لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. با سلام. در مصراع ” نه پادشاه منادی ز دست می مخورید” به نظر می رسد که اشتباه تایپی روی داده. باید “ز” و “دست” به هم بچسبند تا به صورت فعل “زدست” (زده است) خوانده شود. با نحوه نگارش فعلی بیشتر به صورت ” ز دست” (از دست) خوانده می شود.
    با تشکر از شما

    پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

    Comment by سعیده نیک طبع — آبان ۱۱, ۱۳۹۲ @ ۲:۰۱ ب.ظ

  2. با سلام (نه بادشاه منادی زدست می مخورید ….. بیا که چشم و دهان تو مست و میگون است ) فرمایش جناب سعیده کاملا صحیح است سعدی می فرماید چون بادشاه منادی فرستاده یعنی اعلام کرده که می خوردن مجازات دارد تو بیا که چشم و دهاتت ما را مست کند و نیازی به می خوردن نباشد

    Comment by شایق — مهر ۱۱, ۱۳۹۴ @ ۷:۰۰ ب.ظ

  3. لطفا مطلب بالا رو اصلاح بفرمایید تا شعر صحیح خونده بشه

    Comment by گمگشته — آبان ۱۷, ۱۳۹۴ @ ۹:۴۰ ق.ظ

  4. خیال روی کسی در سر است هر کس را/مرا خیال کسی کز خیال بیرون است . . . دوستان گویند سعدی خیمه بر گلزار زن/من گلی را دوست می دارم که در گلزار نیست.

    Comment by chelsea — دی ۱۴, ۱۳۹۴ @ ۵:۴۳ ب.ظ

  5. ترکیب «به ترک گفتن» که در بیت ۶ استفاده شده در اشعار حافظ هم وجود دارد:
    «فغان که آن مه نامهربان مهرگسل
    به ترک صحبت یاران خود چه آسان گفت»
    و
    «به ترک خدمت پیر مغان نخواهم گفت
    چرا که مصلحت خود در آن نمی‌بینم»

    Comment by حمیدرضا — تیر ۲۵, ۱۳۹۵ @ ۲:۳۰ ب.ظ

  6. چند بیتی هم در همین زمینه :
    ..
    اگر که چهره ی ما لاله وار پر خونست
    ز بی وفایی دهرست و جور گردونست
    من این شرار رخ از می نکرده ام پیدا
    بساغرم همه زهرست ودیده جیحونست
    نه ، این حکایت من نیست قصه دلهاست
    گناه ِ عاشقی و دیده گان مفتونست
    چو یاوری ننماید فرشته ی اقبال
    قدح نگون و شکسته ست و جام وارونست
    به جز تجارت دلدادگی و دل بردن
    هر آن که دادو ستد پیشه کرد مغبونست

    Comment by مهناز ، س — خرداد ۲۰, ۱۳۹۶ @ ۱:۱۸ ق.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره