لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. ۱/ بتا (beta) = بگذار

    Comment by رضا سعدی — مهر ۲۳, ۱۳۹۲ @ ۳:۲۱ ب.ظ

  2. هلاک پهلوی بوده هولک بوده است به عربی رفته است

    Comment by امین کیخا — مهر ۲۳, ۱۳۹۲ @ ۳:۲۶ ب.ظ

  3. در کنار زیبایی فراوان این غزل،
    این بیت که فرمود:
    به خواب دوش چنان دیدمی که زلفینش
    گرفته بودم و دستم هنوز غالیه بوست
    چقدر استادانه و ظریف و قشنگ است.

    Comment by سعید — فروردین ۲۲, ۱۳۹۳ @ ۳:۲۸ ب.ظ

  4. جناب سعدی
    با سپاس از توضیحتان . بتا = بهل تا = بگذار تا
    با ارادت

    Comment by بینوا — آذر ۲۴, ۱۳۹۴ @ ۱۰:۳۲ ق.ظ

  5. در «گزیدهٔ غزلیات سعدی» به انتخاب و شرح دکتر حسن انوری راجع به بیت ۶ آمده که در نقل امور و حوادثی که در خواب جریان داشته غالباً فعل جمله‌ای که نقل خواب است با پسوند «ی» به کار می‌رود گاه به صیغه مضارع و گاه به صیغه ماضی. مثال آورده:
    «من دوش به خواب دیدم که یازده ستاره از آسمان فرود آمدی و آفتاب و ماه با ایشان مرا سجود کردی» نقل از تاریخ بلعمی و نقل از جلد ۳ کتاب تاریخ زبان دکتر خانلری
    سپس اشاره شده که سعدی در این شعر فعل بیان خواب را مطابق قرن ۳ و ۴ درست به کار نبرده و باید می‌گفت: «چنان دیدم که گرفتمی». حافظ درست به کار برده که گفته: «دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی»

    Comment by حمیدرضا — تیر ۳۰, ۱۳۹۵ @ ۸:۵۹ ب.ظ

  6. باسلام. دکتر انورى و همه علاقه مندان به ادبیات باید بدانند که سعدى(شاعر قرن هفتم) هیچ تکلیفى به رعایت اسلوب شعرا و نویسندگان قرن ٣ و ٤ ندارد. به ویژه اینکه سبک شعرى در قرون ٣ و ٤ بیشتر “خراسانى” است اما سبک سعدى به اصطلاح “عراقى” میباشد.
    یادمان باشد استادى سخن، جامه اى است که از دیرباز بر قامت سعدى دوخته شده است.

    Comment by صالح — تیر ۳۱, ۱۳۹۵ @ ۱:۳۱ ب.ظ

  7. اگر عدم تقلید و تبعیت از نثر و شعر پیشینیان اشکال است، سعدى پر اشکالترین شاعر و نویسنده فارسی است!
    به قول خودش:
    کهن جامه ى خویش پیراستن/ به از جامه عاریت خواستن

    Comment by صالح — مرداد ۱, ۱۳۹۵ @ ۹:۱۵ ق.ظ

  8. بتا= beta

    از مصدر تاییدن در قدیم
    به معنای مراقب باش.
    این مصدر امروزه به شکل پاییدن تغییر شکل یافته

    Comment by ایزد مهر — آذر ۲۷, ۱۳۹۵ @ ۱۱:۰۹ ب.ظ

  9. حظ بصر ببرید از شکسته نستعلیق این غزل، به قلم مرحوم عبدالمجید طالقانی:
    https://dl.wdl.org/6853.png

    Comment by گمینی — آذر ۹, ۱۳۹۷ @ ۸:۰۳ ق.ظ

  10. به خواب دوش چنان دیدمی که زلفینش
    گرفته بودم و دستم هنوز غالیه‌بوست
    بیچاره انوری
    دوش به خواب چنان میدیدم که انگشتها در خلقه زلفش کرده ام.اکنون به به، به به، چه دستان خوشبویی
    چنان دیدمی: میدیدم(در خواب) و میبینم (در بیداری)
    زلفین:خلقه در خانه یا صندوق که قفل بدان آویزند و اشاره به حلقه زلف
    تو حلقه و من قفلم
    شاید که شوی جفتم

    Comment by 7 — آذر ۹, ۱۳۹۷ @ ۹:۳۹ ق.ظ

  11. جناب حمید رضا
    اتفاقاً سعدی همین مطلب را رعایت کرده ولی گویا بنا بر رعایت وزن شعر جای ” یا “ ی مورد نظر را در مصرع قبل آورده که : {به خواب دوش چنان دیدمی که گرفته بودم} زلف یار را.
    به جای دیدم که گرفتمی ، گفته دیدمی که گرفته بودم.
    به نظر جای ایراد نیست
    با درود

    Comment by محسن.۲ — آذر ۹, ۱۳۹۷ @ ۱۱:۴۳ ق.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره