری
    آهنگساز:حبیب الله بدیعی
    تنظیم: مجید درخشانی
    گروه شهناز - کنسرت لندن
    https://www.youtube.com/watch?v=xm2PGJKvfUI

    Comment by 7 — فروردین ۱۱, ۱۳۹۷ @ ۷:۵۵ ب.ظ

  24. سلام.ریشه‌ی اینکه میگیم رنگ رخساره خبر میدهد از سرّ “درون” از کجاست پس؟

    Comment by مطهره — مرداد ۱۶, ۱۳۹۷ @ ۹:۱۳ ب.ظ

  25. سلام خدمت بانو مطهره..ریشه اش از این بیت غزل استاد سعدیست..
    گر بگویم که مرا حال پریشانی نیست..
    رنگ رخسار خبر میدهد از سر ضمیر (درون) ..

    Comment by محمد طغانی — دی ۲۰, ۱۳۹۷ @ ۵:۱۹ ق.ظ

  26. گر تو شیرین زمانی من فکر میکنم اصلش این بوده.تو که شیرین زمانی.سعدی یقین داشته که طرف خطابش شیرین زمان بوده در صورتی که گر تبادر شبه میکند

    Comment by عباس شکرب — اسفند ۲۳, ۱۳۹۷ @ ۶:۲۳ ب.ظ

  27. با اینکه علاقه ای به اشعار شعدی ندارم ولی این یک شعرشون
    واقعا عالی بود. :) ;) :-{ :-)

    Comment by هیرسا — خرداد ۷, ۱۳۹۹ @ ۹:۴۰ ب.ظ

  28. وزن شعر ی مقدار مشکل نداره؟
    رکن اول از مصراع اول -> فعلاتن
    رکن اول از مصراع دوم -> فاعلاتن
    بر اساس اختیار وزنی فقط فعلاتن به فاعلاتن تبدیل میشه و برعکسش ممکن نیست،
    وزن شعر ->فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن
    نیست؟

    Comment by Anonymous — خرداد ۱۴, ۱۳۹۹ @ ۱۲:۵۴ ق.ظ

  29. و اینکه اگه من اشتباه گفتم میشه لطفا یه توضیح کامل بدید که متوجه بشم ک چطور فاعلاتن ب فعلاتن تبدیل شده و وزن شعر ب این صورت درومده؟
    چون توی خیلی از شعر ها وزن رو ب همین صورت نوشتین و متاسفانه جوابش رو نمیتونم پیداکنم☹️

    Comment by Anonymous — خرداد ۱۴, ۱۳۹۹ @ ۱۲:۵۹ ق.ظ

  30. @ناشناس:
    تبدیلات عروضی ربطی به ترتیب مصرعهای شعر ندارد و این که شعر با چه شکلی از یک وزن شروع شود محدودیتی ایجاد نمی‌کند.
    مسئله‌ای که در ذهن شماست مربوط به اختیارات شاعری در مورد تبدیل رکنها در بحرهای عروضی است در رکن اول وزن این شعر به جای فعلاتن می‌توانید فاعلاتن بیاورید (دقت کنید فقط رکن اول و رکن دوم و سوم نه) و فرقی نمی‌کند که شعر با چه شکلی از وزن شروع شود مثلا اگر با «رنگ رخساره …» هم شروع می‌شد همین قاعده درست بود. یعنی شما می‌توانید در شعری که بر این وزن است هر مصرع را بر وزن «فعلاتن …» یا «فاعلاتن …» بیاورید.
    در کل شکل وزن مصرعهای شعر تعیین کنندهٔ وزن کلی نیست. اگر تمام مصرعهای این غزل هم با رکن «فاعلاتن …» شروع می‌شد وزن این شعر «فعلاتن …» ثبت می‌شد چون این شعر با اشعار دیگری در این وزن که با «فعلاتن» شروع می‌شوند هموزن محسوب می‌شد.
    این که می‌گویند برعکس تبدیل فعلاتن درست نیست یعنی در وزنی که اساس رکنهای آن فاعلاتن است مثل وزن مثنوی مولانا نمی‌توانید به جای فاعلاتن اول فعلاتن بگذارید و شکل هم‌ارز دیگری از وزن را ایجاد کنید.

    Comment by حمیدرضا — خرداد ۱۴, ۱۳۹۹ @ ۷:۳۵ ب.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره