1. حضرت حافظ هم در غزلی که با
    مطلع :
    حجاب چهره جان می‌شود غبار تنم

    خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم

    همانند این غزل سعدی به پایان میرساند:

    بیا و هستی حافظ ز پیش او بردار

    که با وجود تو کس نشنود ز من که منم

    Comment by وحـ_‗ـیـ‗_ـد — تیر ۱۰, ۱۳۹۲ @ ۱۱:۰۲ ب.ظ

  2. حافظ در این غزل این شعر را جواب گفته (تضمین کرده):
    اگر چه خرمن عمرم غم تو داد به باد
    «به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم»

    Comment by حمیدرضا محمدی — تیر ۲۶, ۱۳۹۶ @ ۷:۵۸ ب.ظ

  3. بلای عشق تو نگذاشت پارسا در پارس

    یکی منم که ندانم نماز چون بستم

    نماز کردم و از بیخودی ندانستم

    که در خیال تو عقد نماز چون بستم

    نماز مست شریعت روا نمی‌دارد

    نماز من که پذیرد که روز و شب مستم.

    Comment by ایرانی — مهر ۱۲, ۱۳۹۷ @ ۲:۰۸ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره