1. بیت چهارم ، مصرع اول : کلمه “ننشینی” بجای “بنشینی” در بعضی نسخ آمده است. لیک نکته بسیار جالب (بنظر بنده) اینست که معنای اصلی (به سرو ماندن بالای مخاطب) در هر دو حال دقیقاً یکیست.
    با تشکر.

    Comment by س. ص. — اسفند ۹, ۱۳۸۶ @ ۹:۲۲ ب.ظ

  2. بنده هم به نظرم میاد که در جاهای متعددی کلمه ننشینی را دیده ام. ظاهرا این گونه معنی بیت نیز غنی تر می گردد

    Comment by سجاد گلی — آبان ۲۰, ۱۳۹۰ @ ۳:۳۴ ب.ظ

  3. چه تلخه این غزل..

    خدا رحمتت کنه سعدی

    Comment by سایه — اسفند ۹, ۱۳۹۰ @ ۶:۱۲ ب.ظ

  4. همان بنشینی در نسخ بیشتر امده است و می توان اینگونه برداشت کرد که وقتی تو در کنار سرو باشی قد وقامت تو باعث اعتبار قامت سرو می گردد

    Comment by بابک — اسفند ۲۰, ۱۳۹۰ @ ۳:۱۱ ب.ظ

  5. نمی دانم چرا محسن نامجو که این غزل را خوانده، در مصرع دوم بیت اول، دو کلمه را چیز دیگری خوانده است. مثلا شبی را دستی خوانده است.

    Comment by محمود — اردیبهشت ۱۴, ۱۳۹۱ @ ۳:۵۵ ب.ظ

  6. بنظر من هم کلمۀ ” ننشینی ” گزینه ی بهتری هست در مصرع چهارم. چون در ادامه میگه که” وگرنه” یعنی در غیر این صورت و یعنی اگر بنشینی باغبان چنین سخنی رو بیان میکنه. و اگه “بنشینی” قرار باشه توی مصرع اول باشه پس لازمه کلمه ی “باید” توی مصرع اول “نباید” بشه، که این شکل هم وزن شعر به هم میخوره.

    Comment by امید.م — شهریور ۱, ۱۳۹۱ @ ۴:۳۸ ب.ظ

  7. اقایون شعرو یکی دیگه سروده بنشینی هم درسته لطفا تو این یک مورد دخل و تصرف نکنیدبنشینی صحیح تره…چون اعتبار سرو رو به قامت یار داده….و باغبان که در این بیت منظورش خدا باشه عیار معشوقه رو میدونه به اعتبار این اگر کنار سرو ننشینه دیگه سرو ی وجود نخواهد داشت چون دیگه سرو ارزشی پیدا نمیکنه بودن یا نبودنش

    Comment by مسعود — شهریور ۹, ۱۳۹۱ @ ۱۰:۲۳ ب.ظ

  8. در مقام قیاس وداوری لازم است موضوع در کنار هم باشد تا قیاس محقق شود و در اینجا اگر ننشینی باشد که جایی برای مقایسه نمیماند پس به نظر بنده هم بنشینی صحیح است

    Comment by علیپور — آبان ۱۸, ۱۳۹۱ @ ۱۰:۳۳ ب.ظ

  9. اجرای خصوصی استاد شجریان و بدیعی

    Comment by احسان — آذر ۲۶, ۱۳۹۱ @ ۱۱:۰۳ ب.ظ

  10. .

    با سلام.دربیت اول،ازغزل ٤١٤(اگردستم دهد روزی) به بیان افصح المتکلمین نزدیکتراست تا (اگردستم رسد).هرچند که در معنای آن تفاوت بسیار دیده نمیشود.این
    معنا دربیت دیگرازغزل ٣٧٤ دقیقا تایید میگردد.”دستم نداد قوت رفتن به پیش یار + چندی بپای رفتم و چندی بسر شدم”.
    در بیت چهارم،همان فعل منفی”ننشینی”درست است.یعنی زیبائی و آراستگی که دراندام و قامت برازنده ی تو هست،قامت واندام سرو را درنظروسلیقه ی باغبان نازیبا جلوه میدهد.بیت ششم اصولابرقامت بسیارزیبای غزلیات استاد سخن،برازنده نیست.در مصراع اول آن بجای کلمه ی پایان کلمه ی پایاب،درست است.(پایاب=مسیر وارد شدن به دریا، یا خارج شدن از آب) و تمام آن بیت در دیوان سعدی - تا آنجا که من دیده ام - چنین بوده است.”به دریائی درافتادم که پایابش نمی یابم + به دردی مبتلا گشتم که درمانش نمیدانم”
    اما دربیت آخراین غزل، نام سعدی - خلاف انتظار همگان - حذف شده است.”هنوز آواز می آید بمعنی از گلستانم”بیت آخرهرغزل را بیت تخلص مینامند و ضرورتا باید تخلص شاعر ذکر گردد.یادم هست در تابلوئی که از تصویرسعدی درمحل کار من نصب بود،برای معرفی صاحب تصویر، نوشته بودند.”من آن مرغ سخنگویم که در خاکم رود صورت + هنوز آواز می آید که سعدی در گلستانم” >>>من آن گوینده ی خوش بیانم که با گلستان خودهمیشه زنده خواهم ماند .

    Comment by Hossein Mansouripour — دی ۶, ۱۳۹۱ @ ۱۲:۱۵ ب.ظ

  11. من ۵۸ سال پیش سعادت دیدن ارامگاه سعدی را پیدا کردم. و از ان زمان بیت اخر چنین بیاد دارم
    من ان مرغ سخنگویم که در خاکم رود صورت
    هنوز اواز میاید که سعدی در گلستانم

    Comment by کامران — دی ۱۸, ۱۳۹۱ @ ۹:۴۷ ب.ظ

  12. این غزل در دستگاه چهارگاه توسط استاد شجریان به شیوه ای بسیار زیبا اجرا شده است. حتماً گوش کنید.

    Comment by علی زمانی — بهمن ۳۰, ۱۳۹۱ @ ۱۰:۴۵ ب.ظ

  13. اجرای استاد شجریان خصوصی نبوده.برنامه گلهای تازه شماره ۱۷۱ به رهبری فرهاد فخرالدینی.

    Comment by شیرازی — آبان ۶, ۱۳۹۲ @ ۲:۱۷ ق.ظ

  14. استاد شجریان یک بار در دستگاه چهارگاه و یک بار در دستگاه ماهور این غزل را اجرا کرده اند. که هر دو آواز می باشد.
    با مهر.

    Comment by آیدین قربانی — بهمن ۲, ۱۳۹۲ @ ۶:۴۳ ب.ظ

  15. در بعضی نسخ، در بیت چهارم «پایاب» آماده است.

    Comment by بهروز بالایی لنگرودی — اردیبهشت ۴, ۱۳۹۳ @ ۳:۵۴ ب.ظ

  16. با عرض پوزش، بیت ششم

    Comment by بهروز بالایی لنگرودی — اردیبهشت ۴, ۱۳۹۳ @ ۳:۵۵ ب.ظ

  17. استاد شجریان همراه با تار استاد شریف این شعر را در مخالف سه گاه هم اجرا کرده اند که بسیار شنیدنی و زیباست.

    Comment by مسعود کربلایی — خرداد ۷, ۱۳۹۳ @ ۱۰:۴۱ ب.ظ

  18. این شعر و استاد یونس دردشتی اجرا کرده ÷یشنهاد می کنم حتما گوش کنید…

    Comment by hamid — تیر ۱۰, ۱۳۹۳ @ ۱:۵۶ ب.ظ

  19. شعر با مضامین بالای عرفانی و بسیار سنگین
    بعضیا تو چنتا کلمش موندن
    بلاتشبیه مثل قرانی که اعراب میخونن و کفار اجرا میکنن.ما هم چسبیدیم به چنتا حرف و کلمه ی درست یا اشتباه.
    اجرای زیبای استاد مرحوم ایرج بسطامی بسیار تاثیر گذار و دلنشین گوش کنید حتما .به نظر من از شجریان هم زیباتر اجرا شده

    Comment by محمد — شهریور ۲۹, ۱۳۹۳ @ ۱۱:۰۵ ق.ظ

  20. این شعر وقتب باهاش آشنا شدم که استاد شجریان با نوای قشنگش میخوند
    الان چند جمله نوشتم و دیدم بیان احساسم با خواندن این غزل را نمیتوان نوشت
    نهایت بندگی و عجز در بیت بیت این غزل حصول میشود.دلم صد بار میگوید…….برآن بالای فتانم
    یک به یک وقایع فتنه ایست که شستشو دهنده دنیای ذهن است و تطهیر قبر و بیان برزخ در انتخابهای هر لحظه و آن
    ابیات توحیدی این غزل مبهوت کننده دل مشتاق الله واحد قهار است
    ………… من آزادی نمیخواهم که با یوسف بزندانم
    از همه زیباتر برای من تسکینی است که گاهی بواسطه ی قطرات اشک از ابیاتی چون
    بدریایی در افتادم گه پا یابش نمیبینم
    کس را پنجه افکندم که درمانش نمدانم
    خدا رحمتت کنه سغدی
    رحمت بیشتر برای استادت سعدی که الحق یلی را درعرفان آفریده

    Comment by احسان — مهر ۱, ۱۳۹۳ @ ۱:۱۰ ب.ظ

  21. یکی از دلایلی که «بنشینی» درست تر به نظر میرسه اشاره ایه که سعدی داره به همون استعاره معروف «سرو روان» . یعنی تو سرو هستی ولی سروی که حرکت هم میکنه. بشین و کمتر اینو به رخ سرو واقعی بکش تا باغبان کمتر این تفاوت رو حس کنه.
    جلوه کنان می روی و باز میایی — سرو ندیدم به این صفت متمایل
    یا
    شرم دارد چمن از قامت زیبای بلندت — که همه عمر نبودست چنین سرو روانش
    یا
    چو سرو بوستانستی وجود مجلس آرایت — اگر در بوستان سروی سخنگوی و روانستی

    Comment by طاهر خورشیدی — دی ۱۳, ۱۳۹۳ @ ۱۱:۵۵ ق.ظ

  22. این شعر توسط خواننده ی جوان طاهره فلاحتی خوانده شده که بسیار شنیدنی است . پیشنهاد می کنم حتما گوش کنید .

    Comment by پیام گمان رهنمون — بهمن ۲۱, ۱۳۹۳ @ ۱۲:۰۰ ب.ظ

  23. دوستان عزیز. من فکر میکنم که تعبیر کردن شعر کاری بسیار اشتباه هست. زند یاد إستاد گرامی یونس دردشتی این شعر را إز هر کسی زیبا تَر خوانده است. لطفان گوشکنید

    Comment by محمد — تیر ۱۹, ۱۳۹۴ @ ۵:۵۲ ب.ظ

  24. به دریایی درافتادم که پایانش نمی‌بینم
    کسی را پنجه افکندم که درمانش نمی‌دانم
    شبان آهسته می‌نالم مگر دردم نهان ماند
    به گوش هر که در عالم رسید آواز پنهانم
    دمی با دوست در خلوت به از صد سال در عشرت
    من آزادی نمی‌خواهم که با یوسف به زندانم
    من آن مرغ سخندانم که در خاکم رود صورت
    هنوز آواز می‌آید به معنی از گلستانم

    گر صبر بسیار نماید پدر پیر فلک
    هرگزش مادر گیتی چو تو فرزند نزاید

    Comment by 7 — مرداد ۱۱, ۱۳۹۴ @ ۱:۰۴ ق.ظ

  25. درمصرع دوم بیت پنجم اگه به جای خلاف من که بگرفته است دامن در مغیلانم با حالت سوالی می فرمود سراغ ما که بگرفته است؟ دامن در مغیلام بهتر نبود . شک ندارم اگه شیخ اجل زنده بود جواب دندان شکنی می داد.

    Comment by جلال پور م — شهریور ۱۸, ۱۳۹۴ @ ۱۱:۵۱ ب.ظ

  26. موقع خوندن کامنت ها تقریبا داشتم به این نتیجه می رسیدم که در بیت چهارم قرائت «نشینی» درست تر از «بنشینی» ئه، اما بالاخره جناب طاهر خورشیدی معما رو حل کردند. دستتون درد نکنه. به نظرم درستترین روایت همونی ئه که جناب خورشیدی گفتند: اشاره ی سعدی به روان بودن سروبالای یار است، که ارزش سرو نشانده را در چشم باغبان می کاهد. در ضمن با این روایت، می شه گفت سعدی خیلی خوب و رندانه با فعل «نشاندن» باری کرده و آن رو همزمان هم در مقابل «روان بودن» قرار داده و هم معنای «کاشتن» را ازش مراد کرده.

    Comment by مرتضی — شهریور ۲۲, ۱۳۹۴ @ ۱۱:۴۶ ق.ظ

  27. هزار رحمت بر روان پاک مرحوم ایرج بسطامی

    بسیار زیبا این شعر رو در افشاری مرکب اجرا کرده .
    علاقه مندان پیشنهاد میشه گوش کنید…و لذت ببرید.

    Comment by محمد — مهر ۱۶, ۱۳۹۴ @ ۱۲:۵۶ ب.ظ

  28. به نام حضرت دوست که هرچه داریم از اوست
    سلام خدمت تمام دوستان
    با خوندن این شعر خاجه، صدای گرم و روح افزای زنده یاد استاد ایرج بستامی تو گوشم طنین اندازشد.
    فکر نمیکنم که نقش صدای استادهیچ گاه ار اذهان عموم پاک بشه
    روحت شاد استاد

    Comment by العبد — دی ۱۶, ۱۳۹۴ @ ۱۰:۵۱ ق.ظ

  29. به باور من همان ننشینی درست است،
    تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی
    و گر نه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم

    اگر بگوییم باغبان همان آفریننده بوستان و انسان است، پس میخواهد بگوید این سرنوشت نیک است که که باید با سرو بوستان به وصال برسی و کنار او بنشینی، اگر نه باغبان خواهد گفت که وجود این سرو تنها در بوستان بیهوده است،
    من نمی فهم که اگر پیش سرو بنشیند، چرا باید باغبان خشمگین و ناخرسند باشد و بخواهد با سرو دشمنی بورزد، آیا جای رشک در اینجا رای باغبان هست؟
    پس نمی تواند سفارش کند که آری، پیش سرو ننشینی اگر نه باغبان (آفریدگار) این هم نشینی را خوش نمی دارد،
    پس باید سفارش کند، پیش سرو بنشین تا باغبان از کار خویش خشنود باشد و سرو را ارزشمند و نتیجه بخش رسیدن به یک عشق بداند و خرسند شود

    Comment by مختار — دی ۲۶, ۱۳۹۴ @ ۹:۵۱ ب.ظ

  30. درود
    به باور من هم بنشینی درست است
    هیچ معنا ندارد که باغبان (آفریدگار بوستان) از این وصال ناخرسند باشد، که می توان وارونه ی آن را دریافت، اینکه باغبان از این وصال (هم نشینی با سرو) خشنود خواهد شد و کار خود را با ارزش و نتیجه بخش خواهد دانست، ولی اگر ننشینی، مانند این هست که کفران نعمت کرده باشی و باغبان هم کار خود را در کاشتن سرو (آفرینش آدمی و عشق) بیهوده خواهد دانست.
    من نمی فهم که چرا باید چنین نباشد و ننشینی درست باشد! گویا باغبان فرومایه است و از این وصال ناخشنود و رشک خواهد ورزید و دشمنی خواهد کرد، که چنین برداشتی شایسته و سزاوار ستایش نخواهد بود.

    Comment by مختار — دی ۲۶, ۱۳۹۴ @ ۹:۵۶ ب.ظ

  31. در بیت نهم برخی ان متصل به کلمه شبان را نوعی بیان گاه و زمان در نظر گرفته اند اما به عقیده این حقیر مقصود بیان یک زمان مستمر و ادامه دار است و مشخصا در این کلمه علامت جمع است

    Comment by محسن معصومی — اسفند ۱۰, ۱۳۹۴ @ ۸:۴۹ ق.ظ

  32. اولین بار با اجرای محسن نامجو با این غزل آشنا شدم برایم خیلی دلنشین است و باهاش حظی میبرم. و حال می بینم که اجرای دیگرانی چون استاد شجریان و مرحوم بسطامی و استاد دردشتی هم دارد که باید بسیار شنیدنی باشد.

    Comment by مسعود — اردیبهشت ۱۹, ۱۳۹۵ @ ۸:۵۱ ق.ظ

  33. .

    Comment by مسعود شیش گران — اردیبهشت ۱۹, ۱۳۹۵ @ ۸:۵۵ ق.ظ

  34. محسن نامجو: http://goo.gl/A69yUX

    استاد شجریان: http://goo.gl/4yAZrE

    اجرای خصوصی به همراه ویولن استاد بدیعی

    Comment by برزو — خرداد ۲۰, ۱۳۹۵ @ ۱۰:۳۳ ق.ظ

  35. خدا رحمتت کنه که هر بیتت یه کتاب معنی داره

    Comment by سعید جافر — تیر ۲۳, ۱۳۹۵ @ ۲:۱۶ ق.ظ

  36. بنشینی در بیت چهارم در مقابل بایستی بکار رفته یعنی در کنار سرو نایست وگرنه قدش پست و حقیر میشود و از چشم باغبان میافتد. بنشین تا قد او هم بچشم بیاید!

    Comment by احسان — آذر ۴, ۱۳۹۵ @ ۶:۵۶ ب.ظ

  37. احسان دیگری هم در بالا حاشیه بر این غزل نوشته. منهم امروز بعد سالها این غزل را رمرمره میکردم و بعد با صدای گرم و متن پر غلط نامجو گوش و اخر سر هوس خواندن از رو بسرم زد و بغضی ..و …

    Comment by احسان — آذر ۴, ۱۳۹۵ @ ۷:۰۷ ب.ظ

  38. مصراع اول بیت ششم تضمین از عطار است
    http://ganjoor.net/attar/divana/ghazal-attar/sh580/

    Comment by میرزاده — آذر ۲۱, ۱۳۹۵ @ ۵:۰۵ ب.ظ

  39. اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم
    شکل درست این مصرع:
    اگر دستم دهد روزی که انصاف از تو بستانم
    اگر دستم دهد روزی:اگر بخت یاری کند روزی”
    که البته بخت یار نیست که اگر بود شبان نمی نالیدم و اینچنین نالان نبودم به تاریکی و تنهایی
    ولی “اگر دستم رسد روزی” باشد به هیچ روی آن معنی درست را نمیرساند و دغدغه و چه کنم چه نکنم های عاشق را نمیرساند.
    دستم دهد روزی میرسانذ که چنین و چنان،زمین و زمان با هم همداستان شوند که بتوانم نزدیک تو شوم و شدنی نیست.

    Comment by 7 — مهر ۱۲, ۱۳۹۶ @ ۹:۱۸ ب.ظ

  40. چونان دوستت میدارم - محسن نامجو
    https://www.youtube.com/watch?v=Pvfit-F9Kyw

    زنده نام ایرج بسطامی:
    https://www.youtube.com/watch?v=C4btIkc3HSI

    http://dl.tapmusic.ir/94/Alireza_Ghorbani_Daryaye_Bi_Payan.mp3
    علیرضا قربانی

    Comment by 7 — مهر ۱۲, ۱۳۹۶ @ ۹:۴۳ ب.ظ

  41. بدون شک همان بنشینی درست است که در بیشتر نسخه ها هم هست. بنشینی در اینجا یعنی “نایستی”. یعنی تو باید در کنار سرو، نشسته باشی و نه ایستاده تا قامت سرو در کنار تو حقیر نشود. موقع خواندن تاکید را بجای واژه سرو روی واژه بنشینی ادا کنید تا معنا خود بخود واضح شود.
    یکی دیگر از زیبایی های این غزل معنای دو گانه گلستان در بیت آخر است. و دیگر اینکه تخلص سعدی در این غزل نیامده است. شاید این گونه می توان گفت که ذکر واژه گلستان در بیت آخر، خودش نوعی امضای سعدی است و نیازی به تخلص نیست. بگذریم که واژه بوستان هم در این غزل به کار رفته است.
    از همه این ها که بگذریم فکر می کنید از زمان سعدی تاکنون چندصدهزار یا چند میلیون نفر با خواندن این غزل به یاد عشق و هجران خویش نم قطره اشکی را بر گونه خویش احساس کرده اند؟ به راستی زنده تر از سعدی کسی هست؟

    Comment by محمود — تیر ۲۹, ۱۳۹۷ @ ۱۰:۱۵ ق.ظ

  42. می‌خواستم، نهیبی به همه بزنم که مدعیند و معنای واضح یک مصرع سعدی را نمی‌گیرند و حتی در پی تغییرش هستند که دیدم در آخرین کامنت آقای قربانی این معنای روشن را گرفته‌اند.

    Comment by حسین — آبان ۱۶, ۱۳۹۷ @ ۶:۴۸ ب.ظ

  43. دوستان
    کلمه بنشینی درسته
    چون میگه در بوستان باید پیش سرو بنشینی که برای سرو هم اعتباری بماند و اگر بایستی دیگر سرو اعتباری ندارد و باغبان هم دیگر سرو نمی نشاند. :)

    Comment by سینا — دی ۲۶, ۱۳۹۷ @ ۱۰:۴۲ ب.ظ

  44. با درود؛
    معنی بسیاری از ابیات این شعر را نمی‌توانم درک کنم، تقاضا دارم دوستان در درک نیم‌بیت‌ها و ابیات زیر به من کمک کنند.
    قضای عهد ماضی را شبی دستی برافشانم = یعنی چی؟
    دگر ره دیده می‌افتد بر آن بالای فتانم = یعنی چی؟
    من آن مرغ سخندانم که در خاکم رود صورت هنوز آواز می‌آید به معنی از گلستانم = یعنی چی؟

    Comment by سعید — دی ۲۹, ۱۳۹۷ @ ۱۲:۱۷ ق.ظ

  45. سعید جان
    قضای عهد ماضی را شبی دستی برافشانم:
    شادی ها خواهم کرد اگر شبی عهد گذشته تکرار شود.
    دگر ره دیده می‌افتد بر آن بالای فتانم:
    بار دیگر قد و بالای آن فتنه گر در نظرم جلوه می کند.
    من آن مرغ سخندانم که در خاکم رود صورت
    هنوز آواز می‌آید به معنی از گلستانم:
    من مثل مرغ سخنوری هستم که اگر بمیرم و درخاک باشم باز هم بوی روح افزای گلستان را می شنوم

    Comment by محسن ، ۲ — دی ۲۹, ۱۳۹۷ @ ۱:۳۳ ق.ظ

  46. سلام به همه اهل ادب

    تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی
    و گر نه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم

    اقرار می کنم با وجودی که روزانه چند ساعت را با غزلیات خداوند سخن به سر می برم هنوز زود است که زیرکی و بزرگی سعدی را در به کار گیری واژه ها درک کنم.
    برای این که خواندن صحیح این کلمه «بنشینی» درست در بیاید باید یک مکث قبل از آن باشد و استرس و فشار هم روی کلمه «بنشینی» باشد تا مفهوم درستش مشخص شود یعنی متضاد ایستادن باشد
    تو باید در بوستان در پیش سرو نایستی (روان نباشی، حرکت نکنی) چون این قدر بلند بالا هستی که اگر باغبان بالای تو را ببیند دیگر سراغ کاشتن سرو نمی رود.

    ایام عزت مستدام

    Comment by عباسی - فسا — اسفند ۲۸, ۱۳۹۷ @ ۱:۰۱ ب.ظ

  47. تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی
    و گر نه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم
    وقتی در بوستان هستی باید پیش سرو آرام بگیری و گر نه باغبان با دیدن تو ای سرو روان دیگر سرو ننشاند.
    نشستی جم نخوری یک وقت که باغبانت ببیند و بیلچه و چنگک را به کناری نهد و سرو و باغ به امان خدا رها شود.
    ننشینی هم درست است ولی روان بودن سرو را میگیرد و قد و بالای او را چون این سرو آدم دو پا است نه سرو ایستای بوستان.

    سرو سیمینا به صحرا می‌روی
    نیک بدعهدی که بی ما می‌روی
    گر چه آرام از دل ما می‌رود
    همچنین می‌رو که زیبا می‌روی

    Comment by 7 — فروردین ۱۲, ۱۳۹۸ @ ۶:۱۵ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره