1. از شاهکارها ی سعدی که خوشبختانه از تهدید حضرات ترانه خوان مصون مانده…وگر نه که در حاشیه پرمیشد از نظرات بزرگواران که نمیدانم کدام خواننده خوانده ست این غزل را

    Comment by علی عباسی — تیر ۵, ۱۳۹۵ @ ۱:۵۶ ق.ظ

  2. خورای تو همانست که امروز گفته می شود درخور تو یا شایسته تو ، سزای تو .

    Comment by شمس الحق — تیر ۱۹, ۱۳۹۵ @ ۶:۴۳ ب.ظ

  3. من چه در پای تو ریزم که سزای تو بود
    سر نه چیزی است که شایسته پای تو بود
    نیز دیده شده است( سزای به جای خورای)
    استاد توس می فرماید:
    دلیری زهشیار بودن بود
    دلاور، سزای ستودن بود.

    Comment by گمنام — تیر ۱۹, ۱۳۹۵ @ ۷:۲۰ ب.ظ

  4. واقعا شاهکاره

    Comment by کسرا — شهریور ۳, ۱۳۹۵ @ ۱۰:۰۴ ق.ظ

  5. جناب شمس الحق درست میفرمایید،خورا همان درخور و شایسته و پسند هست:درغزلی دیگر میگوید؛من چه در پای توریزم که پسند تو بود.جان و سررانتوان گفت که مقداری هست…
    همام تبریزی دوست و همفکر سعدی که ارادتی به سعدی هم دارد چنانک گفت:همام را سخن دل‌نشین و دل‌کش هست/ ولی چه‌سود که بی‌چاره نیست شیرازی؛نیز شعری بااین وزن دارد که معلوم نیست کدامیک از دیگری استقبال کرده اند:هوس عمرعزیزم ازبرای تو بود/بکشم جورجهانی چورضای توبود…
    شعر زبیاییست این غزل؛سادگی وصمیت و هنرهای همیشگی سعدی ازجمله ایهام تناسب های ذره ومعلق و نیزچگل و خطا در اوج پیراستگی و سلامت زبانی که خاص سعدی هست؛چنین سخن گفتن برای کسی جز سعدی محاله…اعجاز سادگی و سهل ممتنع سعدی رو درجایی دیگر نمیتوان سراغ گرفت،باور کنید چنین روان و زیبا گفتن دشوارترین کارهاست…

    Comment by علی عباسی — آبان ۷, ۱۳۹۵ @ ۲:۱۱ ق.ظ

  6. دریغم آمد ، بیت الغزلی که فروغی در حاشیه آورده است با شما در میان ننهم:

    سالها قبله صاحب نظران خواهد بود
    بر ( هر) زمینی که نشان کف پای تو بود

    Comment by پریشان روزگار — بهمن ۱۰, ۱۳۹۵ @ ۹:۰۲ ق.ظ

  7. در جواب آقای عباس:
    استاد عبدالوهاب شهیدی دو بیت از این غزل رو همراه با غزلی از عبید زاکانی، در برنامه گلهای رنگارنگ ۳۴۵ به آواز خوانده اند:

    من پروانه صفت پیش تو ای شمع چگل
    گر بسوزم گنه من نه خطای تو بود

    خوش بود ناله دلسوختگان از سر درد
    خاصه دردی که به امید دوای تو بود

    Comment by عبدالله — دی ۷, ۱۳۹۶ @ ۷:۴۷ ب.ظ

  8. تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من

    هیچ کس می‌نپسندم که به جای تو بود

    Comment by ایرانی — مرداد ۲۷, ۱۳۹۷ @ ۱۰:۰۰ ب.ظ

  9. خوش بود ناله دلسوختگان از سر درد

    خاصه دردی که به امید دوای تو بود

    ملک دنیا همه با همت سعدی هیچست

    پادشاهیش همین بس که گدای تو بود

    Comment by امین — مرداد ۲۷, ۱۳۹۷ @ ۱۰:۰۰ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره